Dit artikel is gesjreve (of begós) in 'tMestreechs. Laeshie wie v'r mit de versjillende saorte Limburgs ómgaon.
Vocaolhermenie is 't taolkundeg versjijnsel tot binne 'tzelfde woord alleinvocaole (klinkers) oet ein categorie kinne veurkoume. Dit versjijnsel trejt in versjèllende taole op (oonder mie in deOeralische enAltaïsche taole) en tröf dèks suffices (achterveugsels). In de regel beteikent vocaolhermenie tot vocaole in e woord ofwel veur in de moond, ofwel achter in de moond mote ligke, meh ouch aander versjèlle, wie geroond of oongeroond, kinne mètspeule.
Aon de hand vaan 'tTurks kin me illustrere wie de vocaolhermenie kin wèrke.
'nenOpe vocaol (soms gesjreve es <E>) in e suffix weurt:
Veurbeelder:gitmek 'goon',dönmek 'drejje', mehaçmak 'eupene',kırmak 'breke'.-mEk is 't achterveugsel veur d'ninfinitief. Alle veurklinkers kriegee, alle achterklinkers kriegea.
'neGeslote vocaol (soms gesjreve es <İ>) in e suffix weurt:
Veurbeelder:evim 'mie hoes',gülüm 'mien roes',canım 'mien ziel',kolum 'mienen erm'.-İm is 't bezitssuffix veur d'n ierste persoen inkelvoud. 't Gief hei veer meugeleke vörm: eine veur oongeroonde veurklinkers, eine veur geroonde veurklinkers, eine veur oongeroonde achterklinkers en nog eine veur geroonde achterklinkers.
