Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Naar inhoud springen
Wikipediade vrije encyclopedie
Zoeken

Joseph Erlanger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Nobelprijswinnaar  Joseph Erlanger
5 januari18745 december1965
Joseph Erlanger
Joseph Erlanger
GeboortelandVerenigde Staten
GeboorteplaatsSan Francisco
OverlijdensplaatsSaint Louis
NobelprijsFysiologie of Geneeskunde
Jaar1944
Reden"Voor de ontdekking van verschillende typenaxonen."
Samen metHerbert Spencer Gasser
Voorganger(s)Henrik Dam
Edward A. Doisy
Opvolger(s)Alexander Fleming
Ernst Boris Chain
Howard Walter Florey
Portaal Portaalicoon  Geneeskunde

Joseph Erlanger (San Francisco,5 januari1874Saint Louis,5 december1965) was eenAmerikaansfysioloog. Hij won in1944 deNobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor de ontdekking van verschillende typenzenuwbanen.

Biografie

[bewerken |brontekst bewerken]

Erlanger werd geboren in San Francisco als zoon van Herman en Sarah Erlanger, beide immigranten uit het zuiden van Duitsland. Na de San Francisco Boys High School studeerde hij scheikunde aan deUniversiteit van Californië - Berkeley waar hij in 1895 zijn bachelordiploma behaalde. Aansluitend ging hij naar deJohns Hopkins-universiteit om medicijnen te studeren. In 1899 behaalde hij er zijn mastergraad. Na een jaar training in het Johns Hopkins-ziekenhuis was hij van 1900 tot 1906 docent aan de faculteit fysiologie.

In 1906 werd hij hoogleraar fysiologie aan de pas opgerichte Hospital School van deUniversiteit van Wisconsin, waar Gasser een van zijn leerlingen was. In 1911 werd hij benoemd tot hoogleraar fysiologie aan deWashington-universiteit inSaint Louis, waar hij de rest van zijn carrière aanbleef. Een jaar na zijn pensionering overleed hij aan de gevolgen van hartfalen. Erlanger was gehuwd met Aimée Hirstel, samen kregen ze twee dochters (Margaret en Ruth) en een zoon (Herman).

Werk

[bewerken |brontekst bewerken]

Samenwerkend met Gasser deed Erlanger onderzoek naar deelektrofysiologie van hetzenuwstelsel. Hierbij ontwikkelden ze eenkathodestraalbuis-oscilloscoop waarmee ze actiepotentialen in zenuwen konden bestuderen.[1][2] Op basis van snelheid deelden Erlanger en Gasser zenuwvezels van zoogdieren in drie klassen in, namelijk type A (20-100 m/s), type B (10 m/s) en type C (1 m/s) en type A nog eens in vier onderklassen A-alfa (A-α), A-beta (A-β), A-gamma (A-γ) en A-delta (A-δ). Het was voor dit werk dat Erlanger en Gasser gezamenlijk in 1944 met de Nobelprijs werden onderscheiden. Hun onderzoekswerk bleek van groot belang voor het begrijpen van het pijnmechanisme en de reflexbeweging.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. H.S. Gasser, J. Erlanger (1922). A Study of the Action Currents of Nerve with the Cathode Ray Oscillograph.American Journal of Physiology 62: 496-524.
  2. H.S. Gasser, J. Erlanger (1924). The compound nature of the action potential as disclosed by the cathode ray oscilloscope.American Journal of Physiology 70: 624-666.
·Overleg sjabloon (de pagina bestaat niet) ·Sjabloon bewerken
Winnaars van deNobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde

