Beijing ialah bandar raya yang kedua terbesar di China, selepasShanghai,[2] dengan melebihi 17 juta penduduk di dalam kawasan bidang kuasa Beijing. Bandar raya ini dibahagikan kepada16 buah daerah bandar dan subbandar serta 2 buah kaunti luar bandar,[3] dengan kawasan bandarnya menampung sekitar 13 orang penghuni .[3] Beijing merupakan satu pusatpengangkutan yang utama, dengan berpuluh-puluhlandasan kereta api,jalan raya, danlebuh raya yang merentasi bandar raya ini. Ia telah diiktiraf sebagai sebuah pusatpolitik,pendidikan, danbudaya Republik Rakyat China,[2] manakalaShanghai danHong Kong menguasai bidangekonomi.[4] Beijing terkenal keranaistananya yang mewah, serta juga tokong, tembok batu, dangapuranya.[5] Tiadanya banyak bangunan utama, apa jua usianya, di Beijing yang tidak memiliki sekurang-kurangnya setakat kepentingan sejarah negara.[6] Barang-barangseni dan universiti-universitinya telah lama menjadikannya sebagai sebuah pusat budaya dan seni di China.[5] Pada2008, Beijing mengacarakanSukan Olimpik.
Tidak terdapat banyak bandar raya di dunia, selain daripada Beijing, yang telah bertindak sebagai pusat politik dan budaya kepada sebuah kawasan sebesar China buat begitu lama.[6]Encyclopædia Britannica memerikannya sebagai "salah satu bandar raya yang terunggul di dunia",[7] dan mengisytiharkannya sebagai satu bandar raya yang merupakan sebahagian sejarah China yang penting buat berabad-abad.
Jejak terawal penghuni manusia di wilayah Peking ditemui di gua-gua di Bukit Tulang Naga berhampiran kampungZhoukoudian di Daerah Fangshan, di mana tinggalnyaManusia Peking. FosilHomo erectus dari gua tersebut berusia antara 230,000 hingga 250,000 tahun. Manusia modenHomo sapiens juga pernah tinggal di situ sekitar 27,000 tahun dahulu.[8] Ahli arkeologi juga menemui penempatan neolitik di seluruh wilayah ini, termasuk di Wangfujing yang terletak di pusat Peking.
Bandar bertembok pertama di Beijing ialah Jicheng, ibu kota negeri Ji yang dibina pada 1045 SM. Dalam kawasan Beijing moden, Jicheng terletak sekitar kawasan kini dikenali sebagai Guang'anmen di selatan Daerah Xicheng.[9] Penempatan ini kemudian ditakluk oleh negeri Yan dan dijadikan ibu kotanya.[10]
Pagoda Tianning, dibina sekitar 1120 semasaDinasti Liao
SelepasMaung Pertama menyatukan China pada 221 SM, Jicheng menjadi ibu kota daerah[11] dan semasaZaman Tiga Kerajaan, ia dikuasai oleh Gongsun Zan dan Yuan Shao sebelum jatuh ke tanganKerajaan Wei pimpinanCao Cao. Pada abad ketiga Masihi, Dinasti Jin Barat menurunkan status bandar ini, memindahkan ibu kota daerah ke Zhuozhou berdekatan. Semasa tempohEnam Belas Kerajaan apabila China utara ditakluk dan dibahagikan oleh Wu Hu, Jicheng menjadi ibu kota sementara Xianbei Bekas Yan.[12]
Selepas China disatukan semula olehDinasti Sui pada 581, Jicheng, yang juga dikenali sebagai Zhuojun, menjadi pengakhiran utara bagi Terusan Besar. Pada zamanDinasti Tang, Jicheng yang dikenali sebagai Youzhou, berfungsi sebagai pusat komando tentera sempadan. Semasa Pemberontakan An-Shi dan sekali lagi semasa kekacauan akhir Dinasti Tang, panglima tempatan menubuhkan dinasti Yan mereka yang singkat dan menamakan bandar ini Yanjing, atau "Ibu Kota Yan." Pada zaman Tang juga, nama bandar Jicheng digantikan kepada Youzhou atau Yanjing. Pada 938, selepas kejatuhan Dinasti Tang, Jin Akhir menyerahkan wilayah sempadan termasuk Beijing kini kepada bangsa Khitan dari Dinasti Liao, yang menganggap bandar ini sebagai Nanjing, atau "Ibu Kota Selatan," salah satu daripada empat ibu kota sampingan sebagai pelengkap kepada "Ibu Kota Tertinggi" Shangjing (kini Baarin Left Banner diMongolia Dalam). Beberapa pagoda tertua yang masih ada berasal dari zaman Liao, termasuk Pagoda Tianning.
Dinasti Liao tumbang kepada Dinasti Jin Jurchen pada 1122, yang menyerahkan bandar itu kepadaDinasti Song dan kemudian menawannya semula pada 1125 semasa penaklukan China utara. Pada 1153, Jin Jurchen menjadikan Beijing sebagai "Ibu Kota Tengah", atau Zhongdu.[11] Bandar ini diserang oleh tenteraGenghis Khan dariMongol pada 1213 dan dimusnahkan dua tahun kemudian.[13] Dua generasi kemudian,Kublai Khan memerintahkan pembinaan Dadu (atau Daidu dalam bahasa Mongol, dikenali juga sebagai Khanbaliq), ibu kota baru untukDinasti Yuan di timur laut reruntuhan Zhongdu. Pembinaan mengambil masa dari 1264 hingga 1293,[11][13][14] tetapi telah menaikkan status bandar di pinggir utaraChina secara signifikan.
Menara sudut Istana Larangan, dibina oleh Maung Yongle semasa awalDinasti Ming
Pada tahun 1368, selepas mengisytiharkan era baru Hongwu dalamDinasti Ming, pemimpin pemberontak Zhu Yuanzhang menawan Dadu/Khanbaliq dan meranapkan istana-istana Yuan.[15] Oleh kerana DinastiYuan masih menguasai Shangdu danMongolia, Dadu digunakan untuk membekalkan garnisun tentera Ming di kawasan tersebut dan dinamakan semula sebagai Beiping (Wade–Giles: Peip'ing, bermaksud "Keamanan Utara").[16] Di bawah polisi feudal Hongwu Emperor, Beiping diberikan kepada anak lelakinya Zhu Di, yang diberi gelaran "Putera Yan".
Pelbagai lapisan susun atur Beijing semasa Dinasti Liao, Jin, Yuan dan Ming
Kematian awal pewaris Zhu Yuanzhang menyebabkan perebutan takhta selepas kematiannya, yang berakhir dengan kemenangan Zhu Di dan pengisytiharan era baru Yongle. Kerana layanan kerasnya terhadap ibu kota Dinasti Ming diNanjing (Yingtian moden), ia mewujudkan fiefnya sebagai ibu kota bersama. Bandar Beiping dinamakan semula kepada Beijing ("Ibu Kota Utara") atau Shuntian pada tahun 1403.[17][18] Pembinaan kediaman rasmi baru, Istana Larangan, mengambil masa dari 1406 hingga 1420;[13] tempoh ini juga menghasilkan beberapa tarikan utama bandar moden sepertiKuil Syurga[19] dan Tian'anmen. Pada 28 Oktober 1420, bandar ini secara rasmi ditetapkan sebagai ibu kotaDinasti Ming pada tahun yang sama istana larangan disiapkan.[20] Beijing menjadi ibu kota utama empayar, manakala Yingtian, juga dikenali sebagaiNanjing ("Ibu Kota Selatan"), menjadi ibu kota bersama. (Arahan 1425 oleh anak Zhu Di, Hongxi Emperor, untuk memindahkan ibu kota utama kembali ke Nanjing tidak dilaksanakan kerana beliau meninggal dunia sebulan kemudian. Beliau juga dimakamkan di nekropolis Dinasti Ming yang besar di utara Beijing.)
