Denervus olfactorius,[4] in het Nederlandsreukzenuw,[2] is de eerste van de twaalfhersenzenuwen. De zenuw is verantwoordelijk voor dereukzin en is striktsensorisch.
Olfactorische (reuk) stimuli worden waargenomen door speciale chemoreceptoren van dezintuigcellen in hetreukepitheel van beide neusgaten. Deaxonen van deze zenuwcellen vormen korte "nervi olfactorii" die door de lamina cribrosa van hetzeefbeen lopen ensynapsen maken met debulbus olfactorius. Vanaf de bulbus olfactorius wordt de informatie doorgegeven via de tractus olfactorii naar de primaire verwerkingsgebieden voor de reukzin, gelegen in de medialeslaapkwab, vlak bij dehippocampale formatie. Soms wordt de gehele route van neus tot reukschors aangezien voor N. I, maar in werkelijkheid houden de zenuwen op bij de eerste synaptische contacten met de bulbi olfactorii, die net boven de neus zijn gelegen.[5]
Beschadiging van de nervi olfactorii leidt tothyposmie (verminderde geurwaarneming) ofanosmie (afwezige geurwaarneming), en in uitzonderlijke gevallen totperosmie (afwijkende geurwaarneming).
Literatuurverwijzingen
- ↑Dunglison, R. (1856). Medical lexicon. A dictionary of medical science, 13e editie. Blanchard and Lea, Philadelphia.
- ↑abEverdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek, 12de druk. Bohn Stafleu Van Loghum, Houten.
- ↑Bastiaanssen, C.A. & Jochems, A.A.F. (1998). Anatomie en fysiologie, 4de druk. Bohn Stafleu Van Loghum, Houten.
- ↑Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Thieme, Stuttgart.
- ↑Blumenfeld, H. (2010). Neuroanatomy through Clinical Cases, 2e druk. Sinauer Associates, Inc. Publishers, Sunderland, MA, Verenigde Staten.