London ialah sebuahbandaraya global peneraju yang cemerlang dalam bidang seni, perdagangan, pendidikan, hiburan, fesyen, kewangan, kesihatan, media, khidmat profesional, penyelidikan dan pembangunan, pelancongan dan pengangkutan.[8] Ia merupakan salah sebuah pusat kewangan terbesar di dunia[9][10][11] dan juga mempunyaiKDNK bandaraya kelima tertinggi di dunia (dan yang terbesar di Eropah).[12] London pernah disifatkan sebagai ibu kota kebudayaan sedunia.[13][14] Ia dikunjungi oleh pelancong yang 'paling antarabangsa' di dunia[15] danLondon Heathrow ialah salah sebuah lapangan terbang yang paling sibuk dengan penumpang antarabangsa.[16]Dengan 43 buah universiti, London merupakan tumpuan institusi pendidikan tinggi yang terbesar di Eropah.[17] Pada tahun2012, London menjadi bandaraya pertama yang menjadi tuan rumah Sukan Olimpik Musim Panas moden sebanyak tiga kali.[18]
London didiami oleh penduduk-penduduk yang terdiri daripada pelbagai kaum, kebudayaan dan agama, serta bertutur dalam lebih 300 bahasa.[19] Pada Julai 2010, dengan jumlah penduduk rasmi adalah 7,825,200, London Raya merupakan kawasan perbandaran yang paling ramai penduduknya di Kesatuan Eropah,[2][20] dan diduduki oleh 12.5% jumlah penduduk seluruh United Kingdom.[21]Kawasan metropolitan London adalah yang terbesar di EU dengan jumlah penduduk yang dianggarkan sekitar 12 juta[22] hingga 14 juta.[23] London mempunyai jumlah penduduk teramai antara semua bandar di dunia pada tahun 1831 hingga 1925.[24]
Asal-usul nama London belum dipastikan.[29] Nama itu merupakan satu nama yang kuno sekali dan boleh ditemui dalam sumber-sumber yang berasal dari seawal abad ke-2. Ia tercatat sekitar tahun 121 sebagaiLondinium yang diberi oleh penguasa Rom.[29] Cubaan penjelasan yang terawal tentang perihal ini, tetapi kini diabaikan, dipercayai diusulkan olehGeoffrey dari Monmouth dalamHistoria Regum Britanniae[29], yang mana nama London berasal daripada seorangRaja Lud yang kononnya menakluki kota ini lalu menamainyaKaerlud.[30]
Sejak tahun 1899, adalah diterima umum bahawa nama London berasal daripada bahasaCelt dan berertitempat milik orang bernama *Londinos; akan tetapi, penjelasan ini sudah pun ditolak.[29] Pada tahun 1998,Richard Coates mengutarakan penjelasan 1998 bahawa ia berasal daripada satu perkataan bahasaEropah Lama pra-Celt iaitu*(p)lowonida yang bererti 'sungai yang terlalu luas untuk diharungi'. Beliau berhujah bahawa inilah nama yang diberikan kepada sebahagianSungai Thames yang beralir melalui London; daripada ini, petempatan ini mendapat nama Celtnya, iaitu*Lowonidonjon.[31]
Walaupun terdapat bukti petempatanBriton yang bertaburan di kawasan London, namun petempatan utama yang sulung diasaskan olehRom pada tahun 43 M.[32] Petempatan ini bertahan selama 17 tahun sahaja hingga tahun 61, apabila puakIceni pimpinanRatu Boudica merempuh dan meranapkan kota itu.[33] Kemudian, kota London dibina semula dengan perancangan yang bersungguh-sungguh, dan akhirnya mekar dan menggantiColchester sebagai ibu kotawilayahBritannia jajahan Rom pada tahun 100. Di kemuncaknya pada abad ke-2, London jajahan Rom ini didiami kira-kira 60,000 orang. Menjelang abad ke-7, kaumAnglo-Saxon mendirikan petempatan baru yang dipanggilLundenwic yang terletak kira-kira satu batu (2 km) ke hulu sungai dari kota Rom yang lama itu, di sekitar tapak yang kini didudukiCovent Garden.[34]
Adalah mungkin bahawa pernah wujudnya sebuah pelabuhan perikanan dan perdagangan di muaraSungai Fleet. Kegiatan perdagangan di tempat ini berkembang hingga kota ini ditawan olehViking dan dipaksa berpindah ke arah timur di tapakLondinium demi memanfaatkan tembok-temboknya sebagai perlindungan.[35] Ancaman Viking berterusan hingga tahun 886 apabilaAlfred yang Agung menawan semula London dan berdamai dengan ketua Denmark,Guthrum.[36] Kota Saxon asal di Lundenwic diberi namaEaldwic ("kota lama"); nama itu kekal hingga masa kini sebagaiAldwych yang terletak diBandaraya Westminster.[37]
Dua penemuan terbaru menunjukkan bahawa London mungkin lebih lama daripada yang disangka sebelum ini. Pada tahun 1999, saki-baki jambatanZaman Gangsa ditemui di pesisir bawah di utara Jambatan Vauxhall.[38] Jambatan ini sama ada menyeberangi sungai Thames, atau menuju ke sebuah pulau (yang lesap) di tengah sungai itu. Hasil dendrologi menentukan bahawa bahan-bahan jambatan itu berasal dari tahun 1500 SM.
Pada tahun 2010, sebuah tapak binaan kayu yang besar dari seawal 4500 SM, turut ditemui di pesisir bawah Thames, di selatan Jambatan Vauxhall.[39] Fungsi binaanZaman Mesolitik ini tidak diketahui, tetapi liputannya tidak kurang 50m x 10m, dan terdapat tiang-tiang setinggi 30 cm yang kelihatan ketika air surut. Kedua-dua binaan ini terletak di Tebing Selatan, di suatu titik persilangan semula jadi di mana Sungai Effra mengalir ke dalam Sungai Thames, dan 4 km ke hulu sungai dari Kota London Rom. Tenaga yang diperlukan untuk membina binaan-binaan ini membayangkan perdagangan, kestabilan dan bilangan masyarakat setempat sekurang-kurangnya 100 orang.
KepunganLancaster terhadap London pada 1471 diserang oleh serangan tangkasYork.
Setelah jatuhnya pemerintahan Rom pada awal abad ke-5, kota London menjadi terbiar. Namun demikian, mulai abad ke-6, sebuah petempatanAnglo-Saxon yang dikenali sebagaiLundenwic berkembang di sebelah barat kota Rom lama itu, di tempat yang kini dikenali sebagaiCovent Garden danthe Strand, dan diduduki sekitar 10–12,000 orang.[34] Pada abad ke-9, London diserang bertubi-tubi oleh puakViking sehingga kota itu terpaksa dipindahkan balik ke kotaLondinium zaman Rom itu untuk menggunakan tembok-temboknya sebagai perlindungan.[35] Ekoran penyatuan semulaEngland pada abad ke-10, London yang sudah pun menjadi bandaraya terbesar dan pusat perdagangan terpenting di negara itu turut bangkit sebagai pusat politik yang penting, biarpun masih bersaing denganWinchester iaitu pusat tradisional kerajaanWessex.