Menjelang abad ke-15, Beijing telah mengambil bentuknya yang kini. Tembok bandar Beijing semasa Dinasti Ming terus digunakan sehingga zaman moden, sebelum ia diruntuhkan dan digantikan dengan Jalan Lingkaran Ke-2.[21] Beijing dipercayai menjadi bandar terbesar di dunia sepanjang abad ke-15 hingga ke-18.[22] Gereja Kristian pertama dibina oleh Katolik pada tahun 1652 di tapak kapel Matteo Ricci; Katedral Tanpa Noda moden dibina semula di tapak yang sama.[23]
Penaklukan Beijing oleh tentera petani Li Zicheng pada 1644 menamatkan Dinasti Ming, tetapi beliau dankerajaan Shunnya meninggalkan bandar tanpa pertempuran apabila tenteraManchu pimpinan Putera Dorgon tiba 40 hari kemudian.
Istana Musim Panas, antara taman-taman istana besar yang dibina oleh maung Qing di pinggir barat laut
Dorgon menubuhkanDinasti Qing sebagai pewaris langsung Dinasti Ming (menafikan kerajaan Li Zicheng) dan Beijing menjadi ibu kota tunggal China.[24] Maharaja-maharaja Qing membuat beberapa pengubahsuaian pada kediaman rasmi tetapi secara umum bangunan Ming dan susun atur bandar kekal tidak berubah. Kemudahan ibadat Manchu diperkenalkan, tetapi upacara tradisional diteruskan. Paparan bahasa dwi atau Cina digunakan. Bandar Beijing Qing ini menjadi latar novel terkenal Mimpi di Mahligah Merah. Di barat laut bandar, maharaja-maharaja Qing membina beberapa taman istana besar termasuk Istana Musim Panas Lama danIstana Musim Panas.
SemasaPerang Candu Kedua, tentera Anglo-Perancis menyerang pinggir bandar, merampas dan membakar Istana Musim Panas Lama pada tahun 1860. Melalui Perjanjian Peking[a] yang mengakhiri perang tersebut, kuasa Barat mendapat hak untuk menubuhkan kehadiran diplomatik kekal di bandar. Dari 14 hingga 15 Ogos 1900, Pertempuran Peking berlaku sebagai sebahagian daripada Pemberontakan Boxer. Boxer berusaha menghapuskan kehadiran asing dan penganut Kristian China, menyebabkan Beijing kembali dikuasai oleh tentera gabungan lapan negara asing.[25] Beberapa struktur penting musnah termasuk Akademi Hanlin danIstana Musim Panas yang baru. Perjanjian damai ditandatangani pada 7 September 1901, mewajibkan China membayar pampasan besar dan melaksanakan pelbagai syarat lain. Tentera asing berundur selepas itu, walaupun pengawal legasi kekal sehinggaPerang Dunia II.[26]
Empress DowagerCixi kembali ke Beijing pada 7 Januari 1902 dan pemerintahan Qing disambung, walaupun lemah selepas kekalahan dan syarat perjanjian.[27] Cixi meninggal pada 1908 dan dinasti itu runtuh pada 1911.
PemimpinRevolusi Xinhai 1911 berhasrat menggantikan pemerintahan Qing dengan republik dan awalnya sepertiSun Yat-sen mahu memindahkan ibu kota keNanjing. Selepas jeneral QingYuan Shikai memaksa pertabalan maharaja terakhir dan menjayakan revolusi, beliau menjadi presiden Republik China yang baru, mengekalkan ibu kota di Beijing. Yuan mengisytiharkan dirinya maharaja pada 1915, tetapi meninggal kurang setahun kemudian.[28] China kemudiannya dikuasai oleh panglima perang serantau. Selepas kejayaan Ekspedisi Utara olehKuomintang, ibu kota secara rasmi dipindahkan keNanjing pada 1928 dan pada 28 Jun tahun itu, nama Beijing ditukar kembali kepada Beiping (ditulis "Peiping" pada masa itu).[29][30]
Pada 7 Julai 1937, tentera ke-29 dan tentera Jepun bertembung di Jambatan Marco Polo berhampiran Kubu Wanping di barat daya bandar. Insiden Jambatan Marco Polo mencetuskanPerang Sino-Jepun Kedua, yang dikenali sebagai Perang Dunia II di China. Beijing jatuh ke tangan Jepun pada 29 Julai 1937[31] dan menjadi ibu kota Kerajaan Provisional Republik China, sebuahnegara boneka yang menguasai kawasan Cina etnik yang diduduki Jepun di China utara.[32] Kerajaan ini kemudian disatukan dengan Kerajaan Reorganisasi Nasional China pimpinan Wang Jingwei yang berpusat di Nanjing.[33]
Dalam fasa akhirPerang Saudara China,Tentera Pembebasan Rakyat menguasai bandar secara aman pada 31 Januari 1949 dalam kempen Pingjin. Pada 1 Oktober tahun itu,Mao Zedong mengumumkan penubuhanRepublik Rakyat China dari atasTiananmen. Beliau mengembalikan nama bandar, sebagai ibu kota baru, kepada Beijing,[34] keputusan yang dicapai oleh Persidangan Perundingan Politik Rakyat China beberapa hari sebelumnya.
Pada tahun 1950-an, bandar mula berkembang melepasi kota lama dan kawasan sekitar, dengan industri berat di bahagian barat dan kawasan perumahan di utara. Banyak bahagian tembok bandar Beijing diruntuhkan pada 1960-an untuk memberi laluan kepada pembinaan Subway Beijing dan Jalan Lingkaran Ke-2.
SemasaRevolusi Kebudayaan (1966-1976), pergerakan Pengawal Merah bermula di Beijing dan kerajaan bandar menjadi mangsa pembersihan awal. Pada musim luruh 1966, semua sekolah ditutup dan lebih sejuta Pengawal Merah berkumpul di Tiananmen untuk lapan perhimpunan dengan Mao.[35] Pada April 1976, perhimpunan awam besar di Tiananmen membantah Kumpulan Empat dan Revolusi Kebudayaan, tetapi dibubar secara paksa. Pada Oktober 1976, Kumpulan Empat ditangkap di Zhongnanhai dan Revolusi Kebudayaan berakhir. Pada Disember 1978, Mesyuarat Plenum Ketiga Jawatankuasa Pusat Parti Komunis China Ke-11 di Beijing di bawah pimpinanDeng Xiaoping membatalkan tuduhan terhadap mangsa Revolusi Kebudayaan dan memulakan polisi pembaharuan ekonomi.
Sejak awal 1980-an, kawasan bandar Beijing berkembang dengan pesat dengan siapnya Jalan Lingkaran Ke-2 pada 1981 dan kemudiannya penambahan Jalan Lingkaran Ke-3, Ke-4, Ke-5 dan Ke-6.[36][37] Menurut laporan 2005, Beijing yang baru dibangunkan adalah satu setengah kali ganda saiznya sebelumnya.[38] Kawasan Wangfujing dan Xidan berkembang menjadi pusat membeli-belah yang maju,[39] manakala Zhongguancun menjadi pusat utama elektronik di China.[40] Perluasan bandar juga membawa masalah bandar sepertikesesakan lalu lintas,kualiti udara buruk, kehilangan kawasan bersejarah dan kemasukan besar-besaran pekerja migran dari kawasan luar bandar.[41] Bandar ini juga menjadi lokasi banyak peristiwa penting dalam sejarah China moden, terutamanya Protes Dataran Tiananmen 1989.[42] Beijing menjadi tuan rumah acara sukan antarabangsa utama, termasukSukan Olimpik Musim Panas 2008, Kejuaraan Atletik Dunia 2015, danSukan Olimpik Musim Sejuk 2022, menjadikannya satu-satunya bandar yang pernah menganjurkan kedua-dua Sukan Olimpik Musim Panas dan Sejuk.[43]
Beijing terletak di hujung utara Dataran China Utara yang lebih kurang berbentuk tiga segi dan terbuka ke bahagian selatan dan timur bandar raya ini. Gunung-gunung di utara, barat timur, dan barat melindungi bandar raya dan kawasan tengahpertanian China utara daripadasteppegurun yang bersebelahan. Bahagian barat laut wilayah perbandaran, khususnya Kaunti Yanqing dan Daerah Huairou, dikuasai oleh Pergunungan Jundu, manakala bahagian baratnya dikelilingi oleh Perbukitan Xishan.Tembok Besar China yang merentasi bahagian utara Wilayah Perbandaran Beijing, mempergunakantopografi yang berceranggah ini untuk mempertahankan negara daripada sebarang serangan mendadaknomad steppe yang berhampiran. Gunung Dongling yang setinggi 2,303 meter di Perbukitan Xishan bersempadan denganHebei dan merupakan titik tertinggi di wilayah perbandaran ini. Sungai-sungai utama yang merentasi wilayah perbandaran ini termasuk Sungai Yongding dan Sungai Chaobai yang mengalir ke arah selatan dan bersama-sama merupakan sebahagian sistem Sungai Hai. Beijing terletak di hujung utara Terusan Agung China yang dibina merentasi Dataran China Utara sehingga subwilayahHangzhou. Takungan Miyun yang dibina pada hulu Sungai Chaobai ialah takungan Beijing yang terbesar dan merupakan satu sumber bekalan air yang penting.
