De mehrsten vun de teihn Millionen israelschen Staatsbörgers sünd Juden. AraabscheMuslimen,Christen unDrusen sünd tohoop en Föfftel vun de Israelis. De araabschen Israelis sünd nich to verwesseln mit de Inwahners vun de Palästinensisch sülvstregeerten Rebeden. De Utlännertahl liggt 2025 bi 2,5 Prozent.
De juudschen Israelis warrt inAschkenasim,Mizrachim un annere as to'n Bispeel de Beta Israel ut Äthiopien ünnerscheden. Dörtig Prozent vun de Ehen sünd aver middelwiel twischen Aschkenasim un Mizrachim sloten worrn.[2]
Israel liggt an dat oosten Enn vun deMiddellannsche See. In'n Noorden grenzt Israel an de Libanon un in'n Süüdwesten an Ägypten. De Grenz twüschen Israel un dat noorden Enn vun Jordanien warrt vun de StroomJordan billt. De Grenz twüschen Israel un Syrien liggt an deGolan, man de nau Verloop is striedig.[3] Besünners striedig is de Grenz twischen de Palästinensisch sülvstregeerten Rebeden un Israel. Dat süden Enn vun Israel liggt an de Gulf vun Aqaba, de to deRode See tohöört.
Sösstig Prozent vun dat Land is Wööst.[4] Düsse Wööst warrtNegev nöömt. Se bedeckt de süden Dreekant twischen Ägypten un Jordanien.
De gröttste Söötwatersee vun Israel is deSee Genezareth, de mit 212 Meters ünner'n Seespegel vun allen Söötwaterseen op de Eer an deepsten liggt.[5] Wieder ünnen liggt aver deDode See, wat so solten is, dat dor nüms ünnergahn deit.[6]
De bedüdenste Havenstadt vun Israel isHaifa, man inAschdod is ok enKistenhaven. Dat weertschopliche Zentrum isTel Aviv, de tweetgröttste Stadt vun Israel. De gröttste Stadt un dat religiöse Zentrum is Jerusalem. För Christen vun Bedüden is ok de StadtNazareth.
In Israel wasstOlivenbööm, Granatappelbööm, Fiegenbööm, Dattelpalmen,Wiendruven unWeten. Doröver warrt al in deBibel vertellt.[7] Vundaag warrt to'n Bispeel ok Avocados anboot.[8] Wegen ehren Karns sünd okPinien un Johannisbrootbööm verbreedt.
Vun Enn Januor bet Enn Februor blöht de israelsche Natschonalbloom, deKronen-Anemone, un farvt en Deel vun de Landschop in'n Süden root.[9]
De israelsche Natschonalvagel is deWehopp, de dor dat heel Johr lang to finnen is. Bi Treckvageln, de wintertiets vun Europa na Afrika treckt, sünd de Fuchtrebeden in'n Noordoosten vun Israel as Twischenstopp beleeft.[10]Papagoien, de as Huusdeerten na Israel kamen sünd, hefft sik goot utbreedt.[11]
In de drögen, felsigen Rebeden föhlt sich de Nuubsche Steenbuck woll un ok deKlippdass, de in de Bibel nöömt warrt, man bi de Översetten verkehrt as Haas utleggt woor. De Echte Gazell is bedroht, man de Populatschoon in de Gazellendaal Park in Jerusalem is an'n wassen.[12]
In de Negev Wööst gifft datKamels, de as Rieddeerten för Touristen un för Wettlööp nutt warrt.[13]
An'e Stränn vun Israel leggt Schildpadden ehr Eier. De lütten Schildpadden slüppt vun August bet Oktober.[14]
Reiner Bernstein:Geschichte des Staates Israel. 2. Von der Gründung 1948 bis heute: Religion und Moderne. Wochenschau Verlag, Schwalbach/Ts. 1998,ISBN 3-87920-419-5.
Georg Fohrer:Geschichte Israels. Von den Anfängen bis zur Gegenwart. 6. Oplaag. Quelle & Meyer, UTB für Wissenschaft, Wiesbaden 1995,ISBN 3-8252-0708-0.
Michael Wolffsohn, Tobias Grill:Israel. Geschichte, Politik, Sellschop, Weertschop. 8. Oplaag. Verlag Babara Budrich, Opladen, Berlin, Toronto 2016,ISBN 978-3-8474-0044-8.
Conor Cruise O’Brien:Belagerungszustand. Die Geschichte des Staates Israel und des Zionismus. Hannibal, Wien 1988,ISBN 3-85445-033-8. (Originaltitel:The Siege: The Saga of Israel and Zionism. Touchstone Book, New York 1987,ISBN 0-671-63310-4).
Wanda Kampmann:Israel – Sellschop un Staat. Ernst Klett, Stuttgart 1976,ISBN 978-3-12-425500-6.
Tsafrir Cohen, Mieke Hartmann, Tali Konas (Ruutgever):Israel – ein Blick von innen heraus. Debattenbeiträge zu Politik, Weertschop, Sellschop & Kultur. Rosa Luxemburg Stiftung, Berlin 2017,ISBN 978-3-00-057561-7. Volltext online:rosalux.org.il (PDF, 74176KB, Abruf 2017-10-17)
Dan Senor, Saul Singer:Start-up Nation Israel: Was wir vom innovativsten Land der Welt lernen können. Hanser,Mönken 2012,ISBN 978-3-446-42921-5.
Tilman Tarach:Der ewige Sündenbock: Heiliger Krieg, die „Protokolle der Weisen von Zion“ und die Verlogenheit der sogenannten Linken im Nahostkonflikt. Edition Telok, 2009,ISBN 978-3-00-026583-9.
James A. Michener:Die Quelle. Droemer Knaur,Mönken 1978,ISBN 3-426-00567-0 (över de Geschicht Israels vun de Urzeit bet in’t 20. Johrhunnert) (englisch:The Source, 1965).
_with_disputed_territories.svg)
