Roderick MacKinnon (*19. Februar1956 inBurlington,Massachusetts) is enUS-amerikaanschBiochemiker unMediziner un Perfesser för Molekulare Neurobiologie un Biophysik an deRockefeller University. Tosommen mitPeter Courtland Agre kreeg he 2003 denNobelpries för Chemie för sien Verkloren vun den Permeatschonsmechanismus inKaliumkanälen.
Roderick MacKinnon is in Burlington upwussen un schreev sück eerst an deUniversity of Massachusetts in Boston in. Nah een Johr is he aber all an de ansehnBrandeis University wesselt, um sien Studien vörantodrieven. He kreeg dor 1978 enBachelor inBiochemie, wiels he för sien Afslussarbeit ünner Christopher Miller den Transport vunKalzium över deZellmembran ünnersöken dee. An de Brandeis University hett he ok sien tokünftige Ehefru un Arbeitskollegin Alice Lee drapen.
Nah sien Abschluss an Brandeis is he in dat Medizinprogramm vun deTufts University intreeden. 1982 hett he dor sien Utbillen as Dokter afslooten un hett dornah asInternist in datBeth Israel Hospital in Boston arbeit. Doch mit disse Arbeit kunn he sien Wunschkarriere nich wieder verfolgen un so kehr he 1986 to Christopher Miller nah Brandeis asPost-Doktorand torüch. 1989 wurr he Assistenzperfesser an deHarvard University, wo he de Interaktschonen vun denKaliumkanal mit en spezifisch Toxin ut Skorpiongift studeer un sück sülvst de Methoden vun deKristallstrukturanalyse bibroch.
1996 wurr he an deRockefeller University as Perfesser un Direkter vun dat Labor för Molekulare Neurobiologie un Biophysik beropen. Dor fung he mit de Strukturopkloren vun de Kaliumkanäle an,de besünners wichtig för datNervensysteemNervensystem sünd un dat Kaliumionen mögelk maaken, de Zellmembran to passeeren. Ionenkanäle sünd ünner annern för de Funktschoon vun dat Nervensystem un deMuskeln wichtig. DatAktschonspotentschal inNervenzellen wurrd ertüügt, wenn en Ionenkanal up de Böverflach vun en Nervenzelle dör en chemisch Signal, dat vun en dicht bi liggen Nervenzelle utsend wurrd, apen maakt wurrd, woruphen sück en elektrisch Spannungspuls längs de Nervenzellenböverflach dordör fortplant, dat in' Verloop vun eenig Millisekunden en ganz Reeg vun Ionenkanälen apen maakt un slooten wurrn.
Vör MacKinnon weer de nipp un nau Struktur vun de Kanäle un hör Funktschonswies unbekannt un Spekulatschonen överlaaten. Doch nah blots twee Johren an de Rockefeller University gelung hüm dat 1998 trotz all Hinnernisse, de de Strukturopkloren vunintegraler Membranproteine bit to dissen Tiepunkt binah unmögelk maaken deen, en exakte dreedimensionale Struktur vun en Kaliumkanal vun Bakterien heruttobringen. Dordör kunn ok de hooch Selektivität vun disse Kanäle för Kaliumionen verklort wurrn – de lüttger Natriumionen können nich passeeren.[1][2] De wetenschaplich FacktietschriftScience hett disse Leistung as en vun de gröttsten wetenschaplich Erfolgsgeschichten vun dat Johr 1998 betekent.[3]
Sien Arbeit hett he hööftsächlich an deCornell High Energy Synchrotron Source (CHESS) vun deCornell University un an deNational Synchrotron Light Source (NSLS) desBrookhaven National Laboratory utführt.
1999 deel sück MacKinnon denAlbert Lasker Award for Basic Medical Research mitClay Armstrong unBertil Hille – en vun de gröttste Utteknungen för en Wetenschapler up dat Rebeet vun de Medizin. In dat Johr 2000 wurr he in de amerikaanschNational Academy of Sciences wählt un hett siether tallriek wiedere Utteknungen kreegen, so 2000 denRosenstiel Award, 2001 sowohl denPerl-UNC Neuroscience Prize al ok denGairdner Foundation International Award, 2003 denLouisa-Gross-Horwitz-Pries un 2005 denHans Neurath Award vun de Protein Society. 2003 kreeg MacKinnon denNobelpries för Chemie.
