| Маринд-Аним | |
| тугери, кая-кая | |
| Бүкіл халықтың саны | |
|---|---|
15 000 | |
| Ең көп таралған аймақтар | |
| Тілдері | |
| Діні | |
Маринд-Аним (тугери,кая-кая) —Индонезияда тұратынпапуас халқы. Қоныстанудың негізгі ауданы - Ириан-Джая провинциясы,Арафур теңізінің жағалауы.[1]Жалпы саны 15 мың адам.[2]
Тілі -маринд тілі. 4диалектісі бар.[3]
Дінге сенушілердің діни байланысы:католиктер.[4] Ата-бабаларкульті,тотемизм,магия кең тараған.[5]

Негізгі кәсібі: тропикалық ауыл шаруашылығы (кокос пальмасы,банан, қант қамысы, аз дәрежеде ямс, таро), саго жинау, копра жинау,шошқа менит өсіру,балық аулау,аңшылық (жабайы қабан,қолтырауын,кенгуру,казуарлар) . Дәстүрлі қаруларғанайза, тас ұшы баршоқпар, ағаш қылыш, жабайы шошқаларды ұстауға арналған ротан тұзақ, бамбук пышақ жатады. Қолөнері – тоқу, ағаш ою, тапа жасау.[6]
Ауылды жасы үлкен, тәжірибелі ер адамдар басқарады. Жасырын ерлер одақтары (майо, сосом, имо, рапа) болды. 20-ғасырдың ортасына дейінбас аулау қолданылды.[7]
Жағалау аймағындағы елді мекендердің орналасуы түзу сызықты болса, ішкі бөлігінде шоғырланып орналасқан. Елді мекендер бірнеше ұзын тұрғын үйлерден (сава), ерлер үйінен (отив), жүкті және ауру әйелдерге арналған жұпыны үйден, ауылдан алысырақ жерде орналасқан жігіттерге арналған үйлерден (готад) тұрады. Үйлері жер үсті, қаңқалы-бағаналы, төртбұрышты болып келеді. Қабырғалары жарылған бамбук немесе тамырлы саго пальма жапырақтарымен қапталған, шатырлары кокос пальмасы жапырақтарымен жабылған.[8]
Ерлердің дәстүрлі киімі - фаллокрипт (кокос жаңғағының қабығынан), әйелдер - алжапқыш пен аяқтың арасына өткізіліп, белдікке бекітілген қара түсті тапаның бір бөлігі. Олар кокос талшықтарынан жасалған жалған өрімдер мен зергерлік бұйымдарды тағады.[9]