Akitu is de benaming voor hetAssyrischNieuwjaarsfeest dat regeneratie van de natuur en vruchtbaarheid van het land en de mensen moest brengen.Het feest werd al gevierd in hetoude Sumerië van het3e millennium v.Chr. De naam is afgeleid van een Sumerisch woord dat 'festival van het binnenhalen van het graan' betekent.
Akitu is vooral bekend in zijnBabylonische variant, waarin degodenMarduk enNabu centraal stonden. Gedurende enkele dagen in de maandNisanu (ruwweg maart/april) had de bevolking vakantie en kwamen de beelden van de goden naar Babylon om met de oppergod Marduk te vergaderen. De koning bood namens de bevolking zijn excuus aan voor eventueel gemaakte fouten. Het hoogtepunt van het feest was het moment waarop Marduk zijn beleidsvoornemens voor het nieuwe jaar bekendmaakte, en met de andere god(sbeeld)en een boottochtje maakte over deEufraat.
Bij dat feest bepalen de goden het lot van de twaalf maanden en wordt de aarde geregenereerd doora-ki-til, de kracht die de wereld doet herleven, dankzij het ritueel. Dit ritueel duurde 12 dagen, waarin de koning na boetedoening en het publiekelijk beschimpt worden op zekere dag in processie naar boven trekt om in de kleinetempel bovenaan deziggurat desacrale communio te realiseren samen met de priesteres die degodin op aarde vertegenwoordigt. Anders dan onze gemeenzame opvatting is de tempel niet alleen een heiligdom voor decultus, maar ook het symbool voor de hele stad met haar eigen schutsgodin. Het hele gebouw symboliseert de band tussen hemel en aarde. In de praktijk was het evenzeer het centrum van de religieuze cultus als dat van de administratieve en economische leefwereld.
Toen Babylon zijn functie als culturele hoofdstad van de oude wereld was verloren, vierde men nog altijd Akitu in andere steden, zoals in hetSyrischeEmesa (waar de zonnegod centraal stond). DeRomeinse keizerHeliogabalus (218-222), afkomstig uit Emesa, vierde het feest minstens eenmaal inRome.
De moderne naleving van Akitu begon in de jaren zestig tijdens de Assyrische intellectuele nationalisme. Door een 'Assyrisch nieuwjaar' te vieren en de Assyrische term te versterken zou de Syrisch/Aramees christelijke term gemakkelijker vervangen kunnen worden voor Assyrisch.[1]