Dehypothalamus[2][3] is een onderdeel van dehersenen. De hypothalamus is een onderdeel van hetlimbisch systeem. Het controleert hetautonome zenuwstelsel en hetendocriene systeem en speelt een cruciale rol bij de organisatie van gedragingen die zorgen voor de overleving van het individu en de soort: eten, vechten, vluchten, paren. Daarnaast speelt de hypothalamus ook nog een cruciale rol bij de temperatuurregeling.
De hypothalamus is een klein geheel van structuren onder (hypo) dethalamus. De hypothalamus vormt samen met de thalamus, deepithalamus en desubthalamus hetdiëncephalon. De hypothalamus wordt door sommigen beschouwd als onderdeel van het secundairprosencephalon.
De hypothalamus is opgebouwd uit drie delen, te weten:
De hypothalamus krijgt signalen uit de volgende hersendelen:
formatio reticularis; de formatio reticularis krijgt zelf informatie binnen via hetruggenmerg, vanuit deexterosensoren (voor registratie van prikkels uit de buitenwereld; huidzintuigen, smaak-, reuk-, gezicht-, gehoor-), deinterosensoren (voor registratie van prikkels binnen het lichaam; in organen (hart, bloedvaten, darmen, longen), in lichaamsholten (urineblaas, uterus) en in bijzondere vorm: nocisensoren pijn) enpropriosensoren (voor registratie van beweging en houding in evenwichtsorgaan, spieren, gewrichten en pezen);
retina; een paar vezels van denervus opticus staan in verbinding met de hypothalamus, om precies te zijn de nucleus suprachiasmaticus ervan;
circumventriculaire organen; deze kernen zijn uniek in het brein. Zij hebben geenbloed-hersenbarrière en ontvangen hierdoor informatie over substanties die normaliter niet in contact komen met het zenuwstelsel.
Daarnaast heeft de hypothalamus receptoren om de temperatuur en de ionenhuishouding bij te houden, te wetenthermoreceptoren enosmoreceptoren.
Neurale signalen naar het autonome zenuwstelsel; hetlaterale deel van de hypothalamus zendt signalen naar het laterale deel van demedulla oblongata (verlengde merg), waar zich cellen bevinden die het autonome systeem regelen.
Neuro-secretoir transport van Hypothalamus naar Neuro-Hypofyse
Deontwikkeling vanneuronen endendrieten in deamygdala en delen van de hypothalamus zijn per sekse verschillend. Dit komt doordat deze hersendelen zich tijdens de ontwikkeling van defoetus bij de aanwezigheid vantestosteron anders ontwikkelen dan bij de afwezigheid ervan. Het betreft overigens niet de gehele hypothalamus of amygdala, maar slechts bepaalde kernen ervan. Deze kernen zijn seksueel-dimorfe kernen. Zo is in de hypothalamus dearea praeoptica medialis bij mannen over het algemeen groter dan bij vrouwen. In de amygdala is de corticomediale kern ook groter bij mannen. Deze kern is verbonden met dearea praeoptica medialis van de hypothalamus.
Het lijkt erop dat dit verschil in ontwikkeling zorgt voor de geslachtsgerelateerde verschillen in het denken, seksuele oriëntatie,agressie en cognitieve functies. Vermoed wordt dathomoseksuele geaardheid er de oorzaak in vindt dat er tijdens deembryonale ontwikkeling (embryogenese) wél testosteron vrijkomt, maar bij de foetale ontwikkeling niet. Dit blijkt mede uit onderzoeken van de Nederlandse neurobioloogDick Swaab. Volgens Swaab is er ook een duidelijk verschil zichtbaar in de hypothalamus bijtransseksuele vrouwen en mannen in vergelijking met mensen die niet transseksueel zijn. Bij transseksuele vrouwen zouden in de hypothalamus vrouwelijke en bij transseksuele mannen, mannelijke eigenschappen aantoonbaar zijn. De hypothalamus functioneert bij transseksuelen net zo als het geslacht dat zij aangeven te zijn. Een man-naar-vrouw transseksueel heeft volgens de onderzoeken van Swaab dus daadwerkelijk vrouwelijke hersenen. Naar de biologische relatie tussen homoseksualiteit/transseksualiteit en de hypothalamus[5][6] is in Nederland vooral onderzoek gedaan door Dick Swaab. Hij heeft een internationale reputatie op het gebied van hypothalamusonderzoek.
Bronnen, noten en/of referenties
↑Triepel, H. (1910).Nomina Anatomica. Mit Unterstützung von Fachphilologen. Wiesbaden: Verlag J.F. Bergmann.
↑His (1895).Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen. Leipzig: Verlag von Veit & Comp.
↑Federative Committee on Anatomical Terminology (1998).Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
↑deze hormonen zitten verpakt in kleine zakjes (neurosecretorischevesikels,lichaampjes van Herring) die aan de axonen zitten, samen met deneurofysinen,carrier-proteïnen. Daarna worden ze uit deze zakjes vrijgelaten (exocytose) in de extracellulaire ruimte (de ruimte tussen de cellen) van deneurohypofyse. Door middel vandiffusie stromen de uitgescheiden hormonen dan in decapillairen