Pad abad ke-11, RajaEdward sang Pengaku menubuhkan semula dan membinaWestminster Abbey danWestminster, sebuah kawasan kediaman diraja yang terletak tidak jauh ke hulu sungai dari London. Semenjak itu, Westminster beransur-ansur mengambil alih peranan Bandaraya London sebagai pusat perniagaan dan pemerintahan negara.[40]
Ekoran kemenangan baginda dalamPertemuran Hastings,William, Adipati Normandy, dimahkotakan sebagaiRaja England di Westminster Abbey yang baru siap dibina pada Hari Natal 1066.[41] William membinaMenara London, iaitu yang pertama daripada sebilangan besar kubu-kubu Norman di England yang dibina dengan batu-batan, di sudut tenggara kota untuk menakut-nakutkan penduduk asal.[42] Pada tahun 1097,William II memulakan pembinaanDewan Westminster dekat dengan Abbey itu. Dewan itu menjadi asas kepadaIstana Westminster yang baru.[43][44]
Sewaktu abad ke-12, institusi-insitusi kerajaan pusat yang sebelum ini sentiasa mengiringi kerabat diraja yang berpindah-randah ke merata negara, menjadi semakin besar dan canggih dan juga tertumpu di satu tempat, iaitu Westminster pada kebiasaannya, namun perbendaharaan diraja yang berpindah dari Winchester pula menetap di Menara London. SementaraBandaraya Westminster berkembang menjadi ibu kota yang sejati dari segi pentadbiran, namun kota jirannya iaitu Bandaraya London kekal sebagai bandaraya terbesar dan pusat perdagangan utama di England yang berkembang mekar di bawah pentadbiran yang tersendiri, iaituPerbadanan London. Pada tahun 1100, jumlah penduduknya sekitar 18,000 orang; menjelang tahun 1300, jumlah itu meningkat kepada 100,000 orang.[45]
MalapetakaMaut Hitam melanda London pada pertengahan abad ke-14, menyebabkan jumlah penduduknya susut sebanyak satu pertiga.[46] London merupakan tumpuanPemberontakan Petani pada tahun 1381.[47]
Ketika zamanTudor, gelombangReformasi menyebabkan negara beralih ke arah mazhab Protestan, dan sebahagian besar kota London bertukar pemilik daripada pihak gereja kepada persendirian.[48]Merkantilisme semakin berkembang dan wujudnya syarikat-syarikat perdagangan monopoli sepertiSyarikat Hindia Timur yang meluaskan kegiatan perdagangan ke rantauDunia Baru (benua Amerika). London menjadi pelabuhan utama diLaut Utara, dan dipenuhi dengan para penghijrah yang tiba dari merata England dan luar negara. Jumlah penduduk meningkat dari sekitar 50,000 orang pada tahun 1530, hingga sekitar 225,000 orang pada tahun 1605.[48]
Pada abad ke-16,William Shakespeare dan tokoh-tokoh yang sezaman dan seumpama dengan beliau tinggal di London ketika perkembanganseni pementasan berdepan dengan tentangan pihak berkuasa. Menjelang akhir zaman Tudor pada tahun 1603, London masih agak padat. Terdapat satu cubaan membunuhRaja James I di Westminster, menerusiKomplot Serbuk Api pada 5 November 1605.[49] London sekali lagi dilandawabak penyakit pada awal abad ke-17,[50] dan memuncak denganWabak Besar yang meragut seramai 100,000 orang atau satu perlima penduduk pada tahun 1665–1666.[51]
Pada tahun 1666,Kebakaran Besar London tercetus di Pudding Lane di tengah kota London dan dengan cepatnya meranapkan bangunan-bangunan buatan kayu yang memenuhi kota ketika itu.[52] Usaha pembinaan semula memakan masa 10 tahun di bawah penyeliaanRobert Hooke[53][54][55] selaku Juruukur London.[56] Pada tahun 1708, binaan teragungChristopher Wren iaituGereja Besar St Paul siap dibina. Padazaman George, terbukanya daerah-daerah baru di sebelah barat sepertiMayfair, sementara pembukaan jambatan-jambatan baru yang menyeberangi Sungai Thames merangsang pembangunan diLondon Selatan. Di sebelah timur pula,Pelabuhan London meluas ke hilir sungai.
Pada tahun 1762,Rumah Buckingham dibeli olehGeorge III lalu diperbesar selama 75 tahun yang berikutnya. Pada abad ke-18, London dibelenggui jenayah makaBow Street Runners ditubuhkan pada tahun 1750 sebagai sebuah pasukan polis yang profesional.[57] Sejumlah lebih 200 kesalahan jenayah dikenakan hukuman mati,[58]tidak terkecuali wanita dan kanak-kanak yang digantung atas kesalahan mencuri secara kecilan.[59] Seramai 74 peratus kanak-kanak yang lahir di London mati sebelum mencecah umur lima tahun.[60]Kedai-kedai kopi menjadi tempat yang paling digemari ramai untuk berbahas-bahas, di samping masyarakat yang makincelik huruf serta perkembangan teknologimesin cetak yang memperluas penyebaran berita; danFleet Street pula menjadi pusat akhbar British.
You find no man, at all intellectual, who is willing to leave London. No, Sir,when a man is tired of London, he is tired of life; for there is in London all that life can afford.
Tidak mungkin ada sesiapa, apatah lagi yang bijak pandai, yang sanggup meninggalkan London. Barang siapa yang serik dengan London, maka ia serik dengan kehidupan; kerana hanya di London terdapat segala nikmat hidup.
London diserang bertubi-tubi oleh Jerman Nazi ketika peristiwa "the Blitz" pada Perang Dunia Kedua.
London merupakan bandaraya yang terbesar di dunia pada sekitar 1831 hingga 1925.[24] Keadaan London yang begitu sarat dengan penduduk telah mengundang wabak-wabak penyakittaun[62] yang meragut 14,000 nyawa pada tahun 1848, dan 6,000 orang pada tahun 1866.[63] Masalahkesesakan lalulintas yang semakin menjadi-jadi mencetuskan pembentukan rangkaian rel bandar setempat yang pertama di dunia.Lembaga Kerja Raya Metropolitan (Metropolitan Board of Works) menyelia usaha peluasan prasarana. Pada tahun 1889, lembaga tersebut digantikan olehMajlis Kaunti London, iaitu pentadbiran seluruh bandar pertama di London yang dpilih oleh orang awam. Ketika Perang Dunia Kedua, serangan olehLuftwaffe Jerman sepertiThe Blitz mengorbankan seramai 30,000 orang warga London serta memusnahkan banyak rumah dan bangunan di serata kota tersebut. Tidak lama selepas perang,Sukan Olimpik 1948 diadakan diStadium Wembley yang asal, biarpun pada ketika bandaraya tersebut masih belum pulih daripada kesan peperangan.
