Antivrijmetselarij ofAntimaçonnerie is een tegenbeweging ontstaan om devrijmetselarij op georganiseerde wijze te bestrijden.
De antivrijmetselarij vindt haar oorsprong in godsdienstige of politieke motivaties. Antimaçonnieke projecten werden op poten gezet door verschillende groeperingen binnen hetchristendom (vooral deRooms-Katholieke Kerk), deislam, hetcharedisch jodendom, hetcommunisme en hetnationaalsocialisme.
Instrumenten die worden gebruikt door de antivrijmetselarij, zijn onder andere boeken, tijdschriften, tentoonstellingen, congressen, politieke partijen en verenigingen.
Godsdienstig gemotiveerde antimaçonnerie is gebaseerd op onverenigbaarheden tussen de opvattingen en de beginselen van de vrijmetselarij, en die van verschillende godsdienstige stelsels.
De meest bekende vorm van antimaçonnerie is dehouding van de rooms-katholieke kerk tegenover de vrijmetselarij. De kerkelijke hiërarchie nam hierin het voortouw. In de 20e eeuw vond het katholieke antimaçonnisme haar uitdrukking in stromingen zoals hetintegralisme en hetmodernisme. Later werd de kerkelijke hiërarchië veel minder offensief tegen de vrijmetselarij. Overblijfselen ervan zijn nog te vinden in hettraditionalisme van bijvoorbeeld dePriesterbroederschap Sint Pius X vanaartsbisschopMarcel Lefebvre, die na 2000 de antimaçonnieke bewegingMilitia Immaculatæ heeft heropgericht.
Ook in deOosters-orthodoxe kerken bestond een uitgesproken antimaçonnisme. In deislam bestaat nog een dergelijke grondhouding.[1] Een voorbeeld hiervan is hetHandvest van Hamas.
Binnen hetprotestantisme en hetjodendom bestaan richtingen die een positieve instelling hebben ten opzichte van de vrijmetselarij, naast andere strekkingen die eerder kritisch staan.
Politiek gemotiveerde antimaçonnerie is gebaseerd op onverenigbaarheden tussen de filosofische beginselen van de vrijmetselarij en verschillende ideologieën die partijpolitiek worden uitgedragen. Hetgeheim karakter van de vrijmetselarij speelt hierbij een belangrijke rol.
In het bijzonder heeft de vrijmetselarij het steeds zeer moeilijk gehad in landen mettotalitaire stelsels. Zo zijncommunistischRusland vanLenin,maoïstischChina vanMao ennationaalsocialistischDuitsland vanAdolf Hitler, en hun respectieve vazalstaten, voorbeelden hiervan. De enige uitzondering hierop is communistischCuba vanFidel Castro, waar de vrijmetselarij wordt geïnstrumentaliseerd door het regime.
Tevens werd de vrijmetselarij verboden in landen metautoritaire stelsels. Voorbeelden hiervan zijn hetaustrofascistischeOostenrijk vanEngelbert Dollfuss, hetfalangistischeSpanje vanFrancisco Franco en hetcorporatistischePortugal vanAntónio de Oliveira Salazar
Ook inliberale democratieën bestaat politieke antimaçonnerie. In deVerenigde Staten van Amerika werd in1828 teNew York deAnti-Masonic Party opgericht als eerste van een lange reeks derde partijen in de Amerikaanse politiek. Dit was een uitvloeisel van de bredereAnti-Masonic Movement en gebeurde naar aanleiding van verschillende schandalen die voor maatschappelijke beroering zorgden. De partij nam deel aan de presidentsverkiezingen van1832. De kandidaat president wasWilliam Wirt, een voormalige vrijmetselaar, en de kandidaat vicepresident wasAmos Ellmaker. De partij behaalde 7,78 % van de stemmen. Op staatsniveau had de partij gouverneurs inVermont enPennsylvania.[2][3]
In hetVerenigd Koninkrijk is sedert1997 is er binnen deLabour Party een beweging actief die streeft naar publicatie van lidmaatschap van de vrijmetselarij en het uitoefenen van politieke en openbare mandaten, zoals parlementsleden, ministers, leden van de politie of magistraten. Deze beweging werd geleid door voormalig minister van binnenlandse zakenJack Straw. Enkel in deNationale Vergadering van Wales werd deze vereiste omgezet in wetgeving. Voor de andere deelstaten van het Verenigd Koninkrijk geldt geen wettelijke verplichting tot melding, maar bestaat er een erecode voor vrijwillige melding binnen bepaalde beroepscategorieën, zoals politie en magistratuur.
Gelijkaardige initiatieven werden inItalië en in deEuropese Unie georganiseerd, zonder succes.
Er bestaan ookcomplottheorieën met betrekking tot de vrijmetselarij en vrijmetselaars die te vatten zijn onder de noemer van hetinternationale judeo-maçonnieke complot. Veel besproken thema's hierbij zijn deBilderbergconferentie, deTrilaterale commissie, deCouncil on Foreign Relations, deProtocollen van de wijzen van Sion, deIlluminati, dePriorij van Sion, dejoden en deTalmoed enkabbala, deRozenkruisers en deTempeliers.
Boeken die deze thematiek behandelen zijnHet heilige bloed en de heilige graal vanHenry Lincoln, samen metMichael Baigent enRichard Leigh,De slinger van Foucault enDe begraafplaats van Praag vanUmberto Eco enDe Da Vinci Code vanDan Brown.
De grootste verzameling antimaçonnieke literatuur ter wereld bevindt zich in hetCultureel Maçonniek Centrum 'Prins Frederik' teDen Haag.[4]
Een antimaçonniek boek is een boek dat gepubliceerd wordt om de vrijmetselarij te schaden. Afhankelijk van de invalshoek van de schrijver wordt de vrijmetselarij in verband gebracht met een of andere religieuze, maatschappelijke of politieke stelling.
Het oudste antimaçonnieke boek is van de hand van Ernst August von Göchhausen (1740–1824). Deze publiceerde in 1786 te Weimar anoniem een boek, getiteldExthüllungen des Systems der Weltbürger-Politik. In dit boek stelde de auteur dat de vrijmetselarij een georganiseerde poging was vanwege verschillende maatschappelijke groepen ter vervanging van de fundamentele sociale ordening van de samenleving zoals die typisch was in het oude Europa, door een kosmopolitische wereldstaat. Hij noemde vrijmetselaars en Beierseilluminati als voorbeeld.[5]Later werd de vrijmetselarij vanuit religieuze hoek beschreven als een beweging vanduivelsaanbidders of als een politiek complot.
Bekende antimaçonnieke auteurs en boeken zijn:
Antimaçonnieke tijdschriften zijn:
Op het einde van de19e eeuw en in de eerste helft van de20e eeuw werden er op nationaal en internationaal niveau antimaçonniekecongressen georganiseerd. Voorbeelden van antivrijmetselaarscongressen zijn:
Antimaçonnieke verenigingen zijn verenigingen opgericht met als doel de vrijmetselarij op georganiseerde wijze te bestrijden. Voorbeelden van antimaçonnieke verenigingen zijn:
Antimaçonnieke organisaties zijn organisaties die niet zijn opgericht met als doel de vrijmetselarij te bestrijden maar die ideologisch wel antimaçonniek zijn. Voorbeelden van antimaçonnieke organisaties zijn:
·
·
.png)