Endèla diviziù del regn fàda endèl (741) de sò pàder el g'ha utignìt el tìtol magiurdòm de palàs de laBorgogna, laNeustria e l'Aquitania. Per vìa de le renónsia al potére de l'Austrasia de sò fredèlCarloman (747) l'è deentàt l'ünich a ìga en mà el potére de töt el régn. L'è riàt a otègner l'apröasiù del papa Zacarìa e isé a fas elèger re (751) aSoissons de 'na asemblèa del pòpol dei Franch[2], entàt che Childerich III, che lü stès ensèma a Carloman i gh'ìa fat elèger rè (743), l'è stat ezautoràt e seràt sö enden monastér. La seremónia de consacrasiù solène a rè l'è datàda28 de löi del754 per mà del papa Stéfen II (III), endèla bazìlica de Saint-Denis. Per ricambià de chèsto piazér Pipino l'è calàt en pér de ólte en Italia a combàter cutraAstolfo re deiLongobarcc (754 e 756). La restitüsiù de chèsti teretóre al papa i è pò nacc a costetöéser el prim nùcleo de teretóre entùren ai quàs s'è pò furmàt elStat de la Céza. Dòpo chèsti facc el Pipino el s'è dedicàt a consolidà le strütüre oulìtiche del sò rég; batìcc i Sàsoni sölReno endel758 e ciapàda Narbona ai Arabi l'an dòpo, l'è riàt, per mès de 'na düra campàgna düràda sés més a ìga rizù de 'na coalisiù 'ntra Basch e duca de Aquitania e isé a duminà 'na bùna part de la Frància meridiunàla.