Pada tahun 1951,Festival of Britain diadakan diTebing Selatan. FenomenaAsbut Besar pada tahun 1952 membawa kepada penggubalanAkta Udara Bersih 1956 yang menamatkan gejala kabus "sup kacang pis" yang menodai nama baik London. Mulai 1940-an, London menjadi tempat tinggal bagi sebilangan besar pendatang yang datang dari pelbagai negaraKomanwel sepertiJamaica, India,Bangladesh danPakistan. Oleh yang demikian, London menjadi salah sebuah bandaraya yang paling pelbagai budaya di Eropah.
Sejak pertengahan 1960-an, London menjadi pusatkebudayaan belia sedunia yang bercontohkan subbudayaSwinging London yang dikaitkan denganThe King's Road, Chelsea danCarnaby Street. Peranan London sebagai pengasas trend dibangkitkan semula pada zamanpunk. Pada tahun 1965, sempadan politik London diperluas untuk mengambil kira pertumbuhan kawasan bandar, maka terbentuknya sebuahMajlis London Raya yang baru. SewaktuThe Troubles di Ireland Utara, London diancam dengan serangan bom olehIRA Sementara. Ketidaksamaan sesama kaum diserlahkan olehrusuhan Brixton 1981. Jumlah penduduk London Raya susut secara beransur-ansur dalam puluhan tahun selepas Perang Dunia Kedua, daripada kemuncak sekitar 8.6 juta pada tahun 1939 kepada sekitar 6.8 juta pada 1980-an. Pelabuhan-pelabuhan utama di London berpindah ke arah hilir sungai diFelixstowe danTilbury, dengan kawasanLondon Docklands yang menjadi tumpuan pertumbuhan semula sebagai projek pembangunanCanary Wharf yang lahir daripada kebangkitan London sebagai sebuah pusat kewangan dunia pada tahun 1980-an.
Pentadbiran London terdiri daripada dua tingkat, iaitu tingkat strategik seluruh bandaraya dan tingkat setempat. Pentadbiran seluruh bandaraya diselaraskan olehLembaga London Raya (Greater London Authority, GLA), sementara pentadbiran setempat dilaksanakan oleh 33 buah lembaga yang lebih kecil.[65] GLA terdiri daripada dua komponen yang dipilih umum, iaituDatuk Bandar London (Mayor) yang memegang kuasa eksekutif, danDewan Undangan London (London Assembly) yang meneliti keputusan-keputusan Datuk Bandar serta menerima atau menolak usul belanjawan beliau setiap tahun.
Ibu pejabat GLA ialahDewan Bandaraya (City Hall) yang terletak diSouthwark. Lembaga-lembaga setempat pula merupakan majlis-majlis 32daerah perbandaran sertaPerbadanan Bandaraya London (City of London Corporation).[66] Mereka memikul tanggungjawab bagi kebanyakan perkhidmatan setempat, seperti perancangan tempatan, sekolah,perkhidmatan sosial, jalan raya tempatan dan pengumpulan sampah. Setengah peranan, sepertipengurusan sisa, dibekalkan aturan bersama.
London merupakan pusatKerajaan United Kingdom yang terletak di sekitarIstana Westminster. Kebanyakan jabatan kerajaan terletak dekat dengan Parlimen, terutamanya di sepanjangWhitehall, termasuk kediaman rasmiPerdana Menteri di10 Downing Street.[73] Parlimen British mendapat gelaran "Induk Segala Parlimen" (Mother of Parliaments)[74] kerana ia dijadikan contoh bagi kebanyakansistem parlimen yang lain di dunia, apatah lagi Akta-Akta yang digubal di sini turut mewujudkan banyak lagi parlimen lain.
London Raya merupakan subbahagian pentadbiran tahap tinggi yang merangkumi London. Dahulu, semua petempatan hanya terlingkung dalamBandaraya London kuno yang kecil iaitu teras London masa kini, tetapi disebabkan pembangunan kawasan bandar,Perbadanan Bandaraya menolak cubaan untuk menggabungkannya dengan kawasan-kawasan pinggirannya. Oleh yang demikian, kawasan yang sebetulnya tergolong dalam "London" adalah berbeza mengikut konteks.[75] 40 peratus London Raya diliputi oleh daerah pos London, di mana semua alamat posnya tertulis 'LONDON'.[76][77]
Kod kawasan telefon London (020) lebih luas lingkungannya, lebih kurang sebesar London Raya, tetapi terkecuali beberapa daerah pinggiran dan juga terangkum daerah-daerah di luar sempadannya. Kawasan dalam lingkungan lebuh raya pekelilingM25 juga sering dianggap sebagai 'London' yang sebetulnya,[78] apatah lagi sempadan London Raya juga dijajarkan dengan lebuh raya itu di sesetengah tempat.[79]
Kedudukan London sebagai ibu negarade facto terbentuk secararesam perlembagaan yang termaktub dalamperlembagaan tak bertulis UK. Ibu negara England berpindah ke London dariWinchester apabilaIstana Westminster berkembang menjadi penempatan tetapkerabat diraja pada abad-abad ke-12 dan ke-13, oleh itu London menjadi pusat pemerintahan negara.[85] Dewasa ini, London Raya ditetapkan sebagai sebuahkawasan di England yang dikenali sebagaiLondon dalam konteks ini.[5]
London Raya meliputi kawasan seluas 1,583 kilometer persegi (611 bt2) yang diduduki 7,172,036 orang penduduk pada tahun 2001 dengan kepadatan 4,542 inhabitants per kilometer persegi (11,760/sq mi). Lingkungan lebih luas yang dipanggil Kawasan Metropolitan London (London Metropolitan Region atauLondon Metropolitan Agglomeration) pula meliputi kawasan seluas 8,382 kilometer persegi (3,236 bt2) dengan 12,653,500 orang penduduk dan kepadatan1,510 inhabitants per kilometer persegi (3,900/sq mi).[86] Ciri muka bumi utama di kota London moden ialahSungai Thames, sebatang sungai yang boleh dilayari kapal dan merentasi kota dari barat daya ke timur.Lembah Thames ialah sebidangdataran banjir yang dikelilingi oleh bukit-bukau beralun landai yang merangkumiBukit Parlimen,Bukit Addington, danBukit Primrose. Sungai Thames dahulu lebih luas dan lebih cetek dengan kawasanrawa yang luas; ketika air pasang, pesisirnya mencecah lima kali lebarnya masa kini.[87]
Sejakzaman Victoria, sungai Thames menjalani prosespenambakan yang menyeluruh, sehingga kebanyakancawang-cawangnya di London kini mengalir dibawah tanah. Oleh sebab air Sungai Thames berpasang surut, London terdedah kepada banjir.[88] Ancaman banjir itu semakin menjadi-jadi sepanjang zaman disebabkan oleh takatair pasang yang beransur-ansur meningkat yang disebabkan oleh tanah Britain yang 'menyenget' secara perlahan (ke arah atas di utara dan ke arah bawah di selatan) kesanpantulan pascaglasier.[89]
Pada tahun 1974, bermulanya kerja pembinaanPerintang Thames selama sedekad di sepanjang Sungai Thames diWoolwich untuk menangani ancaman ini. Sungguhpun perintang tersebut diharapkan berjalan seperti yang diharapkan sehingga kira-kira tahun 2070, namun rancangan untuk memperbesar perintang itu sudah pun dibincangkan.[90]
London mengalamiiklim kelautan sederhana yang serupa dengan kebanyakan kawasan selatan Britain. Biarpun dikenali ramai sebagai kota yang sering dilimpahi hujan, namun yang menariknya, London kurang menerima kerpasan setahun berbandingRome pada 834 mm (32.8 in), mahupunBordeaux pada 923 mm (36.3 in).[91] Musim sejuk di situ pada umumnya agak dingin hingga terbentuknya ibun di kawasan pinggir bandar pada purata dua kali seminggu pada bulan November hingga March. Salji biasanya turun sekitar 4 atau 5 kali seminggu pada bulan Disember hingga Februari. Jarang sekali salji turun pada bulan Mac dan April tetapi demikianlah setiap 2–3 tahun. Suhu musim sejuk jarang turun ke bawah paras −4 °C (24.8 °F) mahupun mencecah 14 °C (57.2 °F).Musim panasnya pada umumnya hangat, adakalanya terik, dengan haba yang didatangkan oleh kesanpulau haba bandar yang menyebabkan pusat bandaraya London mampu mencapai 5°C (9°F) lebih panas daripada pinggir bandar. Suhu purata musim panas London adalah 24 °C (75.2 °F). Secara purata, terdapat 7 hari setahun yang melebihi 30 °C (86.0 °F) dan 2 hari setahun yang melebiji 32 °C (89.6 °F). Suhu 26°C (80°F) biasanya terjadi sekali seminggu mulai pertengahan bulan Jun hingga akhir bulan Ogos.