Kawasan bandar Beijing terletak di bahagian tengah-selatan wilayah perbandaran dan menduduki kawasan yang kecil tetapi semakin berkembang dalam bentuk jalur jalan keliling sepusat. Jalan keliling yang kelima dan Jalan Keliling Keenam (penomboran bermula dengan 2) yang paling luar merentasi banyakbandar satelit.Tiananmen (Pintu Kota Keamanan Kesyurgaan) danDataran Tiananmen terletak di pusat Beijing, betul-betul di selatanKota Larangan, bekas tempat kediaman maharaja China. Di sebelah barat Tiananmen ialah Zhongnanhai, tempat kediaman para pemimpin terutamaRepublik Rakyat China. Melintasi Beijing dari timur ke barat ialah Lebuh Chang'an, salah satu jalan raya Beijing yang utama.
Iklim bandar raya Beijing ialahiklim kebenuaan lembap yang dipengaruhi olehmonsun (Pengelasan iklim KoppenDwa).Musim panasnya panas dan lembap, disebabkan oleh monsun Asia Timur, denganmusim sejuk umumnya sejuk, berangin, dan kering, disebabkan oleh pengaruhantisiklonSiberia yang terbentang luas.[44] Suhu tinggi waktu siang purata pada bulan Januari sekitar 1°C (33°F), manakala suhu purata pada bulan Julai adalah sekitar 30°C (87°F). Suhu tertinggi yang pernah dicatat ialah 42 °C, dengan yang paling rendah ialah -27 °C.[45] Pada2005, jumlahkerpasan (hujan) ialah 410.77 mm. Kebanyakannya turun pada musim panas.[46]
Debu daripadahakisangurun di China utara dan barat laut mengakibatkanribut debu bermusim yang melanda bandar raya Beijing. Pejabat Pengubahsuaian Cuaca Beijing kekadang menghasilkan hujan secara buatan untuk mengatasi masalah tersebut dan mengurangkan kesannya.[48] Pada bulan April2002, satu ribut debu tunggal pada dirinya melonggokkan hampir 50,000 tan debu ke dalam kawasan bandar raya Beijing sebelum beralih keJepun danKorea.[49] Dalam tempoh empat bulan pertama2006 sahaja, terdapat tidak kurang daripada lapan ribut sebegini.[50]
Tiga gaya seni bina utama terdapat di bandar Beijing. Pertama, seni bina tradisional China zaman imperial, yang paling terkenal adalah Tian'anmen (Pintu Keamanan Syurga), yang menjadi mercu tanda Republik Rakyat China, Forbidden City, Imperial Ancestral Temple dan Temple of Heaven. Seterusnya, gaya yang kadang-kadang dipanggil "Sino-Sov", dengan struktur berbentuk kotak dan kadangkala binaan yang kurang berkualiti, dibina antara 1950-an hingga 1970-an.[51] Akhir sekali, seni bina yang lebih moden dapat dilihat terutama di kawasan Beijing CBD di timur Beijing seperti bangunan baru CCTV Headquarters, serta bangunan di lokasi lain sepertiBeijing National Stadium dan National Center for the Performing Arts.
Sejak 2007, bangunan di Beijing pernah menerima CTBUH Skyscraper Award bagi bangunan pencakar langit terbaik sebanyak dua kali, iaitu untuk bangunan Linked Hybrid pada 2009 dan CCTV Headquarters pada 2013. Anugerah ini diberikan hanya kepada satu bangunan terbaik di seluruh dunia setiap tahun.
Pada abad ke-21, Beijing menyaksikan pertumbuhan pesat pembinaan bangunan baru dengan pelbagai gaya moden dari pereka antarabangsa, paling ketara di kawasan CBD. Gabungan reka bentuk 1950-an dan gaya neofuturistic dapat dilihat di 798 Art Zone yang menggabungkan unsur lama dan baru. Bangunan tertinggi di Beijing ialah China Zun setinggi 528 meter.
Wangjing SOHO
Beijing terkenal dengansiheyuan, jenis kediaman dengan sebuah halaman tengah yang dikongsi oleh bangunan sekeliling. Antara contoh mewah adalah Prince Gong Mansion dan Residensi Soong Ching-ling. Halaman ini biasanya dihubungkan dengan lorong yang dipanggilhutong.Hutong biasanya lurus dan menghala timur ke barat supaya pintu menghadap utara dan selatan mengikut prinsip Feng Syui. Lebarnya berbeza-beza; ada yang sempit sehingga hanya beberapa orang dapat lalu pada satu masa. Dahulu sangat banyak di Beijing,siheyuans danhutongs kini semakin berkurangan,[52] kerana blok bandar digantikan dengan bangunan pencakar langit.[53] Pendudukhutongs berhak mendapat kediaman baru dengan saiz sekurang-kurangnya sama besar dengan sebelumnya. Namun ramai yang merungut kerana suasana komuniti dan kehidupan jalanan lama tidak dapat digantikan,[54] dan kebanyakan harta ini milik kerajaan.[55]
Pemandangan Forbidden City dari Jingshan Park semasa kabus tebal pada November 2016
Beijing mempunyai sejarah panjang masalahalam sekitar.[56] Dari tahun 2000 hingga 2009, kawasan bandar Beijing meningkat empat kali ganda, menyebabkan peningkatan besar pelepasan antropogenik dan perubahan ketara cuaca setempat, termasuk penurunanalbedo, kelajuan angin dan kelembapan, serta peningkatan suhu udara dan paras ozone.[57] Disebabkan faktor urbanisasi dan pencemaran bahan bakar fosil, Beijing sering menghadapi masalah serius yang menjejaskan kesihatan penduduk. Pada 2013, kabus tebal melanda Beijing dan sebahagian besar China utara, menjejaskan 600 juta orang. Selepas itu, pencemaran udara menjadi isu utama ekonomi dan sosial.[58]
Kajian bersama Amerika dan China pada 2006 mendapati sebahagian besar pencemaran berasal dari bandar dan wilayah sekitar. Purata 35–60% ozone boleh dikesan dari sumber luar bandar.Shandong danTianjin memberi pengaruh besar kepada kualiti udara Beijing,[59] terutama pada musim panas dengan aliran angin dari selatan/southeast.
MenjelangSukan Olimpik Musim Panas 2008, hampir US$17 bilion dibelanjakan untuk meningkatkan kualiti udara.[60] Antara langkah termasuk menghentikan pembinaan, menutup kilang, mengurangkan trafik jalan raya mengikut nombor plat kenderaan, menurunkan tambang pengangkutan awam dan melarang kenderaan pencemar tinggi.[61][62] Beijing juga membina salah satu armada bas gas asli terbesar dunia.[63] Beijing menjadi bandar pertama di China yang menggunakan piawaian pelepasan Euro 4.[64]
Pembakaran arang batu menyumbang 40% zarah halus (PM2.5) di Beijing dan sumber utama nitrogen serta sulfur dioksida.[65] Sejak 2012, loji kuasa arang batu bertukar ke gas asli[66] dan sasaran penggunaan arang batu tahunan dikurangkan. Pada 2011, Beijing membakar 26.3 juta tan arang batu, 73% untuk pemanasan dan tenaga, selebihnya untuk industri.[67] Banyak pencemaran datang dari wilayah jiran.[68]
Kerajaan juga menggunakan teknik penyemaian awan untuk meningkatkan kemungkinan hujan bagi membersihkan udara sebelum acara besar.[69] Baru-baru ini, teknik ini digabungkan dengan penutupan kilang sementara dan kawalan trafik ketat semasa acara seperti "APEC blue" dan "parade blue".[70] Namun selepas acara tersebut, kualiti udara kembali buruk.
