France Gall werd geboren in een muzikale familie. Haar moeder was zangeres en haar vader, Robert Gall, stond bekend alsliedjesschrijver voor onder meerCharles Aznavour enÉdith Piaf.
Toen ze vijftien was nam ze in 1963 onder de naam France Gall haar eerste single op:Ne sois pas si bête, die meteen een hit werd in Frankrijk. Een tweede single in 1964,Sacré Charlemagne, geschreven door haar vader, was opnieuw een hit.
In de volgende jaren had ze verdere successen metLes sucettes (ook van Serge Gainsbourg), waarvan de ironisch-erotische betekenis haar toen volledig ontging enBébé requin. De nummers die ze daarna opnam waren van mindere kwaliteit en haar carrière raakte in het slop. Ze had in die tijd wel een relatie met de bekende zangersClaude François[2] enJulien Clerc (van 1970 tot 1974). Na hun liefdesbreuk schreef François voor haar het nummerComme d'habitude, heden - met een nieuwe tekst van Paul Anka - wereldberoemd onder de titelMy Way.
Gall had grote invloed op het verspreiden van haar kapsel deboblijn als modetrend.
Een belangrijk keerpunt in haar persoonlijk leven en in haar carrière was de ontmoeting met de zanger en componistMichel Berger in 1974. Ze begonnen een relatie die in juni 1976 uitmondde in een huwelijk. Ze kregen een dochter Pauline (14 november 1978) en een zoon Raphaël (2 april 1981). Berger begon voor Gall nieuwe nummers van goede kwaliteit te schrijven. Hits werden onder meerLa Déclaration (1974),Samba Mambo (1975) enIl jouait du piano debout overJerry Lee Lewis (geïnspireerd doorElton John).
In 1978 schreef Berger samen met de Canadese songwriterLuc Plamondon de succesvollerockoperaStarmania, waarin Gall een van de hoofdrollen kreeg naast onder meerDaniel Balavoine. Onder invloed van Berger ontwikkelde Gall zich tot een volwassen, technisch onderlegde zangeres. Ze ging ooklive optreden, wat ze nog niet eerder had gedaan.
In 1980 nam zeDonner pour donner op, een duet met Elton John die het samen met Berger had geschreven.
Verdere albums volgden:
Tout pour la musique (1981)
Débranche (1984)
Babacar (1987), met naast de titelsong ookÉvidemment (een hommage aan Daniel Balavoine die in 1986 was omgekomen in een helikopterongeluk tijdens de rallyParijs-Dakar) enElla, elle l'a, een hommage aanElla Fitzgerald
Le Tour de France 88 (Live-album, 1988)
Double jeu (duetten met Michel Berger, 1992).
Kort na het uitkomen van deze laatste plaat stierf Berger op 2 augustus 1992 aan een hartaanval. Enkele maanden na deze schok besloot Gall opnieuw te gaan optreden met de nummers die hij voor haar had geschreven en in 1995 bracht ze een nieuw album uit,France (opgenomen inLos Angeles).
In december 1997 stierf haar dochter Pauline aan de gevolgen vantaaislijmziekte.[3] Na deze nieuwe slag trok Gall zich terug uit de publiciteit en kwam nog slechts sporadisch voor het voetlicht. Ze bracht de meeste tijd door in haar huis inSenegal. Op 7 januari 2018 overleed zij op 70-jarige leeftijd in de Parijse voorstad Neuilly-sur-Seine aan de gevolgen van kanker.[4]
