Eduard, een zoon van koningEthelred II enEmma van Normandië, verbleef geruime tijd in ballingschap inNormandië en dat zou er toe leiden dat, na zijn kortstondige opvolgerHarold II, Engeland voor lange tijd door Normandische vorsten geregeerd zou worden.
Toen zijn vaderEthelred II in 1013 de wijk moest nemen voor de Denen, bracht zijn moeder de koninklijke familie naar Normandië, aangezien zij de zuster van hertogRichard II van Normandië was. Na de dood van haar echtgenoot trouwde zij echter met de Deense koningKnoet, die nu ook koning van Engeland werd.
In de kwarteeuw dat Eduard in Normandië verbleef, legde hij er vele contacten. Hij trachtte in1036 tevergeefs op de Engelse troon te komen. Hij verloor daarbij zijn broer Alfred en moest opnieuw naar Normandië vluchten. In 1041 werd hij uitgenodigd om mede-regent te worden samen metHardeknoet, zijn halfbroer. Op 8 juni 1042 volgde hij zijn kinderloze halfbroer op en zo kwam de troon weer in Angelsaksische handen. Eduard werd3 april1043 gekroond in dekathedraal van Winchester.
Op 23 januari 1045 trouwde hij metEdith van Wessex. Volgens de legende zou hij zich om religieuze redenen van seksueel contact hebben onthouden, maar moderne historici[1] nemen dat gegeven niet meer serieus.
Zowel de Saksische als de Deense edelen aan zijn hof waren niet erg te spreken over de Normandische vrienden die hij naar Engeland haalde. Er ontstond wrevel die vooral door zijn schoonvader, graafGodwin vanWessex, onder woorden gebracht werd. Godwin werd in1051 zelfs verbannen, maar keerde een jaar later gewapenderhand terug om zijn titel terug te eisen. Godwin stierf in1053 en werd begraven inWestminster Abbey, maar zijn zoon Harold wist nog meer land en macht te vergaren en bij de dood van de kinderloze Eduard in januari 1066 eiste hij de troon op. Hij verklaarde dat Eduard hem dat op zijn sterfbed beloofd had. HertogWillem van Normandië beweerde echter dat hem ook de kroon beloofd was en viel in het najaar met 7000 man Engeland binnen om Harold van de troon te stoten. Harold werd overwonnen en sneuvelde in deSlag bij Hastings.