Sejak tahun 1965, London Raya terbahagi kepada 32daerah perbandaran (boroughs) di samping Bandaraya London kuno.[96][97] Bandaraya London merupakan daerah kewangan utama[98] sementaraCanary Wharf dibangunkan menjadi pusat kewangan dan perdagangan diDocklands di rantau timur.
Selain 33 pecahan rasmi ini, London juga terbahagi kepada daerah-daerah yang tidak rasmi sepertiBloomsbury,Mayfair,Wembley danWhitechapel. Nama-nama ini mungkin sekadar gelaran, mencerminkan nama-nama desa yang diserap oleh peluasan bandar, ataupun unit-unit pentadbiran yang sudah terganti seperti mukim atau bekas daerah. Nama-nama sedemikian masih digunakan sejak turun-temurun untuk memaksudkan kawasan tempatan yang mempunyai ciri tersendiri tetapi tiada sempadan rasmi pada masa sekarang.
DaerahWest End merupakan daerah hiburan dan beli-belah utama yang menarik pelancong ke London.[99] Di kawasan barat London letaknya kawasan perumahan serba mahal di mana harta tanah boleh dijual pada harga puluhan juta paun.[100] Purata harga hartanah diKensington dan Chelsea ialah £894,000 dengan purata perbelanjaan yang serupa di kebanyakan kawasan pusat bandaraya London.[101]
DaerahEast End pula merupakan kawasan yang paling dekat dengan tapakPelabuhan London yang asal. Kawasan itu ramai dengan penduduk pendatang, dan ia juga merupakan salah satu tempat yang paling kurang berada di London.[102] Kebanyakan kegiatan perindustrian terawal digiatkan di kawasan timur London. Kini, tapak-tapak terbiar di seluruh kawasan itu dibangunkan semula oleh projekThames Gateway, termasukLondon Riverside danLembah Hilir Lea yang sedang dibangunkan menjadiTaman Olimpik sempenaSukan Olimpik.[102]
Bangunan-bangunan di London terlalu beraneka untuk disifatkan dengan mana-mana gayaseni binayang tertentu; antara sebabnya ialah usianya yang berbeza-beza. Sebilangan besar rumah agam dan bangunan awam, misalnyaGaleri Negara, dibina daripadabatu Portland. Sesetengah kawasan di kota ini, khususnya di sebelah barat pusat bandaraya, dicirikan dengan bangunan berstuko putih atau bercat kapur. Jarang sekali binaan di Pusat Bandaraya London yang wujud sebelum peristiwaKebakaran Besar pada tahun 1666, iaitu beberapa tinggalanRom,Menara London dan bangunan-bangunan zamanTudoryang bertaburan di kota. Bangunan-bangunan sedemikian di kawasan peluaran pula termasukIstana Hampton Court darizaman Tudor, iaitu menara Tudor maujud yang tertua di England, yang dibina oleh Kardinal Thomas Wolsey pada sekitar tahun 1515.[103] Gereja-gereja binaanChristopher Wren pada lewat abad ke-17 serta dewan-dewan kewangan dari abad-abad ke-18 dan ke-19 sepertiRoyal Exchange danBank of England, mahupunOld Bailey binaan awal abad ke-20 danBarbican Estate dari 1960-an merupakan sebahagian daripada warisan warisan seni bina London.
Stesen Janakuasa Battersea yang dibina di tebing sungai barat daya pada tahun 1939 merupakan salah satu mercu tanda setempat. Sesetengah perhentian keretapi merupakan contoh terbaikseni bina Victoria, khususnyaSt. Pancras danPaddington.[104] Kepadatan bangunan di London adalah berbeza-beza, dari kepadatan tenaga kerja yang tinggi di pusat bandaraya, kepadatan penduduk tinggi di pedalaman dan kepadatan rendah di peluaran kota.
Pembangunan bangunan tinggi dilarang di sesetengah tapak di mana dikhuatiri akan menghalang pemandangan yang terlindung dariGereja Besar St Paul. Walau apapun, adanya rancangan untuk membina pencakar-pencakar langit di pusat bandaraya London. Bangunan-bangunan yang lebih tua lazimnya dibina dengan batu-bata, terutama sekali bahanLondon stock brick yang berwarna kuning atau merah kejinggan dan dihiasi dengan ukiran dan acuan lepa putih.[105]
Dekat lagi dengan pusat London letaknya Taman-Taman Diraja yang lebih kecil, iaituTaman Green danTaman St. James.[110] Taman Hyde terkenal khususnya sebagai tempat acarasukan dan konsert terbuka. Di luar pusat bandaraya letaknya sebilangan taman besar, termasuk Taman-Taman Diraja yang masih tinggal diTaman Greenwich di kawasan tenggara[111] danTaman Bushy danTaman Richmond di barat daya,[112][113] dan jugaVictoria Park, East London di timur.Bukit Primrose di utara Taman Regent ialah tempat pilihan ramai untuk menyaksikan latar langit kota.