1901: Behring · 1902: Ross · 1903: Finsen · 1904: Pavlov · 1905: Koch · 1906: Golgi,Ramón y Cajal · 1907: Laveran · 1908: Mechnikov,Ehrlich · 1909: Kocher · 1910: Kossel · 1911: Gullstrand · 1912: Carrel · 1913: Richet ·1914: Bárány · 1919: Bordet · 1920: Krogh · 1922: Hill,Meyerhof · 1923: Banting,Macleod · 1924: Einthoven ·1926: Fibiger · 1927: Wagner-Jauregg · 1928: Nicolle · 1929: Eijkman,Hopkins · 1930: Landsteiner · 1931: Warburg · 1932: Sherrington,Adrian · 1933: Morgan · 1934: Whipple,Minot,Murphy · 1935: Spemann · 1936: Dale,Loewi · 1937: Szent-Györgyi · 1938: Heymans · 1939: Domagk · 1943: Dam,Doisy · 1944: Erlanger,Gasser · 1945: Fleming,Chain,Florey · 1946: Muller · 1947: C. Cori,G. Cori,Houssay · 1948: Müller · 1949: Hess,Moniz · 1950: Kendall,Reichstein,Hench · 1951: Theiler · 1952: Waksman · 1953: Krebs,Lipmann ·1954: Enders,Weller,Robbins · 1955: Theorell · 1956: Cournand,Forssmann,Richards · 1957: Bovet · 1958: Beadle,Tatum,Lederberg · 1959: Ochoa,Kornberg · 1960: Burnet,Medawar · 1961: Békésy · 1962: Crick,Watson,Wilkins · 1963: Eccles,Hodgkin,Huxley · 1964: Bloch,Lynen · 1965: Jacob,Lwoff,Monod · 1966: Rous,Huggins · 1967: Granit,Hartline,Wald · 1968: Holley,Khorana,Nirenberg · 1969: Delbrück,Hershey,Luria · 1970: Katz,Euler,Axelrod · 1971: Sutherland · 1972: Edelman,Porter · 1973: Frisch,Lorenz,Tinbergen · 1974: Claude,De Duve,Palade · 1975: Baltimore,Dulbecco,Temin ·1976: Blumberg,Gajdusek · 1977: Guillemin,Schally,Yalow · 1978: Arber,Nathans,Smith · 1979: Cormack,Hounsfield · 1980: Benacerraf,Dausset,Snell · 1981: Sperry,Hubel,Wiesel · 1982: Bergström,Samuelsson,Vane · 1983: McClintock · 1984: Jerne,Köhler,Milstein · 1985: Brown,Goldstein · 1986: Cohen,Levi-Montalcini · 1987: Tonegawa · 1988: Black,Elion,Hitchings · 1989: Bishop,Varmus · 1990: Murray,Thomas · 1991: Neher,Sakmann · 1992: Fischer,Krebs · 1993: Roberts,Sharp · 1994: Gilman,Rodbell · 1995: Lewis,Nüsslein-Volhard,Wieschaus · 1996: Doherty,Zinkernagel · 1997: Prusiner · 1998: Furchgott,Ignarro,Murad · 1999: Blobel · 2000: Carlsson,Greengard,Kandel ·2001: Hartwell,Hunt,Nurse · 2002: Brenner,Horvitz,Sulston · 2003: Lauterbur,Mansfield · 2004: Axel,Buck · 2005: Marshall,Warren ·2006: Fire,Mello ·2007: Capecchi,Smithies,Evans ·2008: Zur Hausen,Barré–Sinoussi,Montagnier ·2009: Blackburn,Greider,Szostak ·2010: Edwards ·2011: Beutler,Hoffmann,Steinman ·2012: Gurdon,Yamanaka ·2013: Rothman,Schekman,Südhof ·2014: O'Keefe,Moser,Moser ·2015: Campbell,OmuraTu ·2016: Osumi ·2017: Hall,Rosbash,Young ·2018: Allison,Honjo ·2019: Kaelin,Ratcliffe,Semenza ·2020: Alter,Houghton,Rice ·2021: Julius,Patapoutian ·2022: Pääbo ·2023: Karikó,Weissman ·2024: Ambros,Ruvkun

Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Joseph_Erlanger&oldid=68439130"
Categorieën:

[8]ページ先頭

©2009-2025 Movatter.jp