La Messe de Nostre Dame is een aanMaria opgedragenmis die stamt uit1363. Letterlijk betekent het 'De Mis van onze Lieve Vrouwe'. Voor zover bekend is dit het oudste voorbeeld van een mis die kan toegeschreven worden aan ééncomponist:Guillaume de Machaut (1300-1377). De mis kenmerkt zich door een hechte eenheid die in nog oudere missen ontbreekt. Deze mis maakt gebruik vanpolyfonie (meerstemmigheid).

De katholieke eredienst maakt gebruik van een bepaalde opeenvolging van gezangen. De gezangen van elke mis bestaan uit een aantal vaste onderdelen en enkele onderdelen die veranderen al naargelang het moment van hetkerkelijk jaar. De vaste onderdelen zijn: hetKyrie, hetGloria, hetCredo, hetSanctus en hetAgnus Dei. In La Messe de Nostre Dame lijken de complexe zangpartijen van hetAgnus Dei aan te sluiten bij de architectuur van de gotischekathedralen, die eveneens complex is. In het gebouw voegen herhaling, variatie, ritme en lijnenspel zich net als inLa Messe de Nostre Dame zich samen tot een structurele eenheid. In vergelijking hiermee is de Romaanse architectuur eenvoudig en eenduidig en kan men hier een gelijkenis in zien met hetgregoriaans.