Juga terdapat ruang-ruang terbuka yang tidak rasmi dan separa semulajadi, misalnyaHampstead Heath yang seluas 320-hektar (790-ekar) diLondon Utara.[114] Ini merangkumiRumah Kenwood, bekas rumah orang besar-besar dan tempat sukaramai yang mengadakan konsert muzik klasikal dekat tasik pada musim panas untuk menarik ribuan pengunjung demi nikmat muzik, pemandangan dan bunga api pada hujung minggu.[115]
Sejajar dengan pengindustrian yang makin pesat, jumlah penduduk London meningkat dengan mendadak sepanjang abad ke-19 dan ke-20, hinggakan pada akhir abad ke-19 dan awal abad ke-20, London merupakan bandaraya yang paling ramai penduduk di dunia sehingga diatasi oleh New York pada tahun 1925. Jumlah penduduknya memuncak pada 8,615,245 orang pada tahun 1939, sejurus sebelum meletusnya Perang Dunia Kedua. Terdapat kira-kira 7,556,900 orang penduduk rasmi diLondon setakat pertengahan tahun 2007[kemas kini].[116]
Bagaimanapun, kawasan bandar London menjangkau ke luar sempadan London Raya dan menempatkan 8,278,251 orang penduduk pada tahun 2001,[117] sementarakawasan kotarayanya yang lebih luas diduduki seramai 12 hingga 14 orang.[118] MenurutEurostat, London merupakan bandaraya dan kawasan metropolitan yang paling ramai penduduknya di Kesatuan Eropah serta yang kedua teramai di Eropah (ataupun ketiga jikaIstanbul diambil kira). Pada tahun 1991–2001, London menerima kedatangan bersih 726,000 orang pendatang.[119]
Kawasan London meliputi kawasan seluas 1,579 kilometer persegi (610 bt2). Kepadatan penduduknya adalah 4,542 inhabitants per kilometer persegi (11,760/sq mi),[120] iaitu lebih sepuluh kali ganda daripada mana-mana kawasan lain di Britain.[121] Dari segi kependudukan, London merupakanbandaraya ke-25 terbesar dankawasan metropolitan ke-18 terbesar di dunia. Ia juga menduduki tempat ke-4 di dunia dari segi jumlah penduduk bilionwan (dolar Amerika Syarikat).[122] London merupakan salah satu bandaraya yang paling mahal di dunia, di samping Tokyo dan Moscow.[123]
Menurut Jabatan Statistik Negara, berdasarkan anggaran 2009, 69.7 peratus daripada 7,753,600 penduduk London adalahPutih, yang mana 59.5 peratus keturunan British, 2.2 peratus keturunan Ireland dan 8.0 peratus yang selebihnya "Lain-Lain Putih". Lebih kurang 13.2 peratus adalah keturunanAsia Selatan, iaitu 6.2 peratusIndia, 2.8 peratus Pakistan, 2.2 peratus Bangladesh dan 2.0 peratus "Lain-Lain Asia". 10.1 peratus penduduk London berkulitHitam, yang mana 5.3 peratus keturunan Afrika, 4.0 peratus keturunan Karibia dan selebihnya "Lain-Lain Hitam". 3.5 peratus warga London adalah keturunan Peranakan; 1.8 peratusCina; dan 1.7 peratus dalam kelompok etnik yang lain.[124]
Di seluruh London, kanak-kanak berketurunan Hitam dan Asia mengatasi bilangan kanak-kanak Putih enam lawan empat di sekolah-sekolah awam.[125] Bagaimanapun, kanak-kanak Putih mewakili 62 peratus daripada sejumlah 1,498,700 orang penduduk yang berusia 0 hingga 15 tahun berdasarkan anggaran 2009 ihsan Jabatan Statistik Negara, iaitu 55.7 peratusnya berketurunan British Putih, 0.7 peratus Ireland Putih dan 5.6 peratus adalah lain-lain orang putih.[126] Pada Januari 2005, satu tinjauan kepelbagaian etnik dan agama London mengakui bahawa terdapat 300 bahasa yang dituturkan dan lebih 50 komuniti bukan pribumi yang jumlahnya melebihi 10,000 orang di London.[127] Perangkaan Jabatan Statistik Negara menunjukkan bahawa, setakat 2010[kemas kini], jumlah penduduk kelahiran asing di London adalah 2,650,000 orang (33 peratus), meningkat daripada 1,630,000 pada tahun 1997.
Bancian 2001 menunjukkan baahwa 27.1 peratus pendudukLondon Raya lahir di luar UK.[128]
58.2 peratus warga London mengakui diri mereka sebagai penganut agama Kristian.[129] Ini diikuti oleh mereka yangtidak beragama (15.8 peratus), umatIslam (8.5 peratus),Hindu (4.1 peratus), Yahudi (2.1 peratus),Sikh (1.5 peratus),Buddha (0.8 peratus) dan lain-lain (0.2 peratus), tetapi 8.7 peratus tidak menjawab soalan ini dalam Banci 2001.[129]
Upacara-upacara kebesaran kebangsaan dan diraja diadakan di Gereja Besar St Paul atau Westminster Abbey.[132] Abbey itu jangan disamakan denganGereja Besar Westminster yang berhampiran, iaitu gereja besar Katolik Rom yang terbesar di England.[133] Walaupun gereja Anglikan banyak, namun jumlah penganut sejati mazhab Anglikan amat rendah. Kehadiran di gereja kian lama kian merosot, menurut perangkaan Gereja England.[134]
Komuniti Hindi yang terbesar di London terdapar di kawasan barat laut, iaituHarrow danBrent; di Brent letaknya salah sebuahkuil Hindu terbesar di Eropah, iaituKuil Neasden.[136] Komuniti Sikh pula tertumpu di London Timur dan juga London Barat di mana letaknya kuil Sikh yang terbesar di dunia luar India.[137]
London menjana kira-kira 20 peratusKDNK UK[139](atau $446 bilion pada 2005); sementara ekonomikawasan metropolitan London, iaitu yang terbesar diterbesar di Eropah, menjana kira-kira 30 peratus KDNK UK (atau kira-kira $669 bilion pada 2005).[140] London merupakan salah sebuah pusat kewangan terunggu di dunia, dan menandingi Bandaraya New York sebagai pusat kewangan antarabangsa yang paling terkemuka.[141][142]
Industri terbesar di London ialah sektor kewangan, sementaraeksport kewangannya menjadikan bandaraya ini sebagai penyumbang utama kepadaimbangan pembayaran UK. Sekitar 325,000 orang bekerja dalam perkhidmatan kewangan di London setakat pertengahan tahun 2007. Lebih daripada 480 bank luar negara beroperasi di London, iaitu lebih daripada mana-mana bandaraya di dunia. Kini, lebih 85% (3.2 juta) tenaga kerja London raya bekerja dalam sektor perkhidmatan. Oleh sebab peranan globalnya yang terpenting, ekonomi London turut terjejas olehkrisis kewangan yang tercetus pada akhir 2000-an. DiBandaraya London terletaknyaBank of England,London Stock Exchange, dan pasaran insuransLloyd's of London.
