Sosialisme panèka ideologi sè parcajâ jhâ' pamegang kolektif panèka cara odi' sè palèng bhâgus. Ètolak arta pribadi polana aghâbây ègois bân aganggu harmoni alam masyarakat. Èngghi panèka aghâdhui produksi sè èator sareng naghara mènangka cara kaangghuy ngèrèng kemiskinan bân eksploitasi orèng mèskèn. Èngghi panèka nganjuragi hak-hak sè padâ ghâbây sadhâjâna ghâlimpo' masyarakat kaangghuy nikmati kama'moran, kasogiyan, bân kasejahteraan. Nilai-nilai inti sosialisme panèka kesetaraan, kerjasama, bân bellas asè. Produksi èbâdâ'aghi dâri utilitas, bânnè namong ontong.[1]
Sosialisme muncul mènangka rèspons dâ' ketidakadilan bân eksploitasi sistem kapitalis industri è abad ke-18 bân ke-19. Ciri-ciri sosialisme è antarana aghâdhui sarana produksi, distribusi kekayaan sè adil, peran pamarèntah sè substansial dâlem ngator ekonomi, bân fokus sè kuat dâ' kasejahteraan sosial. Sistem panèka mandhâr produksi èbâdâ'aghi dâri manfaat masyarakat, bânnè namong manfaat individu. È praktekna, sosialisme jhughân acem-macem, dâri sosialisme demokratis kalabân peran pamarèntah sè kobâsa namong ajaga demokrasi, kantos sosialisme sè èpadhâddhi sèttong sareng gagasan komunisme, sè nyarè masyarakat sè ta' andi' kellas bân ta' andi' naghara.[2]