Pada Disember 2015, Beijing mengeluarkan amaran kabus tebal (smog) pertama yang menutup banyak industri dan perniagaan.[71] Amaran kedua turut dikeluarkan beberapa hari kemudian.[72]
Mulai 2017, kenderaan lama pencemar tinggi dilarang memandu semasa amaran smog dikeluarkan.[73]
Dalam beberapa tahun kebelakangan, pencemaran berkurangan ketara selepas perang terhadap pencemaran diumumkan pada 2014, dengan penurunan 35% zarah halus pada 2017[74] dan penurunan lagi pada 2020.[75] Faktor utama adalah penggantian arang batu dengan gas asli dan pembersihan kilang pencemar.[76](m/s.169–170)
Purata tahunan zarah halus PM2.5 di Beijing turun ke 30 mikrogram per meter padu pada 2022, terbaik sejak 2013.[77] Pada 2024, Beijing hanya alami dua hari pencemaran berat, rekod terendah yang menurun 96.6% dari 58 hari pada 2013.[78]
Disebabkan pencemaran tinggi, pelbagai bacaan diambil dari 27 stesen pemantauan di seluruh bandar dan dilaporkan di laman web Jabatan Perlindungan Alam Sekitar Beijing (BJEPB).[79] Kedutaan Amerika Syarikat di Beijing juga melaporkan bacaan zarah halus PM2.5 dan paras ozon setiap jam melalui Twitter.[80] Namun, BJEPB dan Kedutaan AS mengukur menggunakan kriteria berbeza menyebabkan bacaan BJEPB biasanya lebih rendah.[80]
Kabus tebal menjejaskan kesihatan penduduk dan meningkatkan kadar penyakit kardiovaskular dan pernafasan di Beijing.[81] Pendedahan kepada udara tercemar boleh menyebabkan masalah pernafasan, serangan jantung, kunjungan ke bilik kecemasan dan kematian.[82]
Debu dari hakisan padang pasir utara dan barat laut China menyebabkan ribut debu bermusim yang melanda Beijing; pejabat modifikasi cuaca Beijing kadang-kadang mencetuskan hujan buatan untuk mengurangkan kesan.[83] Pada empat bulan pertama 2006, sekurang-kurangnya lapan ribut debu dilaporkan.[84] Pada April 2002, satu ribut debu sahaja menjatuhkan hampir 50,000 tan debu ke bandar sebelum bergerak ke Jepun dan Korea.[85]
Pemerintahan wilayah perbandaran dikawal olehParti Komunis China (CCP) tempatan yang mengeluarkan perintah pentadbiran, memungutcukai, dan mengendalikanekonomi. Pihak berkuasa parti tempatan diketuai oleh Setiausaha CPC Beijing dan mengarahkan jawatankuasa tetap Kongres Rakyat Perbandaran menerusi pembuatan keputusan dasar serta menyelia pemerintahan tempatan. Anggota pemerintahan tempatan terdiri daripada datuk bandar, naib datuk bandar, dan banyak biro yang menumpukanundang-undang, keselamatan awam, dan hal-hal ehwal yang lain. Di samping itu, sebagai ibu negara China, Beijing juga menampung semua institusi pemerintahan dan politik negara yang penting, termasuk Kongres Rakyat Negara.[86]
Setakat 2024[kemas kini], KDNK nominal Beijing ialah CN¥4.984 trilion (US$700 bilion nominal, US$1.404 trilion dalam PPP), kira-kira 3.69% daripada KDNK negara dan menduduki tempat ke-12 antaraunit pentadbiran setaraf wilayah; KDNK nominal per kapita ialah CN¥227,652 (US$32,038 nominal; US$64,127 PPP) dan menduduki tempat pertama di negara ini.[87][88] Ia juga menduduki kedudukan ke-10 antara ekonomi metropolitan terbesar dunia.[89]
Disebabkan tumpuan syarikat milik kerajaan di ibu negara, pada 2013 Beijing mempunyai lebih banyak ibu pejabat syarikatFortune Global 500 berbanding mana-mana bandar lain di dunia.[90] Sehingga Ogos 2022, Beijing mempunyai 54 syarikatFortune Global 500, lebih banyak berbanding Jepun (47), negara ketiga selepas China (145) dan Amerika Syarikat (124).[91][92] Beijing turut digelar sebagai "ibu kota bilionair dunia".[93][94] Pada 2020, Beijing merupakan bandar kelima terkaya di dunia dengan kekayaan berjumlah $2 trilion.[95] Beijing diklasifikasikan sebagai bandar Alpha+ (peringkat global pertama) olehGlobalization and World Cities Research Network, menandakan pengaruhnya di rantau dan dunia serta menjadikannya antara 10 bandar utama dunia.[96] Dalam Indeks Pusat Kewangan Global 2021, Beijing menduduki tempat keenam sebagai pusat kewangan paling kompetitif dunia dan keempat di rantau Asia & Oceania (di belakang Shanghai, Hong Kong dan Singapura).[97]
Pada 2021, Beijing menduduki tempat pertama dunia dari segi "Daya Saing Bandar Global" dalam Laporan Daya Saing Bandar Global 2020–2021 yang dikeluarkan bersama oleh Chinese Academy of Social Sciences (CASS) dan Program Perumahan PBB (UN-Habitat).[98]
Pusat beli-belah Taikoo Li Sanlitun menjadi destinasi popular untuk penduduk tempatan dan pelawat.
Bandar ini mempunyai ekonomi pasca-industri yang didominasi oleh sektor tertiari (perkhidmatan), yang menyumbang 83.8% daripada keluaran, diikuti sektor sekunder (pembuatan, pembinaan) 15.8% dan sektor primer (pertanian, perlombongan) 0.26%.[100] Sektor perkhidmatan pula terbahagi kepada perkhidmatan profesional, borong dan runcit, teknologi maklumat, hartanah komersial, penyelidikan saintifik dan hartanah kediaman, masing-masing menyumbang sekurang-kurangnya 6% ekonomi bandar pada 2022.[100][101]
Subsektor terbesar masih kekal industri, walaupun bahagiannya menyusut kepada 12.1% pada 2022.[100] Campuran keluaran industri telah berubah sejak 2010 apabila bandar mengumumkan pemindahan 140 syarikat yang menggunakan tenaga dan air intensif serta pencemar tinggi dalam tempoh lima tahun.[102] Pemindahan Capital Steel ke wilayah Hebei bersebelahan bermula pada 2005.[103][104] Pada 2013, pengeluaran automotif, produk aeroangkasa,semikonduktor, farmaseutikal dan pemprosesan makanan meningkat.[101]
Di kawasan pertanian sekitar Beijing, sayur-sayuran dan buah-buahan menggantikan tanaman bijirin sebagai tanaman utama.[101] Pada 2013, hasil sayur-sayuran, cendawan boleh makan dan buah-buahan tiga kali ganda berbanding bijirin.[101] Pada tahun sama, keluasan tanaman keseluruhan mengecil disebabkan penanaman semula hutan bagi tujuan alam sekitar.[101]
Lanskap bandar Beijing CBDZhongguancun ialah hab teknologi di Daerah Haidian.
Pada 2006, kerajaan bandar mengenal pasti enam zon ekonomi berprestasi tinggi di sekitar Beijing sebagai pemacu utama pertumbuhan ekonomi tempatan. Pada 2012, zon-zon ini menyumbang 43.3% KDNK bandar, meningkat dari 36.5% pada 2007.[105][106]Enam zon tersebut ialah:
Zhongguancun, kampung silikon China di Daerah Haidian di barat laut bandar, menjadi rumah bagi syarikat teknologi mapan dan permulaan. Pada dua suku pertama 2014, 9,895 syarikat berdaftar di enam zon tersebut, 6,150 daripadanya di Zhongguancun.[107] Zhongguancun juga pusatBeijing-Tianjin-Shijiazhuang Hi-Tech Industrial Belt.
