Gemeente inFrankrijk | |||
|---|---|---|---|
 | |||
  | |||
| Situering | |||
| Regio | Hauts-de-France | ||
| Departement | Noorderdepartement (59) | ||
| Arrondissement | Rijsel | ||
| Kanton | Tourcoing-1 | ||
| Coördinaten | 50° 47′ NB, 3° 8′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 12,56 km² | ||
| Inwoners (1 januari 2023) | 20.715[1] (1.649 inw./km²) | ||
| Hoogte | 9 - 62 m | ||
| Overig | |||
| Postcode | 59250 | ||
| INSEE-code | 59279 | ||
| Website | http://www.ville-halluin.fr | ||
| Detailkaart | |||
 | |||
| Foto's | |||
 | |||
| |||
Halluin (Nederlands:Halewijn) is eenFranse gemeente in hetNoorderdepartement (Frans:département du Nord). Halluin ligt ten noorden van de metropoolRijsel, aan deLeie. De stad ligt tegen deBelgische grens en de stadskern is vergroeid met die van deBelgische stadMenen. Als deel van de agglomeratie van Rijsel (Lille) maakt de gemeente deel uit van deMétropole européenne de Lille met ruim 1 miljoen inwoners.[2] De gemeente Halluin telde op1 januari 202320.715[1] inwoners.
Het dorpHalewyn (naam op deMercatorkaart uit 1540) werd al in 1066 vermeld, alsHallewyn, naar de persoonsnaamHalewijn ofHailwin. In dat jaar werd hetpatronaatsrecht van de parochie verleend aan het Sint-Pieterskapittel te Rijsel. In 1144 werd het genoemd alsHaluwin. De plaats behoorde tot hetgraafschap Vlaanderen en wel tot het sinds de 12e eeuw al FranssprekendeRijsels-Vlaanderen. Toch was het eeuwenlang een taalgrensdorp want in de 16e eeuw waren er weer Nederlandse kerkregisters. De familie Halewijn, de oorspronkelijke heren, verwierf talrijke lenen in zowel het huidige België als het huidige Frankrijk. Vanaf 1501 waren de heren van Halewijn dezelfde als die vanKomen. Achtereenvolgens waren datCroÿ, Ligne-Croÿ, Hénin-Liétard en de graven van Orléans. De versterkingen van Halewijn werden in 1583 verwoest door de troepen vanAlexander Farnese.
Eind 16de eeuw, onder economische druk en religeuse vervolging, besloten meerdere textielfamilies om Halewijn te verlaten. Na hetOntzet van Leiden en deVal van Antwerpen trokken ze noordelijk naar de stadLeiden, waar ze hun activiteiten verder konden zetten en bijdroegen aan de heropleving van deze stad.
Halewijn werd Frans in 1686, toen het op deSpaanse Nederlanden werd veroverd doorLodewijk XIV. De DodeLeie werd grensrivier. In 1779 werd Halewijn-Noord (180 ha) weer bij het toenZuid-NederlandseRekkem gevoegd.
Onder hetancien régime bestond Halewijn uit meerdere heerlijkheden: le Mont (de Berg), la Tiluille (de Linde), la Val (de Vallei),les Meurins, les Tucquelins, Volerie, Fontaines of Flipo, Hollebecque, Peruwez, Wallerie, Rachie, Duremont, Basembrouck of Dudzelles, Pélegrin, Gavere en Molinel.[3]
In de 19e eeuw ontwikkelde zich in Rijsel en wijde omgeving de textielindustrie. Dit trok ook veel Belgische arbeiders aan: in 1886 had zelfs driekwart van de inwoners er de Belgische nationaliteit. Tussen de Belgische en de Franse arbeiders ontstonden regelmatig wrijvingen: de Belgen werden ervan verdacht tegen inferieure voorwaarden te werken. In 1903 leidde dit tot gewelddadigheden.
Halluin, bekend staand als eenrode stad (Halluin la Rouge), had een communistische burgemeester, en de arbeiders bezetten in 1925 een weverij.
De industrie omvatte, naast linnenweverijen, confectie en dergelijke, ook onderhoudsproducten, behangselpapier (firma Brepols), kunststofvoorwerpen, verf, rubber, meubelen, baksteen en cementtegels, machines, ijzergieterij, wasmachines en televisietoestellen.
Halluin ligt op de rechteroever van deLeie op een hoogte van ongeveer 24 meter. Samen metMenen vormt het eengrensplaats, feitelijk een dubbelstad. Naar het zuiden toe wordt de omgeving licht glooiend.
De oppervlakte van Halluin bedroeg op1 januari 202312,56 vierkante kilometer; debevolkingsdichtheid was toen1.649,3 inwoners per km².
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron:INSEE-tellingen).
