
Frederik Jozias van Saksen-Coburg-Saalfeld (Slot Ehrenburg,Coburg,26 december1737 - aldaar,26 januari1815) was een prins en een beroemde militair in het leger van hetHeilige Roomse Rijk.
Frederik Jozias werd geboren in Slot Ehrenburg in Coburg. Hij was de jongste zoon van hertogFrans Jozias van Saksen-Coburg-Saalfeld enAnna Sophia van Schwarzburg-Rudolstadt. Hij schreef zich in1759 in voor het leger, waar hij begon als kolonel. Tijdens deZevenjarige Oorlog behaalde hij de rang van luitenant-maarschalk in1763.
Tijdens deRussisch-Turks-Oostenrijkse Oorlog van1788 had hij het bevel over een legerkorps onderErnst Gideon von Laudon. Met dat legerkorps veroverde hijMoldavië, de stadChotyn en deelde hij in de overwinning vanAleksandr Soevorov bijFocşani (1 augustus1789). Nadat hij het complete leger van hetOttomaanse Rijk had verslagen in deSlag bij Rymnik veroverde hij grote delen vanWalachije, waaronderBoekarest. Hier werd hij ingehaald door de bevolking na het vluchten van prinsNicolaas Mavrogenes. Niet lang daarna werd Frederik Jozias benoemd totveldmaarschalk.
Tijdens de bezetting van Moldavië leerde Frederik JoziasTherese Stroffeck kennen, een gewone vrouw. Zij kreeg van hem een zoon, Frederik, op24 september1789. Therese en Frederik Jozias trouwden met elkaar bij hun terugkomst in Coburg op24 december. Zijn zoon werd daarna ook in de adelstand verheven alsFreiherr von Rohmann, maar Frederik kon geen aanspraak maken op de titels van zijn vader, omdat hij niet van twee adellijke ouders was.
In1793 en1794 diende Frederik Jozias in hetZuid-Nederlandse leger. Hij behaalde tijdens deFranse Revolutionaire Oorlogen overwinningen bij deEerste Slag bij Aldenhoven (1793), het opbreken van hetBeleg van Maastricht (1793), deSlag bij Neerwinden (1793) en deTweede Slag bij Aldenhoven (1794). Daarmee werd de Franse bezetting van deze gewesten ongedaan gemaakt en werden zij teruggebracht onderHabsburgs gezag. Daarna begon hij een campagne inFrankrijk, waarbij hijCondé,Valenciennes,Le Quesnoy enLandrecies veroverde. Desondanks werd hij door een slechte positionering van zijn leger en onenigheid onder de geallieerden langzaam teruggedreven, wat uiteindelijk leidde tot een beslissende nederlaag bijFleurus op26 juni.
Na deze nederlaag verliet hij de Lage Landen, die Habsburgse diplomaten al hadden opgegeven. Frederik Jozias werd furieus toen hij dit hoorde en nam ontslag uit het leger. Hij trok zich terug naar zijn geboortestreek bij Coburg, waar hij ook stierf.