Lebih separuh daripada 100 syarikat tersenarai yang terunggul di UK (FTSE 100)[143] dan lebih 100 daripada 500 syarikat terbesar di Eropah beribu pejabat di pusat bandaraya London. Lebih 70 peratus syarikat-syarikat FTSE 100 terletak di dalam kawasan metropolitan London, dan 75 peratus syarikatFortune 500 membuka pejabat di London.[144]
Canary Wharf merupakan sebuah pusat perniagaan dan kewangan utama di dunia, dan juga tempat letaknya antara bangunan-bangunan tertinggi di UK.
Di sampingperkhidmatan profesional, syarikat-syarikat media UK tertumpu di London, maka industri pengedaran media merupakan sektor kedua paling kompetitif di London.[145] Antara yang ramai mengambil kerja penggiat media termasuk syarikat-syarikat penyiaran awamBBC, mahupun penyiar-penyiar swasta. Kebanyakan surat khabar edaran seluruh negara disunting di London. London merupakan sebuah pusat peruncitan utama, dan pada tahun 2010 ia merupakan bandar mencatat jualan peruncitan bukan makanan yang tertinggi di dunia dengan jumlah perbelanjaan sekitar £64.2 bilion.[146]Pelabuhan London adalah yang kedua terbesar di United Kingdom, mengendalikan 45 miliontan barang dagangan setiap tahun.[147]
London mempunyai lima buah daerah perniagana utama, iaitu Bandaraya, Westminster, Canary Wharf, Camden & Islington dan Lambeth & Southwark. London turut mencatat antara harga-harga harta tanah yang tertinggi di dunia.[148][149]
Pelancongan merupakan salah satu industri utama di London yang mengambil tenaga kerja seramai 350,000 orang petugas sepenuh masa pada tahun 2003,[150] sementara perbelanjaan pelancong tahunan berjumlah sekitar £15 bilion.[151] Dengan menarik seramai 14 juta pelancong luar negeri setiap tahun, London merupakan bandaraya yang paling ramai pengunjungnya di dunia.[15] London menarik seramai 27 juta pelawat bermalam setiap tahun.[152]
Pada tahun 2010, 10 tarikan yang paling ramai pengunjungnya di London adalah seperti berikut:[153]
Pengangkutan merupakan salah satu tumpuan dasar utama yang ditadbir oleh Datuk Bandaraya London,[154] namun bidang kuasa kewangan datuk bandar tidak merangkumi rangkaian keretapi jarak panjang yang memasuki London. Pada tahun 2007, datuk bandar memikul tanggungjawab ke atas beberapa landasan keretapi tempatan yang kini membentuk rangkaianLondon Overground, di samping tanggungjawab sedia ada ke atas perkhidmatan London Underground, trem dan bas. Rangkaian pengangkutan awam London ditadbir urus olehTransport for London (TfL), dan merupakan antara yang paling meluas di dunia. Ramai juga penduduk yang berbasikal sebagai pengangkutan persendirian di London.[155]
Laluan-laluan yang membentuk London Underground, di samping juga trem dan bas, menjadi sebahagian daripada sebuah sistem pengangkutan bersepadu pada tahun 1933, apabila terbentuknya Lembaga Pengangkutan Penumpang London (London Passenger Transport Board, LPTB) atauLondon Transport. Kini,Transport for London (TfL) merupakan perbadanan berkanun yang bertanggungjawab atas sebahagian besar sistem pengangkutan di London Raya, dan dikendalikan oleh sebuah lembaga dan seorang pesuruhjaya lantikan Datuk Bandaraya London.[156]
Heathrow (terminal 5 digambarkan) merupakan lapangan terbang yang paling sibuk di dunia dari segi penerbangan antarabangsa.[16][157]
London merupakan sebuah pusat pengangkutan udara antarabangsa dengan ruang udara kota yang terbesar di dunia. Lapan buah lapangan terbang memakai namaLondon dalam namanya, tetapi hanya enam daripadanya disinggahi oleh kebanyakan lalulintas udara.Lapangan Terbang Heathrow London diHillingdon, London Barat, merupakan lapangan terbang yang paling sibuk bagi penerbangan antarabangsa, dan juga merupakan pangkalan utama syarikat penerbangan kebangsaan UK,British Airways.[158] Heathrow terdiri daripada lima terminal.[159]
Lapangan Terbang Southend London diEssex di timur London ialah sebuah lapangan terbang kecil yang tertumpu pada penerbangan bajet jarak dekat, dan juga merupakan tapak perniagaanEasyJet.
Bas dua tingkat merah merupakan salah satu simbol utama London
Rangkaian bas London adalah antara yang terbesar di dunia, beroperasi 24 jam sehari, dengan lebih 8,000 buah bas, 700 laluan bas, dan lebih 6 juta tumpangan setiap hari bekerja. Pada tahun 2003, rangkaian bas ini mencatat sekitar 1.5 bilion tumpangan setahun, iaitu lebih daripada perkhidmatan Underground.[164] Sejumlah sekitar £850 juta pendapatan diperoleh setahun. London mempunyai rangkaian mesra kerusi roda yang terbesar di dunia[165], apatah lagi mulai suku ketiga tahun 2007, ia semakin memudahkan penumpang yang kurang upaya pendengaran dan penglihatan dengan sistem pengumuman audio-visual. Bas dua tingkat yang menonjol terkenal di seluruh dunia sebagai lambang utama pengangkutan London di sampingteksi hitam dan tren bawah tanah.[166][167]
London mempunyai rangkaian trem moden yang dikenali sebagaiTramlink, bertapak diCroydon diLondon Selatan. Rangkaian ini ada 39 hentian, tiga laluan dan mengangkut 26.5 juta orang pada tahun 2008. Semenjak Jun 2008,Transport for London memiliki Tramlink sepenuhnya.[168]
Kegiatan berbasikal di London mengalami kebangkitan semenjak awal tahun 2000. Mereka yang berbasikal menikmati perjalanan yang lebh murah lagi cepat berbanding yang menaiki pengangkutan awam atau kereta.
Dahulunya pelabuhan terbesar di dunia,Pelabuhan London kini sekadar pelabuhan kedua terbesar di United Kingdom, mengendalikan 45 juta tan kargo setahun.[147] Kebanyakan lalulintas kapal ke London sebenarnya melaluiPelabuhan Tilbury yang terletak di luar sempadan London Raya.
London Underground, lebih mesra dikenali sebagai "The Tube", merupakan sistemalihan laju yang tertua[27] dan kedua terpanjang[28] di dunia. Semenjak mula beroperasi pada tahun 1863, sistem ini merangkumi 270 stesen[169] dan terbentuk daripada sebilangan syarikat swasta, termasuklah perkhidmatan tren elektrik bawah tanah yang pertama di dunia, iaituCity and South London Railway.[170]
Lebih tiga juta perjalanan dilakukan setiap hari di rangkaian bawah tanah London, bersamaan dengan lebih 1 bilion setiap tahun.[171] Sebuah program pelaburan sedang cuba menyelesaikan masalah kesesakan penumpang dan keutuhan sistem, termasuk £7 bilion yang diperuntukkan khas sempenaSukan Olimpik 2012.[172] London juga dipuji sebagai bandaraya yang memiliki pengangkutan awam terbaik.[173]Docklands Light Railway yang dibuka pada tahun 1987, merupakan sistem alihan laju kedua yang lebih kecilan dan menggunakan kenderaan ringan seakan trem yang berkhidmati diDocklandsdanGreenwich.
