Movatterモバイル変換

[0]ホーム

Naar inhoud springen

Dalilah Muhammad

Koppelingen bewerken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Dalilah Muhammad

Dalilah Muhammad (Olympische Zomerspelen 2016)

Volledige naam

Dalilah Muhammad

Geboortedatum

7 februari 1990

Geboorteplaats

New York

Nationaliteit

Verenigde Staten

Lengte

1,73 m

Gewicht

55 kg

Sportieve informatie

Discipline

hordelopen

Trainer/coach

Yolanda Demus, Lawrence Johnson

Eerste titel

Wereldkampioene U18 2007

2016, 2020

Extra

Wereldrecordhoudster 400 m horden 2019-2021

Portaal

Atletiek

Dalilah Muhammad (New York,7 februari 1990) is eenAmerikaanse atlete, gespecialiseerd in hethordelopen. Ze vertegenwoordigde haar land tweemaal op deOlympische Spelen en veroverde bij die gelegenheden respectievelijk goud en zilver op de400 m horden. Vanaf juli 2019 tot juni 2021 was zij tevens houdster van hetwereldrecord op dit onderdeel.

Biografie

[bewerken |brontekst bewerken]

Successen als high school studente

[bewerken |brontekst bewerken]

De aanleg van Muhammad opatletiekgebied bleek al tijdens haarmiddelbareschooltijd. Ze nam deel aan verschillende wedstrijden, waarbij zij zich vooral manifesteerde op dehorden, desprint en bij hethoogspringen. Het was ook in die periode dat zij haar eerste internationale ervaring opdeed. In 2007 werd Muhammad inOstrava wereldkampioene onder achttien jaar (U18) op de 400 m horden, waarvoor zij aan het eind van dat jaar werd onderscheiden met deGatorade Female Athlete of the Year award van de staatNew York, een prijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan de beste mannelijke en vrouwelijkeHigh school-atleten van de staat. In 2008 veroverde zij op de 400 m horden in haar staat verscheidene titels.

Prestaties als USC-studente

[bewerken |brontekst bewerken]

In 2008 werd Dalilah Muhammad op een studiebeurs als studente toegelaten tot deUniversity of Southern California, met als hoofdvakhandelswetenschappen. Ze trad toe tot hetUSC Trojans atletiekteam en kwam in haar eerste studiejaar daarvoor veelvuldig in actie. Bij dePacific-10 Conference meeting werd zij tweede op de 400 m horden, vierde op de4 x 400 m estafette en verbeterde zij als finaliste op de100 m horden haar PR tot 13,79 s. Bij deNCAA-kampioenschappen werd zij vervolgens derde op de 400 m horden in een PR-tijd van 56,49. Bovendien werd zij op dit onderdeel Amerikaans jeugdkampioene en tweede bij de Pan-Amerikaanse jeugdkampioenschappen.

Amerikaans goud + WK-zilver

[bewerken |brontekst bewerken]

In haar tweede USC-jaar was een tweede plaats op de Pacific-10 kampioenschappen haar enige prestatie van belang en leek haar carrière daarna enkele jaren te stagneren. Op deUS Olympic trials van 2012, waar Muhammad voortijdig werd uitgeschakeld op de 400 m horden, ontmoette ze echter Yolanda Demus, moeder van de toenmalige wereldkampioeneLashinda Demus.^[1] Muhammad had net haar universitaire studie afgerond en besloten om professioneel atlete te worden. Onder haar leiding bracht ze in één seizoen haar uit 2011 stammende persoonlijke record op de 400 m horden van 56,04 naar 53,83. Daarnaast werd ze in 2013 voor de eerste maal in haar carrière Amerikaans kampioene op de 400 m horden. Op dewereldkampioenschappen van 2013 inMoskou veroverde Muhammad de zilveren medaille op de 400 m horden, achter deTsjechische Zuzana Hejnová, maar voor haar trainingspartnerLashinda Demus.

Tegenslag

[bewerken |brontekst bewerken]

Er volgden twee rampzalige jaren. In 2014 was Dalilah Muhammad geen schim van zichzelf. Ze viel terug naar tijden waar zij een jaar eerder haar hand niet voor zou hebben omgedraaid en wist absoluut niet in haar juiste wedstrijdritme te komen. Wellicht legde zij zichzelf te veel druk op en was de verwachting te hoog gegrepen dat, nu zij op de 400 m horden tijden van in de 53 seconden had weten te realiseren, het doorbreken van de 53-secondengrens een kwestie van tijd zou zijn. Ze kwam in elk geval bedrogen uit en kwam dat jaar niet verder dan een beste tijd van 58,02. In 2015 ging ze aanvankelijk veelbelovend van start, met een beste prestatie van 55,76, maar daarna werd zij geruime tijd geplaagd door een bovenbeenblessure, waardoor ook de rest van dat wedstrijdseizoen in het water viel.^[2]

Olympisch kampioene

[bewerken |brontekst bewerken]

Muhammad besefte na 2015, dat er op trainingsgebied iets moest veranderen en stapte in februari 2016 over naar Lawrence Johnson, coach van onder andereKristi Castlin enBrianna Rollins. Het doel hiervan was om "mijn geest te stimuleren in een andere omgeving".^[2] Die verandering betaalde zich uit. Op deUS Olympic trials van 2016 inEugene, die tevens dienden als Amerikaanse kampioenschappen, kwam zij in de halve finale al tot 54,15, waarna zij in de finale de concurrentie overklaste door de 53-secondengrens te doorbreken en te winnen in 52,88, de beste wereldjaarprestatie. "Mijn coach zei tegen mij dat het een snelle tijd zou zijn, maar zó snel had ik niet verwacht", aldus Dalilah Muhammad.^[2] Vanzelfsprekend kwalificeerde zij zich hiermee voor de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. In deBraziliaanse stad werd de als kanshebster gestarte Amerikaanse vervolgens olympisch kampioene op de 400 m horden.
Een week na het behalen van haar olympische gouden medaille boekte Muhammad haar eerste overwinning in deIAAF Diamond League.

Titels

[bewerken |brontekst bewerken]

Olympisch kampioene 400 m horden - 2016
Olympisch kampioene 4 x 400 m - 2020
Wereldkampioene 400 m horden - 2019
Wereldkampioene 4 x 400 m - 2019
Amerikaans kampioene 400 m horden - 2013, 2016, 2017, 2019
Wereldkampioene U18 400 m horden - 2007

Persoonlijke records

[bewerken |brontekst bewerken]

Outdoor

Onderdeel	Tijd	Datum	Plaats
100 m	11,42 (+1,7 m/s)	4 mei 2013	Los Angeles
200 m	23,35 (-0,1 m/s)	30 maart 2019	Palo Alto
400 m	52,60	16 juni 2019	Chorzów
800 m	2.14,90	4 april 2015	Claremont
100 m horden	13,33 (+1,9 m/s)	26 mei 2012	Austin
400 m horden	52,16 (ex-WR)	4 oktober 2019	Doha