Appellatio pronuntiatusque

Nomen adiectivum

Declinatio

Dictiones collatae

Dictiones derivatae

Translationes

Latinitas Romana

class. (46 a.C.n. / 708 a.u.)

• rerum natura nullam nobis dedit cognitionem finium, ut ulla in re statuere possimus quatenus, nec hoc in acervo tritici solum, unde nomen est, sed nulla omnino in re minutatim interrogati, dives pauper clarus obscurus  sit, multa pauca magna parva longa brevia lata angusta, quanto aut addito aut dempto certum respondeamus non habemus. —LucullusCiceronis^[1][2]

class. (ca. 29-19 a.C.n.)

• iamque dies infanda aderat; mihi sacra parari

et salsae fruges et circum tempora vittae.

eripui, fateor, leto me et vincula rupi,

limosoque lacu per noctem obscurus  in ulva

delitui dum vela darent, si forte dedissent. —Aeneidos libri XIIP. Vergilii Maronis^[3][2]

class.

• Sed habent differentias aetatis: alius senior est, alius iuvenior; habent corporis: alius formosus, alius deformis est; habent fortunae: ille dives, hic pauper est, ille gratiosus, potens, urbibus notus et populis, hic ignotus plerisque et obscurus . —Ad Lucilium epistulae moralesSenecae^[4][2]

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 158 p.C.n.)

• Id adeo factum, quod et tu rusticando obscurus  es et ego discendo occupatus. Ita et tibi umbra ignobilitatis a probatore obstitit, et ego numquam studui male facta cuiusquam cognoscere, sed semper potius duxi mea peccata tegere quam aliena indagare. —Apologia sive Pro se de magia liberApulei^[5][2]

saec. V.

• Ascendente passione atque erumpente distentio dura et durities partium fiet cum dolore vehementi colli atque musculorum, qui buccas colligant, rubor vultus et colligatio supradictorum musculorum, dentium quoque concubitus, hoc est incumbens confixio, sudor plurimus, articulorum frigidus torpor, pulsus obscurus , extensio colli, spiratio difficilis, contractio crurum atque manuum, et infusi et destillati liquoris in os recursio per nares fiet; quibusdam etiam mentis alienatio cum celerrima spiratione sequetur, gutturis et pectoris stridor. —Celerum passionum libri IIICaelii Aureliani^[6][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Inter allegoriam autem et aenigma hoc interest, quod allegoriae vis gemini est et sub res alias aliud figuraliter indicat; aenigma vero sensus tantum obscurus  est, et per quasdam imagines adumbratus. —Etymologiarum libri XXIsidori Hispalensis^[7][2]

Latinitas humanistica

saec. XIV. (1354–1367 p.C.n.)

• Gaudium: Virtus longe clarissima est.

Ratio: Fundamentum vere virtutis humilitas, nec tanta claritas ulla est quam elatio non obscuret: scit ille qui clarissimus creatus seque ipsum efferens non obscurus  tantum, sed princeps fieri meruit tenebrarum. Quod si illi accidit, quid alii de se sperent? —De remediis utriusque fortunePetrarcae^[8][2]

Latinitas nova

saec. XVI. (1591 p.C.n.)

• Qui magnificorum gloriam atque claritatem admirarentur et colerent, si ordo inglorius et obscurus  non subesset? Absque contrariis nullus esset nobilitatis, virtutis, atque fortunae actus, nulla consequenter fortuna, nulla virtus, nulla nobilitas, quia lux in tenebris fulget. Nullus, inquam, locus, conditio, maiestasque lucis non ullis existentibus tenebris esse potest. —De monade, numero et figuraIordani Bruni^[9]