Juga terdapat sebuah rangkaian tren subbandar atas tanah yang menyeluruh dan tertumpu di London Selatan yang kurang landasan bawah tanah. Di London terletaknya stesen yang paling sibuk di Britain, iaituWaterloodengan lebih 184 juta orang yang menggunakan kompeks stesen pertukaran ini setiap tahun (termasuk stesenWaterloo East). Stesen-stesen ini menyediakan perkhidmatan tren ke London Tenggara dan Barat Daya, dan juga sesetengah bahagianTenggara danBarat Daya England.[174][175] Kebanyakan landasan tren berhujung di tengah-tengah London, iaitu setepatnya di18 stesen terminal kecuali trenThameslink yang menghubungkanBedford di utara denganBrighton di selatan melalui lapangan-lapangan terbangLuton danGatwick.[176]
Semenjak tahun 2007, tren berkelajuan tinggiEurostar menyambungkanSt. Pancras International dengan bandaraya-bandarayaLille, Paris, danBrussel. Tempoh perjalanan ke Paris dan Brussel yang masing-masing selama 2 jam suku dan sejam 50 minit, menjadikan London lebih dekat dengan tanah besar Eropah berbanding seluruh Britain yang selebihnya semata-mata oleh sebab bersambungnya landasanHigh Speed 1keTerowong Selat[177] sementara tren-trendomestik berkelajuan tinggi pertama dibuka pada Jun 2009, menghubungkanKent dengan London.[178]
Walaupun sebahagian besar perjalanan lalulintas yang melibatkanpusat bandaraya London melibatkan pengangkutan awam, namun kereta lebih diutamakan di kawasan pinggir bandar.Jalan pekeliling dalam(di sekeliling pusat bandaraya), jalan-jalanLingkaran Utara danSelatan (di pinggir bandar), dan jalan pekeliling luar (M25, di luar kawasan terbangun) mengelilingi bandaraya ini sambil bersimpang dengan sebilangan laluan-laluan jejarian yang sibuk, tetapi sedikit sekali bilangan lebuh raya yang menembusi pedalaman London. Lebuh raya M25 merupakan lebuh raya pekeliling yang terpanjang di dunia pada195.5 km (121.5 bt).[179]A1 danM1 menyambungkan London denganEdinburgh,Leeds danNewcastle, serupa denganLebuhraya Utara-Selatan di Malaysia.
London merupakan sebuah pusat utama pendidikan tinggi dan penyelidikan, di mana 43 buah universiti yang membentuk tumpuan institusi pengajian tinggi yang terbesar di Eropah.[17] Pada tahun 2008/09, jumlah penuntut pendidikan tingginya seramai 412,000 orang (kira-kira 17 jumlah keseluruhan UK), yang mana seramai 287,000 orang berdaftar untuk ijazah sarjana muda dan 118,000 lagi menuntut di peringkat pascasiswazah.[180] Pada tahun 2008/09 juga, terdapat sekitar 97,150 penuntut luar negara di London, iaitu kira-kira 25 peratus semua penuntut luar negara di UK.[180]
Terdapat sebilangan universiti di London yang berada di luar sistem Universiti London, misalnyaImperial College London,Universiti Metropolitan London (universiti tunggal yang terbesar di dengan seramai 34,000 orang pelajar),[186]University of the Arts London(universiti kesenian, reka bentuk, fesyen, komunikasi dan seni persembahan yang terbesar di Eropah),[187] dan sebagainya.
Kebanyakan sekolah rendah dan menengah di London adalah sekolah awam yang berada di bawah tadbir urus lembaga-lembagaDaerah perbandaran, tetapi juga terdapat beberapa sekolah swasta di London.
Upper Street diIslington yang menjangkau 1 batu (1.6 km) ke utara dariAngel, merupakan jalan raya yang paling banyak kedai arak dan restoran di United Kingdom.[191] Kawasan beli-belah paling sibuk di Eropah ialahOxford Street yang panjangnya1 batu (1.6 km), oleh itu juga jalan raya beli-belah yang terpanjang di United Kingdom. Di Oxford Street terletaknya sejumlah besar kedai-kedai runcit dangedung serbaneka, termasuklah cawangan utamaSelfridgesyang berprestij.[192] Di sebelah barat daya pula letaknyaKnightsbridge di mana letaknya gedungHarrods yang tidak kurang tersohornya.
London adalah tempat tinggal ramai ahli fesyen terkenal sepertiVivienne Westwood,Galliano,Stella McCartney,Manolo Blahnik, danJimmy Choo. Maktab-maktab seni dan fesyennya menjadikan London sebuah pusat fesyen antarabangsa di samping Paris,Milan dan New York. London menawarkan pelbagai jenis masakan kerana warga-warganya yang pelbagai latar belakang kebudayaan. Antara tumpuan selera utama di London ialah restoran-restoranBangladesh diBrick Lane dan kedai-kedaimasakan CinadiChinatown.[193]
London telah dijadikan latar tempat untuk pelbagai karya sastera. Pusat-pusat sastera tradisi London ialahHampstead danBloomsbury. Antara para sasaterawan yang dikait rapat dengan London ialahSamuel Pepysyang terkenal kerana merakam penyaksiannya terhadap peristiwaKebakaran Besar,Charles Dickens yang amat mempengaruhi pandangan orang ramai tentang London yang serba berkabut, dingin dan kotor-bolor padazaman Victoria, danVirginia Woolf yang disanjungi sebagai salah seorang tokoh sasteramodenis yang paling terkemuka pada abad ke-20.[195]
London merupakan tempat terletaknya banyak muzium, galeri, dan balai-balai yang seumpamanya. Kebanyakannya tidak mengenakan bayaran masukan dan merupakan tarikan pelancong dan juga pusat penyelidikan. Antara yang terawal ditubuhkan ialahMuzium British diBloomsbury pada tahun 1753. Asalnya mengandungi barang-barang purba, contoh sejarah alam serta perpustakaan negara, muzium ini kini menyimpan 7 juta artifak dari seluruh dunia. Pada tahun 1824,Balai Seni Negara (National Gallery) ditubuhkan untuk menyimpan hasil seni lukis Barat dalam koleksi kebangsaan UK; kini, ia terletak di suatu kedudukan yang menonjol diDataran Trafalgar. Pada separuh akhir abad ke-19, kawasanSouth Kensington dibangunkan menjadi daerah kebudayaan dan sains "Albertopolis", di mana terletaknya tiga buah muzium kebangsaan utama, iaituMuzium Victoria dan Albert (untukseni gunaan),Muzium Sejarah Alam danMuzium Sains. Balai seni kebangsaan kesenian British terletak diTate Britain yang asalnya ditubuhkan sebagai imbuhan bagi Balai Seni Negara pada tahun 1897. Dahulunya dikenali sebagai Balai Seni Tate, ia juga menjadi sebuah pusat kesenian moden utama; pada tahun 2000, koleksi berkenaan dipindahkan keTate Modern, sebuah galeri baru yang bertempat di bekas Stesen Janakuasa Bankside.
