Movatterモバイル変換

[0]ホーム

Naar inhoud springen

Manzanar

Koppelingen bewerken

36° 43′ 42″ NB, 118° 8′ 59″ WL

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Manzanar

Ingebruikname	1942
Gesloten	1945
Locatie	Californië, tussenIndependence enLone Pine
Verantwoordelijk land	Verenigde Staten
Coördinaten	36° 44′ NB, 118° 9′ WL
Gevangenen	10.046

Manzanar. Op de achtergrond Mount Williamson.

HetManzanar War Relocation Center of kortwegManzanar was gedurende deTweede Wereldoorlog (1942-1945) een van de tieninterneringskampen voor Japanse Amerikanen. Twee derde van de 10.046 mensen die werden geïnterneerd was geboren Amerikaans staatsburger. Manzanar lag tussenIndependence enLone Pine in het dal van deOwens River aan de oostkant van deSierra Nevada inCalifornië, aan de voet vanMount Williamson.

Voorgeschiedenis

[bewerken |brontekst bewerken]

Het dal van de Owens River werd oorspronkelijk bewoond doorPaiute-indianen. Er zijn aanwijzingen van bewoning rond het jaar500. Vanaf1850 kwamen de eerste blanken naar het dal en ontstonden er kleine boerderijen volgens deHomestead Act. Ook werd de bodem onderzocht op de aanwezigheid vanerts.Na conflicten werden de aanwezige Paiute gedwongen te verhuizen naar een 200 km zuidelijker gelegenreservaat bijFort Tejon. De plaats van het latere kamp werd een koeienranch, waarop uiteindelijk ook enkele teruggekeerde Paiute werk vonden. In1910 werd de ranch opgegeven en ontstond er een kleine gemeenschap die de naam Manzanar kreeg. Manzanar isSpaans voorappelplantage. Er werd ook daadwerkelijk een begin gemaakt met de teelt van groente en fruit. In1905 was de stadLos Angeles begonnen met het opkopen van de rechten opoppervlaktewater in de hele regio.In1913 werd hetLos Angeles Aqueduct aangelegd, waardoor een groot gedeelte van het water van de Owens River naar Los Angeles verdween. dit was aanleiding voor de zogenaamdeCalifornia Water Wars. Los Angeles kwam als winnaar uit de strijd en uiteindelijk viel de Owens River droog.

Op19 februari 1942 ondertekende presidentFranklin D. Roosevelt Executive Order 9066, die hetSecretary of War toeliet om militaire commandanten aan te wijzen voor het bepalen van militaire gebieden waar er geen mensen mochten wonen. Deze order liet ook toe om 'relocation centers' te bouwen, om de mensen die uit militaire gebieden gezet werden in te huisvesten. De order leidde tot de verhuizing van 120.000 Japanse Amerikanen, twee derde ervan waren autochtone Amerikaanse burgers. De anderen konden geen burger worden door de federale wet. Meer dan 110.000 ervan werden gevangengenomen in een van de tieninterneringskampen, gelegen landinwaarts en ver weg van de kust.

Het Manzanar War Relocation Center

[bewerken |brontekst bewerken]

In1942 werd besloten de uitgestorven regio aan de oostzijde van de Sierra Nevada te gaan gebruiken voor eenconcentratie- eninterneringskamp voorJapanse allochtonen en van oorsprong Japanse Amerikanen. Na deaanval op Pearl Harbor en het besluit van de Verenigde Staten tot deelname aan de Tweede Wereldoorlog in 1941, werden namelijk niet meer alleen de in de Verenigde Staten wonende Japanners, maar ook alle Amerikanen met Japanse voorouders aangemerkt als staatsgevaarlijk. In de eerder genoemde Executive Order 9066 stond dat grote delen van de aan deGrote Oceaan grenzende staten aangemerkt werden alsuitzonderingsgebied. Alle bewoners vanAlaska, Californië, het westen vanOregon enWashington en delen vanArizona, met Japanse voorouders werden door het Ministerie van Binnenlandse Zaken en de War Relocation Authority ("Oorlogs Verhuizings Autoriteit") gedwongen om naar kampen buiten dit gebied te verhuizen.

Het kamp bestond oorspronkelijk uit 36 blokken van ieder 12barakken. In ieder blok werden circa 300 personen ondergebracht. Het terrein werd omgeven door een 8 km lang hek, waarlangs 8wachttorens waren geplaatst. Het geheel werd bewaakt door een eenheid van demilitaire politie.

Oorspronkelijk was het de bedoeling de geïnterneerden in onder andere een textielfabriek te werk te stellen. Na protesten over oneerlijke concurrentie werd besloten in de textielfabriek alleen nog camouflagenetten voor het leger te produceren. Ook werden de kampbewoners ingezet in de landbouw, vooral ten behoeve van de eigen bevoorrading van het kamp. Het voedselaanbod in het kamp was vergelijkbaar met dat van de overige bevolking. Overal werd gerantsoeneerd.

Na de oorlog

[bewerken |brontekst bewerken]

Jeanne Wakatsuki Houston schreef in 1972 het boekFarewell to Manzanar. Het handelt over haar eigen belevenissen in het kamp Manzanar. Dit boek behoort tegenwoordig tot de verplichte stof op veel Amerikaanse scholen. In 1976 werd het onderdezelfde titel verfilmd en als televisieproductie uitgebracht. De film werd voor tweeEmmy Awards genomineerd.

In 1992 werd deManzanar National Historic Site aangewezen als officieel monument.