Dewlet tam wekî aparatek ya hemî xerabiyan li ser kar e. Xerabî ji her aliyên wê diherikin. Wan xerabiyan yêkdest herder vegirtine. Mirov şaş û matmayî dimîne, ti siyasetek ya li himberî van xerabiyan nîne, siyaseta ko dibin kirasê opozîsyonê de tê kirin; derfet, tîrbûn û kûrbûna “qudreta” xerabiyên dewletê zêde dike. — (Mihemed Evdila:Ferîşteya xerabiyê, Nefel.com, 5/2011)
