An relaçon a la stória de la soberanie de l Stado, puode-se apersentar cumo eisemplo la falta de soberanie ne l feudalismo.L stado nacional son ls países.
La palabra Stado fui ampregue pula purmeira beç, an sentido próssimo al moderno, porMaquiabel, que la define cumo la sociadade política ourganizada, l que amplica la eisistença duaoutoridade própia i de regras defenidas para la cumbibença de ls sous nembros. L pensamiento político de Maquiabel rompe cul tradicionalismo i seculariza l Stado, ó seia, torna-lo laico. Assume la andependéncia statal an relaçon a la relegion.
L Stado Moderno sirbe de base a laCiéncia Política. Esta ye ua cunsequéncia de la própia modernizaçon de la sociadade que ampeça ne l seclo XVI i chega a sou punto alto culaReboluçon Andustrial. Este porcesso ten un eilemiento central, la tecnologie. Esta modernizaçon trai tamien cun eilha ua maior moblidade social. La sociadade moderna ye caratelizada pula tecnologie, pul oumento de la produtebidade, pula moblidade de la populaçon i pul aparecimiento de nuobos grupos sociales. Ye la época de la acenson de laBurguesie.Outra nobidade de l Stado Moderno ye la nuoba forma de legitimaçon de l poder. Antes quien legitimaba l poder era un Dius Abseluto, mas quien se bai a tornar l nuobo eilemiento legitimador ye l Pobo. Assi, aparécen nuobas Anstituiçones cumo ls Parlamentos, adonde l pobo se faç repersentar.
Este Stado Moderno nun naciu dua sola beç, mas fui l resultado dun lhargo porcesso de mais de trés seclos.Lafase mais antiga ye laMonarquie. La Monarquie acumpanha l zambolbimiento de l Stado Moderno i bai, pul porcesso de burocratizaçon, a lhançar la purmeira forma de Stado Moderno. Por esso se diç que D. Juan II fui l purmeiro monarca moderno an Pertual.
Lasegunda fase de l Stado Moderno ye l StadoLhibaral, cunsequéncia direta de las Reboluçones Lhiberales na Fráncia i na Anglaterra. Este Stado ye repersentatibo iouligárquico, mas ajudou, antre outras cousas, al aparecimiento de l eidial de ls Dreitos de l Home i a la apartar dels poderes. Ne l seclo XIX l Stado Lhiberal tornou-se amperial i bai a adominar l Mundo grácias al porcesso chamadoAmperialismo.
Laterceira fase de l Stado Moderno assenta na crise de l Stado Lhiberal, que se dá na fin de l seclo XIX, yá que este nun ten capacidade para respunder a las eisigenças sociales. Aparécen assi las eideologies stremistas de Dreita (Fascismo) i de Squierda (Quemunismo).
Laquarta fase queda marcada pul aparecimento de l Stado Democrático Lhibaral, cunsequéncia de la grande crise eiquenómica i social de1929. La repuosta a la crise passou pul alhargamiento de la democracie a to la sociadade, traiendo pa la admenistraçon de l Stado medidas sociales, deribadas de l pensamiento de John MaynardKeynes.
Hoije an die tenemos na Ouropa, ne l mundo oucidental, lStado-porbidéncia, resultado de laII Guerra Mundial, mas filho direto de la crise de 1929.
Na atualidade, nuobos Stados sálen de outros que yá eisistien. Dous caminos son típicos: lfracionamento i laounion. Un causo atípico ye la criaçon de Stados cumo resultado deguerras. Ls percipales fatores que lhieban a la criaçon de Stados hoije son ls antresses eiquenómicos, las eidentidades culturales i l resgate de latradiçon.
Modelo:Portal-política
