Johannes Baumann (Herisau,27 november1874 - Herisau,8 september1953) was eenZwitsers jurist en politicus voor deVrijzinnig-Democratische Partij (FDP/PRD) uit het kantonAppenzell Ausserrhoden. Van 1934-1940 maakte hij deel uit van deBondsraad. In 1938 was hijbondspresident van Zwitserland.
Baumann was de zoon van een fabrikant. Hij bezocht devolksschool van Herisau en daarna het vrijegymnasium van Bern. Hij studeerderechten inBazel,Bern,Leipzig enZürich. In 1897promoveerde hij en was daarna alsadvocaat enrechter actief. In 1898 werd hij klerk bij de rechtbank. Van 1899 tot 1905 was hij rechter en politie-inspecteur van hetkantonAppenzell Ausserrhoden.
In 1905 werd Baumann in deRegeringsraad van Appenzell Ausserrhoden gekozen. Hij beheerde het Departement van Politie en Leger. Van 1910 tot 1913, van 1916 tot 1919, van 1921 tot 1924 en van 1927 tot 1930 was hijLandammann, regeringsleider. In 1931 trad hij terug als lid van de Regeringsraad.
Van 1911 tot 1934 was Baumann lid van deKantonsraad.
Op 22 maart 1934 werd Baumann in deBondsraad gekozen. Hij bleef lid tot 31 december 1940. Hij beheerde hetDepartement van Justitie en Politie. In 1936 verbood hij deNSDAP-Auslandsorganisation (NSDAP-Buitenlandorganisatie).
In 1937 was Johannes Baumann vicepresident en in 1938 bondspresident van Zwitserland.
Voorganger: Heinrich Häberlin | Lid van de Zwitserse Bondsraad 1934-1940 | Opvolger: Karl Kobelt |