Arcovenator escotae is een vleesetendetheropodedinosauriër, behorend tot deNeoceratosauria, die tijdens het lateKrijt leefde in het gebied van het huidigeFrankrijk.
In 2009 werden tijdens de aanleg van eensnelweg tussenChâteauneuf-le-Rouge enSaint-Maximin bijPourrières in deProvence, resten gevonden van theropoden.
In 2013 benoemden en beschrevenThierry Tortosa,Eric Buffetaut,Nicolas Vialle,Yves Dutour,Eric Turini enGilles Cheylan detypesoortArcovenator escotae. De geslachtsnaam combineert de naam van de rivier deArc met eenLatijnvenator, "jager". De soortaanduiding verwijst naar deEscota wegbeheerder.
Hetholotype,MHNA-PV-2011.12.1-5; 15, is gevonden in een laag van de ondersteArgiles Rutilantes die dateert uit het lateCampanien. Het bestaat uit een hersenpan met een eraan verbonden postorbitale, een linkersquamosum, een tand, een rechterscheenbeen, een rechterkuitbeen en een voorste staartwervel. Twee losse voorste staartwervels (MHNA.PV.2011.12.198 en MHNA.PV.2011.12.213) en drie tanden ((MHNA.PV.2011.12.20, MHNA.PV.2011.12.187 en MHNA.PV.2011.12.297) die nabijheid van het holotype werden gevonden, zijn deparatypen. Verder behoort wellicht een stukbovenkaaksbeen gevonden bijPourcieux tot de soort.
Arcovenator is een middelgrote roofsauriër met een lichaamslengte van vijf à zes meter.
De beschrijvers hebben enkele onderscheidende kenmerken weten vast te stellen. Het zijnautapomorfieën, unieke afgeleide eigenschappen. De middenlijn van de voorhoofdsbeenderen is licht verdikt. In de achterkant van de welving van de voorhoofdsbeenderen bevindt zich op de middenlijn een foramen, wellicht homoloog aan hetparietaaloog. Het postorbitale heeft een beenweb tussen de achterste en de neergaande tak. De neergaande tak van het postorbitale heeft aan de onderste zijkant een ruwe verdikking. Het postorbitale vormt een ruwe hoge richel boven de oogkas die doorloopt tot aan hettraanbeen. Boven de richel van het postorbitale, bij het raakpunt met het prefrontale en het traanbeen, bevindt zich een ondiepe groeve met daarin een klein foramen. Op het achterhoofd hebben de grote zijuitsteeksels, deprocessus paroccipitales, aan hun bases een opvallende bovenste en onderste richel; de richels omvatten uithollingen aan weerszijden van het achterhoofdsgat. Bij de buitenste onderzijde van de hersenpan is een aanhangsel, deprocessus basipterygoideus, tamelijk naar buiten gericht. Decrista fibularis van het scheenbeen, een richel op de bovenste buitenkant, is bovenaan naar boven en voren gedraaid. Op het bovenvlak van het scheenbeen steekt de buitenste lob verder naar achteren uit dan de binnenste lob.
De voorhoofdsbeenderen zijn matig dik, met een lichte welving. Richels aan de voorste binnenhoeken van de bovenste slaapvensters lopen uit in een middenkam. De verruwingen op het oppervlak van de schedelwand zijn niet zo extreem als bij sommige verwanten. Het squamosum heeft een vrij korte tak richtingwandbeen. De richel boven deprocessus basipterygoideus, decrista prootica, is nogal kort. Hetzelfde geldt voor de groeve vóór de tweede en derde hersenzenuw.
De tanden hebben een lengte van drieënhalf tot vijfenhalve centimeter. Ze hebben op de voorrand alleen kartelingen nabij het spits.
De staartwervels zijn relatief afgeplat. Ze zijn amficoel en een licht ovale doorsnede. Ze hebben geen pleurocoelen of secundaire hyposfeen-hypantrum-gewrichten. Het zijuitsteeksels zijn niet zo extreem naar achteren gericht als bij deBrachyrostra.
Bij het slanke scheenbeen, eenenvijftig centimeter lang, is decrista cnemialis goed ontwikkeld.
De beschrijvers plaatstenArcovenator in deAbelisauridae. Volgens eenkladitsische analyse was het meer bepaald een lid van deMajungasaurinae.
De positie vanArcovenator in de stamboom van de Abelisauridae wordt getoond door dit kladogram.
| Abelisauridae |
| ||||||||||||||||||||||||
De gevonden verwantschappen zouden er op duiden dat de Abelisauridae een vroege grote verspreiding kenden en pas later door het uiteenvallen vanGondwana in verschillende groepen zouden worden gesplitst. Daarbij zou het waarschijnlijk zijn dat de Europese abelsisauriden uit Afrika kwamen.