Jalan Kewangan Beijing, di Daerah Xicheng di sebelah barat bandar antara Fuxingmen dan Fuchengmen, menjadi lokasi ibu pejabat bank milik kerajaan besar dan syarikat insurans. Agensi pengawalselia kewangan negara seperti bank pusat, pengawal selia bank, pengawal selia sekuriti dan pihak berkuasa pertukaran asing juga bertempat di sini.
Pusat Perniagaan Bandar Beijing (CBD), terletak di timur pusat bandar, berhampiran kedutaan di sepanjang Jalan Lingkaran Ketiga Timur antara Jianguomenwai dan Chaoyangmenwai. CBD menempatkan kebanyakan bangunan pejabat pencakar langit bandar dan syarikat asing serta firma perkhidmatan profesional.
Beijing Economic and Technological Development Area, dikenali sebagai Yizhuang, ialah taman perindustrian di sepanjang Jalan Lingkaran Kelima Selatan di Daerah Daxing. Zon ini menarik syarikat farmaseutikal, teknologi maklumat dan kejuruteraan bahan.[108]
Zon Ekonomi Lapangan Terbang Beijing ditubuhkan pada 1993 mengelilingi Lapangan Terbang Antarabangsa Beijing Capital di Daerah Shunyi di timur laut bandar. Selain logistik, perkhidmatan penerbangan dan perdagangan, zon ini juga menempatkan kilang pemasangan automotif Beijing.
Zon Pusat Olimpik Beijing mengelilingi Olympic Green di utara pusat bandar dan sedang dibangunkan menjadi pusat hiburan, sukan, pelancongan dan konvensyen perniagaan.
Shijingshan, di pinggir barat bandar, adalah tapak perindustrian berat tradisional untuk pembuatan keluli.[109] Kilang kimia tertumpu di pinggir timur jauh.
Syarikat kurang sah turut wujud. Bandar Beijing dikenali sebagai pusat barangan tiruan; apa sahaja dari pakaian rekaan terkini hingga DVD boleh didapati di pasar di seluruh bandar, sering dijual kepada ekspatriat dan pelawat antarabangsa.[110]
Jumlah penduduk Wilayah Perbandaran Beijing, sebagaimana ditakrifkan mengikut jumlah penduduk yang menghuni di Beijing sekurang-kurangnya 6 bulan setiap tahun, ialah 17.4 juta pada akhir2007. Antaranya, 12.04 juta orang memilikihukou (kediaman tetap) Beijing, dengan yang lain memiliki permit kediaman sementara.[111] Pada2006, sebuah kajian oleh Biro Statistik Beijing menganggarkan jumlah semua orang yang tinggal di Beijing (baik yang tetap mahupun yang sementara atau tak berdaftar, dan sebagainya) sebagai "hampir 20 juta orang".[112] Statistik terkini yang disebut oleh akhbarChina Daily menganggarkan bilangan pekerja hijrahan dalam industri perkhidmatan dan pembinaan di Beijing sebagai "melebihi 5.1 juta".[113] Selain itu, terdapat juga sebilangan besar pekerja hijrahan (min gong) yang tinggal di Beijing secara haram, tanpa sebarang permit kediaman rasmi (atau penghuni tak berdaftar).[114]
Sebuah komuniti antarabangsa yang agak besar wujud di Beijing, dengan banyaknya tertarik kepadaperniagaan asing dan sektorperdagangan yang berkembang pesat, manakala yang lain tertarik kepadabudaya Cina tradisional dan moden di bandar raya. Sebahagian besar komuniti antarabangsa ini tinggal di kawasan di sekitar Daerah Pusat Perniagaan Beijing, Sanlitun, dan Wudaokou. Pada tahun-tahun kebelakangan ini, terdapat juga banyak orangKorea Selatan yang tinggal di Beijing, terutamanya untuk tujuan berniaga dan belajar. Banyak daripada mereka tinggal di kawasanWangjing dan Wudaokou.[115][116] Adanya juga sebuah sekolah tinggibahasa Tibet untuk pemuda-pemudiberketurunan Tibet yang hampir kesemuanya datang ke Beijing dariTibet semata-mata untuk belajar.[117]
Penduduk asal bandar Beijing bertutur dalam dialek Beijing, yang tergolong dalam subdivisi Mandarin bagi bahasa Cina lisan. Pertuturan ini menjadi asas bagiputonghua, bahasa standard lisan yang digunakan di tanah besar China danTaiwan, serta salah satu daripada empat bahasa rasmi diSingapore. Kawasan luar bandar di Wilayah Beijing mempunyai dialek mereka sendiri yang serupa dengan dialek di wilayah Hebei yang mengelilingi Wilayah Beijing.
Opera Beijing atau adalah satu bentuk teater tradisional Cina yang terkenal di seluruh negara. Diiktiraf sebagai salah satu pencapaian tertinggi dalam budaya cina, opera Beijing dipersembahkan melalui gabungan nyanyian, dialog dan gerakan tersusun melibatkan isyarat, pergerakan, pergaduhan dan akrobatik. Kebanyakan opera Beijing menggunakan dialek pentas kuno yang sangat berbeza daripada Bahasa Cina Standard Moden dan dialek Beijing moden.[119]
Itik Peking yang dihiris dan dihidang dengan pencicah tradisional
Masakan Beijing adalah gaya masakan tempatan. Itik Peking adalah hidangan yang paling terkenal. Fuling jiabing, makanan ringan tradisional Beijing, adalah sejenis penkek (bing) berbentuk cakera nipis dengan inti darifu ling, sejenis kulat yang digunakan dalam perubatan tradisional cina. Kedai teh juga biasa ditemui di Beijing.
Teknik dan tradisi kerja logam cloisonné (atauJingtailan, bermaksud "Biru Jingtai") adalah kepakaran seni Beijing dan salah satu kraf tradisional paling dihormati di China. Pembuatan cloisonné memerlukan proses yang rumit seperti menumbuk asas, memasukkan jalur tembaga, menyolder, mengisi enamel, membakar enamel, menggilap permukaan dan mengecat emas.[120] Barang lakuer Beijing juga terkenal dengan corak dan imej rumit yang diukir pada permukaannya, termasuk teknik hiasan seperti "lacquer ukiran" dan "emas terukir".
Penduduk muda Beijing kini lebih tertarik kepada hiburan malam, yang berkembang pesat dalam beberapa dekad kebelakangan ini, memecahkan tradisi budaya lama yang sebelum ini mengehadkannya kepada golongan kelas atasan.[121] Kini, Houhai, Sanlitun dan Wudaokou adalah pusat hiburan malam di Beijing.
Pada 2012, Beijing dinamakan sebagai Bandar Reka Bentuk dan menjadi sebahagian daripada Rangkaian Bandar Kreatif UNESCO.[122]
...bandar ini kekal sebagai pusat tradisi dengan harta karun hampir 2,000 tahun sebagai ibu kota empayar yang masih boleh dilihat di Kota Larangan yang terkenal dan di pavilion serta taman-taman subur bandar...
Qianmen Avenue ialah jalan komersial tradisional di luar Pintu Qianmen sepanjang Paksi Tengah selatan.Kuil Syurga adalah salah satu daripada lapan Tapak Warisan Dunia UNESCO di Beijing.
