Sphingi inmythologia Graeca sunt caput hominis,coxaeclunesque leonis, atque aliquando alaeavis. Perfida et immisericors habetur. Qui recte eiusaenigma non respondeant,fatum patiuntur, ut in talibusfabulis usitatum est, quia monstrum eos necat et comedit.[2] Quod sphingis exemplum inmytho etdramate deOedipode legitur.[3] Sphinx autemAegyptius, sphingi Graecae dissimilis (quae estmulier), usitatehomo monstratur,Androsphinx (Graece Ἀνδρόσφιγξ) appellatus. Praeterea, sphinx Aegyptius benevolus habetur, quamquam saevisviribus praeditus, exemplo Graeco similis; et ambocustodes memorantur, qui aditustemplorum saepe custodiunt.[4]
Gantz, Timothy.1996.Early Greek Myth: A Guide to Literary and Artistic Sources. 2 voll. Baltimorae: Johns Hopkins University Press.ISBN 978-0-8018-5360-9 (Vol. 1),ISBN 978-0-8018-5362-3 (Vol. 2).
Hesiodos.2018.Theogony, Works and Days, Testimonia, ed. et conv. Glenn W. Most. Loeb Classical Library 57. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.ISBN 978-0-674-99720-2. Online version at Harvard University Press.Textus interretialis apud Harvard University Press.
Kallich, Martin.1968. Oepidus and the Sphinx. InOepidus: Myth and Drama.
Kosambi, Damodar Dharmanand.2002. InCombined Methods in Indology and Other Writings, ed. Brajadulal Chattopadhyaya, p. 459. Oxoniae: Oxford University Press.ISBN 9780195642391.Google Books.
Regier, Willis Goth.2004.Book of the Sphinx. Lincolniae Nebrascae: University of Nebraska Press.
