Lepilemur otto IUCN-status:Bedreigd[1] (2018) | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Soort | |||||||||||||||||
Lepilemur otto Craul et al., 2017 | |||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||
Verspreidingsgebied vanLepilemur otto | |||||||||||||||||
Afbeeldingen op![]() | |||||||||||||||||
Lepilemur otto op![]() | |||||||||||||||||
|
Lepilemur otto is eenzoogdier uit defamilie van dewezelmaki's (Lepilemuridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst beschreven in 2007[2], maar werd pas in 2017 geldig gepubliceerd door Craul et al.[3][4] De soort is genoemd naar Dr. Michael Otto als dank voor zijn donatie voor onderzoek naar Malagassische lemuren.
De bovenkant van het lichaam is grijsbruin, de onderkant grijs tot crèmekleurig. De kop is grijs. Over de rug loopt een donkere lijn. De staart is grijsbruin tot bruin en eindigt soms in een witte punt. Het dier heeft een relatief lange snuit en een korte staart. De nauwste verwanten zijnLepilemur manasamody enLepilemur edwardsi.
De soort komt voor opMadagaskar. De soort is gevonden in de locatieAmbodimahabibo in de provincieMahajanga. Het verspreidingsgebied wordt waarschijnlijk begrend door de rivierenMahajambo enSofia.