Di pusat sejarah Beijing terletakKota Larangan yang besar yang menjadi kediaman maharaja dari dinasti Ming dan Qing;[124] Kota Larangan menempatkan Muzium Istana yang mengandungi koleksi seni istana China. Sekeliling Kota Larangan terdapat beberapa taman dan kawasan landskap empayar, termasuk Beihai, Shichahai, Zhongnanhai, Jingshan dan Zhongshan. Tempat-tempat ini, terutama Beihai Park, digambarkan sebagai karya seni taman Cina,[125] dan merupakan destinasi pelancongan penting bersejarah;[126] pada era moden, Zhongnanhai juga menjadi pusat politik pelbagai kerajaan dan rejim China dan kini adalah ibu pejabat Parti Komunis China dan Majlis Negeri. Dari dataran Tiananmen, bersebelahan Kota Larangan, terdapat beberapa tempat terkenal seperti Tiananmen, Qianmen, Great Hall of the People, National Museum of China, Monument to the People's Heroes, dan Mausoleum of Mao Zedong. Summer Palace dan Old Summer Palace terletak di bahagian barat bandar; yang pertama merupakan UNESCO World Heritage Site,[127] mengandungi koleksi taman dan istana empayar yang lengkap yang menjadi tempat percutian musim panas keluarga diraja Qing.
Antara tapak keagamaan yang terkenal di bandar ini ialahKuil Syurga (Tiantan), yang terletak di tenggara Beijing, juga tapak Warisan Dunia UNESCO,[128] di mana maharaja dari dinasti Ming dan Qing mengadakan upacara tahunan memohon hasil tuaian yang baik. Di utara bandar terletak Kuil Bumi (Ditan), manakala Kuil Matahari (Ritan) dan Kuil Bulan (Yuetan) masing-masing terletak di kawasan timur dan barat bandar. Tapak tokong terkenal lain termasuk Tokong Dongyue, Tokong Tanzhe, Tokong Awan Putihanshou dan Tokong Loceng Vesarga mempunyai Tokong Konfusius Beijing dan sebuah Guozijian atau Akademi Diraja. Katedral Tak Bernoda yang dibina pada 1605 adalah gereja Katolik tertua di Beijing. Masjid Niujie pula adalah masjid tertua di Beijing dengan sejarah melebihi seribu tahun.
Universal Studios BeijingHappy Valley Beijing
Beijing juga mempunyai beberapa pagoda dan pagoda batu yang terpelihara dengan baik seperti Pagoda Tianning, yang dibina semasa dinasti Liao antara 1100 hingga 1120, dan Pagoda Cishou, yang dibina pada 1576 semasa dinasti Ming. Jambatan batu yang bersejarah termasuk Jambatan Lugou jambatan Baliqiao abad ke-17, dan jambatan Jade Belt Bridge abad ke-18. Beijing Ancient Observatory mempamerkan sfera pra-teleskopik yang berasal dari dinasti Ming dan Qing. Gunung Fragrant (Xiangshan) adalah taman awam yang terdiri daripada kawasan landskap semula jadi serta tinggalan tradisional dan budaya. Taman Botani Beijing mempamerkan lebih 6,000 spesies tumbuhan termasuk pelbagai pokok, semak dan bunga, serta taman peony yang luas. Taman rekreasi utama lain di bandar ini termasuk Taoranting, Longtan, Chaoyang, Haidian, Milu Yuan dan Zizhu Yuan.Beijing Zoo pula adalah pusat penyelidikan zoologi yang juga mengandungi haiwan-haiwan jarang dari pelbagai benua, termasuk giant panda China.
Terdapat 144 muzium dan galeri (setakat Jun 2008[kemas kini]) di bandar ini.[129][130][131] Selain Muzium Istana di Kota Larangan dan Muzium Negara China.[131]
Di luar bandar Beijing, namun masih dalam wilayahnya, terdapat Tiga Belas Makam Dinasti Ming, tapak pengebumian megah dan mewah bagi tiga belas maharaja Ming, yang telah diisytiharkan sebagai sebahagian Tapak Warisan Dunia UNESCO Imperial Tombs of the Ming and Qing Dynasties.[132] Tapak arkeologi Peking Man diZhoukoudian juga merupakan Tapak Warisan Dunia dalam wilayah tersebut,[133] mengandungi penemuan penting termasuk salah satu spesimen awalHomo erectus dan koleksi tulang hyena gergasiPachycrocuta brevirostris. Terdapat beberapa bahagianTembok Besar China, yang diiktiraf sebagai Tapak Warisan Dunia UNESCO,[134] antaranya Badaling, Jinshanling, Simatai dan Mutianyu. MenurutWorld Travel & Tourism Council (WTTC), Beijing merupakan bandar pelancongan dengan pendapatan kedua tertinggi di dunia selepasShanghai.[135] Taman tema utama di bandar ini termasuk Universal Studios Beijing dan Happy Valley Beijing, kedua-duanya antara taman tema paling ramai pengunjung di Asia.[136]
Warisan budaya Beijing adalah kaya dan pelbagai. Bermula tahun 2006, kerajaan Beijing mula memilih dan memelihara warisan budaya. Lima senarai warisan budaya telah diterbitkan sepanjang tahun-tahun tersebut. Sebanyak 288 amalan berbeza dikategorikan sebagai warisan budaya. 288 warisan budaya ini dibahagikan kepada sepuluh kategori iaitu muzik rakyat, tarian rakyat, opera tradisional, seni melodik, persembahan dan permainan, seni rakyat, kraf tangan tradisional, perubatan tradisional, kesusasteraan rakyat dan folklor.[137][138][139][140]
Warisan agama di Beijing adalah kaya dan pelbagai keranaAgama Rakyat China,Konfusianisme,Islam dan semuanya mempunyai kehadiran sejarah yang penting di bandar ini. Sebagai ibu negara, bandar ini juga menjadi tempat bagi State Administration for Religious Affairs dan pelbagai institusi yang disokong kerajaan bagi agama-agama utama.[141] Dalam beberapa dekad terakhir, penduduk asing membawa masuk agama lain ke bandar ini.[141] Menurut Wang Zhiyun dari Akademi Sains Sosial China pada 2010, terdapat 2.2 juta penganut Buddha di bandar ini, bersamaan 11.2% daripada jumlah penduduk.[142] Menurut Kajian Sosial Umum China 2009, penganut Kristian membentuk 0.78% daripada populasi bandar.[143] Menurut kajian 2010, Muslim membentuk 1.76% penduduk Beijing.[144]
Beijing mempunyai banyak kuil yang didedikasikan kepada dewa agama rakyat dan komuniti, banyak daripadanya sedang dibina semula atau dibaik pulih pada tahun 2000-an dan 2010-an. Persembahan korban tahunan kepada Dewa Syurga (祭天;jìtiān) diKuil Syurga semula oleh kumpulanKonfusius pada tahun 2010-an.
Terdapat tokong yang didedikasikan untuk pemujaan Dewi (娘娘;Niángniáng) di bandar ini, salah satunya berhampiran Kampung Olimpik, dan berpusat di pusat kultus utama di Gunung Miaofeng. Banyak tokong juga didedikasikan kepada Dewa Naga, kepada Master Perubatan (药王;Yàowáng), kepadaDivus Guan (Guan Yu), kepada Dewa Api (火神;Huǒshén), kepada Dewa Kekayaan, tokong Dewa Bandar, dan sekurang-kurangnya satu tokong yang didedikasikan kepada Dewa Chariot Shaft (轩辕黄帝;Xuānyuán Huángdì) di Daerah Pinggu. Banyak tokong ini dikendalikan oleh Persatuan Taoisme Beijing, seperti Tokong Dewa Api di Tasik Shicha, manakala yang lain dikendalikan oleh jawatankuasa popular dan penduduk tempatan. Tokong besar Xuanyuan Huangdi akan dibina di Pinggu (mungkin sebagai pengembangan daripada tokong sedia ada) pada tahun 2020, yang akan menampilkan patung dewa yang akan menjadi salah satu tertinggi di dunia.[145][146]
Persatuan Taoist China kebangsaan dan Kolej Taoisme Cina beribu pejabat di Tokong Awan Putih, yang diasaskan pada 741 dan telah dibina semula berkali-kali. Tokong Beijing Dongyue di luar Chaoyangmen adalah Tokong Taoisme Zhengyi. Persatuan Taoisme Beijing tempatan beribu pejabat di Tokong Lüzu berhampir Tokong Luzu men.[147]
Pagoda makam di Tokong TanzheTokong Buddha Yonghe Tibet
11% penduduk Beijing mengamalkan Agama Buddha Asia Timus. Persatuan Buddhis China, badan pengawasan kerajaan bagi semua institusi Buddhist di tanah besar China, beribu pejabat di Tokong Guangji, sebuah tokong yang diasaskan lebih 800 tahun lalu semasa Dinasti Jin (1115–1234) di kawasan yang kini dikenali sebagai Fuchengmennei (阜成门内). Persatuan Buddha Beijing bersama Koir dan Orkestra Buddha berpusat di Tokong Guanghua, yang berasal dari zaman dinasti Yuan lebih 700 tahun lalu. Akademi Buddha China dan perpustakaannya terletak di Tokong Fayuan berhampiran Caishikou. Tokong Fayuan, yang berasal dari Dinasti Tang 1300 tahun lalu, adalah tokong tertua di bandar Beijing. Tokong Tongjiao di dalam Dongzhimen adalah biara Buddha wanita satu-satunya di bandar ini.
