| Државна организација на Отоманското Царствоo |
|---|
 |
| Класичен период |
| Уставен период |
Нишанџи — висока позиција воотоманската бирократија. Турскиот зборнишанџи буквално значи „дворски калиграф“, бидејќи првичната должност на нишанџијата била да ги запечати кралските прописи.
Иако функцијата дворски калиграф била утврдена за време на владеењето наОрхан (1324–1361), името нишанџи започнало да се користи за време на владеењето наМурат II (1421–1451). Според законот наМехмед II (1451–1481), нишанџијата бил член на диванот (османлиска влада). Почнувајќи од средината наXVIII век, функцијата ја изгубила својата поранешна важност и во1836 година била укината.[1]
Нишанџијата бил одговорен за запечатување на прописите насултанот иголемиот везир, одговорен и за надзор над архивите на диванот и водење на евиденцијата за системот натимарите (земји што им ги давале османлиските султани на бирократите и војницитесипахи за возврат на нивните услуги). До17 век, функцијата била исто така еквивалентна на министер за надворешни работи. Меѓутоа, за време на владеењето наМехмед IV (1648–1687),Рејс јул-ќутаб (буквално „началник на службеници“), функција претходно подредена на онаа на нишанџијата, го заменила како министер за надворешни работи наОтоманското Царство.[2]
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||