Terdapat 46 tempat lain di enam benua yang sama nama dengan London.[200] Di samping perkembaran bandaraya London,daerah-daerahnya turut menjalin hubunganbandar kembar dengan bandar-bandar lain di seluruh dunia. Berikut ialah senarai bandaraya yang menjalin hubungan bandar kembar denganLembaga London Raya:
^According to theCollins English Dictionarydefinition of 'the seat of government',[82] London is not the capital of England, as England does not have its own government. According to theOxford English Reference Dictionary definition of 'the most important town'[83] and many other authorities.[84]
^"Roman". TheMuseum of London. Diarkibkan daripada yang asal pada 2008-06-22. Dicapai pada7 Jun 2008.CS1 maint: bot: original URL status unknown (link)
^Elcock, Howard (1994).Local Government: Policy and Management in Local Authorities. Routledge. m/s. 368.ISBN978-0-415-10167-7.CS1 maint: ref=harv (link)
^"7 July Bombings: Overview". London: BBC News. Diarkibkan daripadayang asal pada 2009-03-02. Dicapai pada28 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan);Cite journal requires|journal= (bantuan)CS1 maint: ref=harv (link)
^"Policing". Greater London Authority.Diarkibkan daripada yang asal pada 2008-01-21. Dicapai pada25 Ogos 2009.
^"Areas". British Transport Police. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-02-21. Dicapai pada25 Ogos 2009.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Who we are". London Fire Brigade. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-02-24. Dicapai pada25 Ogos 2009.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"About us". London Ambulance Service NHS Trust. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-02-05. Dicapai pada25 Ogos 2009.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Station list". Maritime and Coastguard Agency. 2007. Diarkibkan daripadayang asal pada 2010-11-08. Dicapai pada25 Ogos 2009.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"West End still drawing crowds". British Broadcasting Corporation. 22 Oktober 2001. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-05-21. Dicapai pada6 Jun 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^Meek, James (17 April 2006)."Super Rich". London: The Guardian Money. Diarkibkan daripadayang asal pada 2011-11-13. Dicapai pada7 Jun 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Price of Properties"(PDF). Royal Borough of Kensington and Chelsea.Diarkibkan(PDF) daripada yang asal pada 2008-05-27. Dicapai pada6 Jun 2008.
^"Paddington Station". Great Buildings. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-01-29. Dicapai pada6 Jun 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan);Cite journal requires|journal= (bantuan)CS1 maint: ref=harv (link)
^Lonsdale, Sarah (27 Mac 2008)."Eco homes: Wooden it be lovely... ?". London: Telegraph Media Group Limited. Diarkibkan daripadayang asal pada 19 Mei 2011. Dicapai pada12 Oktober 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Inside London's new 'glass egg'". British Broadcasting Corporation. 16 Julai 2002. Diarkibkan daripadayang asal pada 2009-05-28. Dicapai pada26 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Kensington Gardens". The Royal Parks. 2008. Diarkibkan daripadayang asal pada 2010-05-27. Dicapai pada26 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Green Park". The Royal Parks. 2008. Diarkibkan daripadayang asal pada 2010-05-27. Dicapai pada26 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Greenwich Park". The Royal Parks. 2008. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-04-03. Dicapai pada26 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Bushy Park". The Royal Parks. 2008. Diarkibkan daripadayang asal pada 2010-05-28. Dicapai pada26 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Richmond Park". The Royal Parks. 2008. Diarkibkan daripadayang asal pada 2010-05-27. Dicapai pada26 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Kenwood House". English Heritage. Diarkibkan daripadayang asal pada 2010-03-05. Dicapai pada26 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^ab"Census 2001 profiles: London".www.statistics.gov.uk. Office for National Statistics. Diarkibkan daripadayang asal pada 2011-08-20. Dicapai pada19 Ogos 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Lambeth Palace Library". Lambeth Palace Library. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-03-05. Dicapai pada27 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Westminster Abbey". Dean and Chapter of Westminster. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-03-18. Dicapai pada27 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"London Central Mosque Trust Ltd". London Central Mosque Trust Ltd. & The Islamic Cultural Centre. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-02-23. Dicapai pada27 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Hindu London". British Broadcasting Corporation. 6 Jun 2005.Diarkibkan daripada yang asal pada 2006-02-18. Dicapai pada3 Jun 2006.
^"£17 m Sikh temple opens". British Broadcasting Corporation. 30 Mac 2003. Diarkibkan daripadayang asal pada 2007-10-03. Dicapai pada7 Jun 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Jewish Agency". Jewish Agency. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-03-14. Dicapai pada12 Oktober 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"London Stock Exchange". London Stock Exchange plc. 2008. Diarkibkan daripadayang asal pada 2009-06-09. Dicapai pada27 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Transport for London". Transport for London. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-06-25. Dicapai pada27 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"London Cycling Campaign". Rosanna Downes. 20 November 2006. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-06-24. Dicapai pada27 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"London Black Cabs". London Black Cabs. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-06-14. Dicapai pada27 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Rail Station Usage". Office of Rail Regulation. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-07-04. Dicapai pada24 Oktober 2009.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Tube exits". Tfl. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-06-20. Dicapai pada24 Oktober 2009.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"About the University". University of London. 20 Februari 2006. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-05-08. Dicapai pada3 Jun 2006.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Colleges and Institutes". University of London. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-05-08. Dicapai pada23 September 2010.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Piccadilly Lights". Land Securities. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-06-22. Dicapai pada3 November 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"2001: Public houses". British Broadcasting Corporation. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-02-25. Dicapai pada4 Jun 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan);Cite journal requires|journal= (bantuan)CS1 maint: ref=harv (link)
^"Working Title Films". Universal Studios. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-07-07. Dicapai pada27 April 2008.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"Twinning agreements".Making Joburg an entry point into Africa. City of Johannesburg. Diarkibkan daripadayang asal pada 2009-11-11. Dicapai pada28 Ogos 2009.
^"Shanghai Foreign Affairs". Shfao.gov.cn. 27 Julai 2009. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-01-17. Dicapai pada23 Mei 2010.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
^"London, UK". Sister cities of Los Angeles, Inc. Diarkibkan daripadayang asal pada 2012-01-20. Dicapai pada13 September 2010.Unknown parameter|deadurl= ignored (bantuan)
.svg)
.jpg)
.svg)
_%2526_RM54_(LDS_279A)%2c_Whitehall%2c_route_159%2c_9_December_2005.jpg)
.jpg)
