Voormalige vestingstad inJapan | |||
|---|---|---|---|
  | |||
| Situering | |||
| Eiland | Kyushu | ||
| Prefectuur |  Fukuoka | ||
| Coördinaten | 33° 53′ NB, 130° 53′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 208,72 km² | ||
| Inwoners | 305.423 | ||
| Datum | 1 oktober 1962 | ||
| Bevolkingsdichtheid | 1463 inw./km2 | ||
| Foto('s) | |||
 | |||
| Kasteel van Kokura | |||
| |||
Kokura (Japans: 小倉) was een oudeJapanse vestingstad die door middel van de voorstadMoji deStraat van Shimonoseki tussenHonshu enKyushu beheerste. Toen in1963 de moderne stadKitakyushu werd gesticht werd deze verdeeld in het noordelijk deelKokura Kita, en het zuidelijk deelKokura Minami.
Kokura is ook de naam van het voorlaatste station aan deSanyo Shinkansen-spoorlijn. Het is eigendom vanJR Kyushu en is een belangrijk onderdeel van het lijnenstelsel van dit bedrijf. Kokura is doorveerponten verbonden metMatsuyama inEhime opShikoku, enBusan inKorea.
Aan het eind van deTweede Wereldoorlog was Kokura het eerste doel van deatoombomFat Man.[1] Toen debommenwerperBockscar op9 augustus1945 boven Kokura aankwam, bleek de stad echter in wolken gehuld.[2] OmdatmajoorCharles Sweeney vanBockscar opdracht had op zicht te bombarderen, werd uitgeweken naar het alternatieve doel: de stadNagasaki, die vervolgens werd gebombardeerd. Zo ontstond in Japan de uitdrukkingKokura's geluk voor het ontsnappen aan een vreselijke situatie zonder dat men zich daarvan bewust is.
Het staalbedrijfSumitomo Metal Industries bouwde in de jaren 1950 een groot staalfabriekscomplex in Kokura. Na de fusie metNippon Steel behoorde het complex tot deze groep. De staalproductie werd er in 2020 gestaakt.
De schrijverSeichō Matsumoto is in Kokura geboren. Een aan hem gewijd museum bevindt zich in de binnenstad.[3] Zijn collegaMori Ogai leefde meerdere jaren in Kokura.