Tokong Xihuang asalnya dari Dinasti Liao. Pada 1651, tokong ini diperintahkan oleh Maharaja Qing Shunzhi untuk menerima kunjungan Dalai Lama Kelima ke Beijing. Sejak itu, tokong ini menjadi tempat kunjungan 13th Dalai Lama serta Panchen Lama Keenam, Kesembilan dan Kesepuluh.
Tokong Buddha Tibet terbesar di Beijing ialah Tokong Yonghe, yang diperintahkan oleh Maharaja Qing Qianlong pada 1744 untuk menjadi kediaman dan pusat penyelidikan guru Buddha beliau, Rölpé Dorjé ketiga Changkya (atau Buddha hidup Inner Mongolia). Nama Tokong Yonghe adalah kerana ia merupakan kediaman zaman kanak-kanak Empayar Yongzheng, dan mengekalkan jubin berkilat khas istana diraja China. "High-level Tibetan Buddhism College of China", institut tertinggi bagi pengajian Buddha Tibet, terletak berhampiran Tokong Yonghe. Tokong Lingguang di Badachu di Bukit Barat juga berasal dari dinasti Tang. Pagoda Zhaoxian tokong ini (招仙塔) dibina pertama kali pada 1071 semasa dinasti Liao untuk menyimpan serpihan gigiBuddha. Pagoda ini musnah semasa Boxer Rebellion dan serpihan gigi ditemui dari tapak asasnya. Pagoda baru dibina pada 1964. Enam tokong disebut tadi iaitu Guangji, Guanghua, Tongjiao, Xihuang, Yonghe dan Lingguang telah diiktiraf sebagai National Key Buddhist Temples in Han Chinese Area.
Selain itu, tokong terkenal lain di Beijing termasuk Tokong Tanzhe (diasaskan semasa Dinasti Jin (266–420), yang tertua di wilayah ini), Tokong Tianning (pagoda tertua di bandar), Tokong Miaoying (terkenal dengan pagoda putih dari zaman Dinasti Yuan), Tokong Wanshou (tempat Muzium Seni Beijing) dan Tokong Dazhong.
Beijing mempunyai kira-kira 70 masjid yang diiktiraf oleh Persatuan Agama Islam China, yang beribu pejabat berhampiran Masjid Niujie, masjid tertua di bandar.[148][149] Masjid Niujie diasaskan pada 996 semasa dinasti Liao dan sering dikunjungi oleh tokoh Islam. Komuniti Muslim China dilaporkan menyambutRamadan dan menunaikan Eid prayers di masjid itu pada 2021.[150][151]
Masjid terbesar[152] di Beijing ialah Masjid ChangYing yang terletak di daerah ChaoYang dengan keluasan 8,400 meter persegi.
Masjid terkenal lain di bandar lama termasuk Masjid Dongsi, diasaskan pada 1346; Masjid Huashi, diasaskan 1415; Masjid Nan Douya, berhampiran Chaoyangmen; Masjid Jinshifang Street di Daerah Xicheng; dan Masjid Dongzhimen.[153] Terdapat masjid besar di komuniti Muslim pinggir bandar seperti Haidian, Madian, Tongzhou, Changping, Changying, Shijingshan dan Miyun. Institut Islam China terletak di kejiranan Niujie di Daerah Xicheng.
Pada 1289, John of Montecorvino tiba di Beijing sebagai misionari Franciscan atas arahan Paus. Selepas bertemu dan mendapat sokonganKublai Khan pada 1293, beliau membina gereja Katolik pertama di Beijing pada 1305. Chinese Patriotic Catholic Association (CPCA), berpusat di Houhai adalah badan kawal selia kerajaan bagi penganut Katolik di tanah besar China. Gereja Katolik utama di Beijing termasuk:
Nantang atau Katedral Tak Bernoda juga dikenali sebagai Gereja Xuanwumen, diasaskan pada 1605 dan ketua uskup semasa, Joseph Li Shan, adalah salah seorang uskup di China yang mendapat sokongan dari Vatikan dan CPCA.
Dongtang atau Gereja St. Joseph, lebih dikenali sebagai Gereja Wangfujing, diasaskan 1653.
Beitang atau Gereja Penyelamat, juga dikenali sebagai Gereja Xishiku, diasaskan 1703.
Xitang atau Gereja Our Lady of Mount Carmel juga dikenali sebagai Gereja Xizhimen, diasaskan 1723.
Seminary Kebangsaan Gereja Katolik China terletak di Daerah Daxing.
Gereja Protestan awal di Beijing diasaskan oleh misionari British dan Amerika pada separuh kedua abad ke-19. Misionari Protestan juga membuka sekolah, universiti dan hospital yang menjadi institusi penting awam. Kebanyakan gereja Protestan di Beijing musnah semasa Boxer Rebellion dan dibina semula selepas itu. Pada 1958, 64 gereja Protestan di bandar disatukan kepada empat dan dikawal oleh kerajaan melalui Three-Self Patriotic Movement.
Terdapat komuniti Kristian Ortodoks yang besar di Beijing. Ortodoksi tiba di Beijing bersama banduan Rusia dari konflik sempadan Sino-Rusia abad ke-17.[154] Pada 1956, Viktor, uskup Beijing kembali keSoviet Union, dan kedutaan Soviet mengambil alih dan merobohkan katedral lama. Pada 2007, kedutaan Rusia membina gereja baru di taman mereka untuk kegunaan penganut Ortodoks Rusia di Beijing.
Beijing Television menyiarkan saluran 1 hingga 10, danChina Central Television, rangkaian televisyen terbesar China, beribu pejabat di Beijing. Tiga stesen radio menyiarkan program dalam Bahasa Inggeris iaituHit FM di FM 88.7,Easy FM oleh China Radio International di FM 91.5, danRadio 774 yang baru dilancarkan di AM 774. Beijing Radio Stations adalah rangkaian stesen radio yang berkhidmat di bandar.
Beijing Evening News, melaporkan berita mengenai Beijing dalam bahasa Cina, diedarkan setiap petang. Akhbar lain termasukBeijing Daily,The Beijing News,Beijing Star Daily,Beijing Morning News, danBeijing Youth Daily, serta mingguan berbahasa InggerisBeijing Weekend danBeijing Today.People's Daily,Global Times danChina Daily (Bahasa Inggeris) juga diterbitkan di Beijing.
Terbitan yang mensasarkan pelawat antarabangsa dan komuniti ekspatriat termasuk majalah berbahasa InggerisTime Out Beijing,City Weekend,Beijing This Month,Beijing Talk,That's Beijing danThe Beijinger.
Beijing rock (Cina: 北京摇滚) adalah pelbagai genre muzik rock and roll yang dihasilkan oleh kumpulan dan artis solo dari Beijing. Kumpulan rock pertama di Beijing ialah Peking All-Stars, yang ditubuhkan pada 1979 oleh orang asing.
