Чарлс I ја продолжилапсолутистичката политика и во тоа се сретнал со жесток отпор од страна наанглискиот парламент. Тој ветил дека ќе собере средства само во согласност со парламентот и ветил дека законот нема да уапси некој безсудски процес. И покрај тоа, тој го распуштил парламентот и успеал 13 години да владее без него. Тој го донел парламентот во функција во1640 година и иповторно го распуштил уште еднаш ги отфрлил мислењата изнесени за да се исфрлат злоупотребите и да се воведат реформите. Подоцна бил избран и новиот парламент, која оперирал во наредните 13 години. Земјата била поделена на поддржувачи на кралот и поддржувачи на Парламентот, меѓу кои во1642 година започнала вооружена борба.
Меѓу поддржувачите на Собранието се повеќе поддржувачи, од кои најсилните билеИндепендентите, со одлучна и дисциплинирана војска, под команда на еден од нивните водачиОливер Кромвел. Кралот бил поразен во две големи битки и бил принуден да се врати воШкотска, каде што бил бил фатен и предаден на Парламентот. Парламентот, во меѓувреме започнал со исфрлање на противниците на независноста и со тоа образувал суд кој го осудил кралот на смрт под обвинение за тиранство, предавство и непријателство кон сопствената државата. После погубувањето на кралот, Англија била прогласена за Република.
