Petitio, quo vocabulo exprimuntur et actio petendi et quae eaactione continentur, genus querimoniae est de iniuria accepta, imprimis adiudicem velmagistratum delata.
HodieCharta de iuribus fundamentalibus Unionis Europaeae[1] ius petitionis adParlamentum Europaeum admisit etLex Fundamentalis Germaniae[2] idem ius admisit.
Sed non solum abiuris peritis etoratoribus usitatum est. Eiusmodi petitionibus et querimoniis alios homines, immo etiam ipsos deos precibus taliter compositis alloqui solemus.
Quae praecepta in petitione prodenda observari oportet, in commentariisServii legimus[3] insigni illustrata exemplo. Nam Iuno cum urbeTroia vastataAeneam una cum suis effugere vidisset, ira inflammata abAeolo, ut sibi opitularetur, petivit. Eam petitionem Servius loco citato perdescribit: Rhetoricum esse in omni petitione haec observare, ut possit praestare, qui petitur; ut sit possibilitas; ut sit res iusta, quae petatur; ut habeat modum petitio; ut sequatur remuneratio.Et sciendum est, ait,secundum hunc ordinem omnes petitiones formareVergilium, ut in hoc loco possibilitas est 'et mulcere dedit fluctus et tollere vento'. Iusta petitio est 'gens inimica mihi'; omne enim quod contra inimicos petimus, iustum est. Modus petitionis est 'et dissice corpora ponto'. Remuneratio 'sunt mihi bis septem praestanti corpore nymphae'.