Kumpulan dan artis rock terkenal dari Beijing termasuk Cui Jian, Dou Wei, He Yong, Pu Shu, Tang Dynasty, Black Panther, The Flowers, 43 Baojia Street dan lain-lain.[155]
Bas sambungan berhawa dingin yang beroperasi di Laluan 1 Alihan Laju Bas Beijing
Dengan pertumbuhan bandar raya menyusuli pembaharuan ekonomi, Beijing telah berkembang menjadi sebuah pusat pengangkutan yang terpenting diRepublik Rakyat China, serta juga di kawasanAsia Timur yang lebih luas. Bandar raya ini memiliki:
Beijing dihubungkan dengan rangkaian jalan raya dari semua kawasan di China sebagai sebahagian daripada Rangkaian Jalan Raya Negara. Pengangkutan di Beijing sangat bergantung kepada lima "jalan pekeliling" yang mengelilingi berturut-turut bandar raya itu. Salah satu masalah lalu lintas yang terbesar di Beijing ialah kesesakan lalu lintas yang sentiasa ada, walaupun pada tahun-tahun kebelakangan ini, Sistem Pengangkutan Cerdas (ITS) telah dilaksanakan di banyak kawasan. Menerukkan lagi masalah lalu lintas Beijing ialah sistem alihan massanya yang kurang maju.
SistemLaluan Bawah Tanah Beijing dibuka pada tahun1971 dan kini mempunyai 9 laluan, iaitu 4 laluan di bawah tanah dan 5 laluan di atas. Sistem pengangkutan yang amat besar ini terdiri daripada hampir 700 laluanbas danbas troli (bas elektrik) pada tahun2008, termasuk tiga laluan alihan laju bas.[156] Tambang bas ditetapkan pada kadar sama rata sebanyak 2yuan untuk kesemua laluan, kecuali Lebuhraya Lapangan Terbang.
Beijing telah lama merupakan pusatkereta api yang terbesar di China. Stesen Keretapi Selatan Beijing yang berteknologi paling moden dibuka semula pada Ogos2008, dan bertindak sebagai stesen Beijing untuk kesemua kereta api laju tinggiChina Railway High-speed (CRH), termasuk kereta api laju tinggi Beijing-Tianjin, perkhidmatan kereta api penumpung tetap yang paling laju di dunia. Kesemua kereta api antarabangsa ke bandar-bandar raya diMongolia,Rusia,Vietnam, danKorea Utara juga melalui Beijing.
Universiti Tsinghua ialah salah satu universiti utama di tanah besar China.
Beijing menampung sebilangan besarkolej danuniversiti, termasuk banyak universiti berstatus antarabangsa yang dipandang tinggi, misalnya Peking University dan Tsinghua University (dua daripada Universiti Utama Negara).[2] Disebabkan status Beijing sebagai ibu negara politik dan budaya China, sebilangan besar institusipendidikan peringkat tinggi tertumpu di sini, berbanding dengan mana-mana bandar raya China yang lain. Terdapat sekurang-kurangnya 70 buah institusi pendidikan tinggi di Beijing, dengan kebanyakannya ditadbirkan oleh Kementerian Pendidikan. Banyak pelajar antarabangsa dariJepun,Korea,Amerika Utara,Eropah,Asia Tenggara, dan negara yang lain datang ke Beijing setiap tahun untuk belajar.
Beijing memelihara "pengembaran" dengan bandar raya yang berikut.[157]Paris danRom ialah "bandar raya pasangan" kepada Beijing, susulan daripada perjanjian eksklusif antara kedua-dua bandar raya itu dengan Beijing.[158]
^"Pembaikan Tembok Dinasti Ming".Beijing This Month. 1 February 2003. Diarkibkan daripada yang asal pada 3 May 2005. Dicapai pada14 June 2008.CS1 maint: unfit URL (link)
^Dirujuk oleh pelbagai kajian sejarah bandar besar dunia.
^毛主席八次接见红卫兵的组织工作 [Chairman Mao menerima Pengawal Merah lapan kali untuk mengatur kerja].China Communist Party News Network [Rangkaian Berita Parti Komunis China] (dalam bahasa Cina). 7 April 2011. Diarkibkan daripadayang asal pada 6 July 2017. Dicapai pada27 December 2011.
^Department of Population, Social, Science and Technology Statistics of the National Bureau of Statistics of China (国家统计局人口和社会科技统计司) and Department of Economic Development of the State Ethnic Affairs Commission of China (国家民族事务委员会经济发展司), eds.Tabulation on Nationalities of 2000 Population Census of China (《2000年人口普查中国民族人口资料》). 2 vols. Beijing: Nationalities Publishing House (民族出版社), 2003. (ISBN 7-105-05425-5)
^"Jingxi".Britannica Online Encyclopedia. 2008.Diarkibkan daripada yang asal pada 3 May 2008. Dicapai pada16 June 2008.
^Littlewood, Misty and Mark Littlewood (2008).Gateways to Beijing: a travel guide to Beijing. Armour Publishing Pte Ltd. m/s. 182.ISBN978-981-4222-12-9.
^Min Junqing.The Present Situation and Characteristics of Contemporary Islam in China. JISMOR, 8.2010 Islam by province, m.s. 29Diarkibkan 27 April 2017 diWayback Machine. Data dari: Yang Zongde,Study on Current Muslim Population in China, Jinan Muslim, 2, 2010.china dictatorship
^平谷轩辕山国际旅游区概念性规划.zsfh.org. Diarkibkan daripadayang asal pada 2 February 2017. Dicapai pada28 January 2017..
^北京市道教协会协会简介. Beijing Taoist Association. Diarkibkan daripadayang asal pada 14 August 2015. Dicapai pada14 August 2015.
^伊斯兰教简介 (dalam bahasa Cina). Beijing Bureau of Ethnic Affairs. Diarkibkan daripadayang asal pada 30 January 2017. Dicapai pada3 April 2016. Accessed 4 April 2016
^北京市清真寺文物等级 (dalam bahasa Cina). Beijing Bureau of Ethnic Affairs. Diarkibkan daripadayang asal pada 16 April 2016. Dicapai pada3 April 2016. Accessed 4 April 2016
^朝阳文化--文化遗产. 24 September 2015. Diarkibkan daripadayang asal pada 24 September 2015. Dicapai pada21 February 2019.
^北京市部分清真寺介绍 (dalam bahasa Cina). Beijing Bureau of Ethnic Affairs. Diarkibkan daripadayang asal pada 16 April 2016. Dicapai pada3 April 2016. Accessed 4 April 2016
^"Sister Cities". Beijing Municipal Government. Diarkibkan daripadayang asal pada 2010-01-17. Dicapai pada2009-06-23.
^"Le jumelage avec Rome" (dalam bahasa French). Municipalité de Paris. Diarkibkan daripadayang asal pada 2008-12-16. Dicapai pada2008-07-09.CS1 maint: unrecognized language (link)
^"NYC's Sister Cities". Sister City Program of the City of New York. 2006. Dicapai pada2008-09-01.
1 Sering dianggap sebahagian daripada Asia Timur. 2 Juga dikenali sebagaiRepublik China dan masih lagi ditadbir oleh China. 3 Nama penuh ialahSri Jayawardenapura-Kotte. 4 Rasmi. 5 Pentadbiran. 6 Sering dianggap sebahagian daripada Asia Tengah atau Selatan. 7 Lihat Kedudukan Jerusalem untuk maklumat status Jerusalem. 8 Merupakan wilayah pentadbiran khasChina tetapi ditadbir oleh kerajaan sendiri. ₴ Negara trans-benua. ₦ Juga dikenali sebagaiTimur Tengah. ¥ Juga dikenali sebagai negaraCaucasus,. ₠ Keseluruhan diAsia Barat tetapi mempunyai hubungan sosio-politik dengan Eropah.₮ Keseluruhan diMelanesia tetapi mempunyai hubungan sosio-politik dengan Asia Barat Daya.
39°54′U116°24′T / 39.9°U 116.4°T /39.9; 116.4{{#coordinates:}}: tidak boleh ada lebih daripada satu teg utama sehalaman Ralat petik: Tag<ref> wujud untuk kumpulan bernama "lower-alpha", tetapi tiada tag<references group="lower-alpha"/> yang berpadanan disertakan
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.svg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
_%25E6%25AD%25A3%25E9%2598%25B3%25E9%2597%25A8%25E7%25AE%25AD%25E6%25A5%25BC_2.JPG)
.jpg)
.jpg)
_-_Pagoda_for_Ordinary_Monks_-_2012.04_-_panoramio.jpg)
.jpg)
.jpg)
