Ýmis smádýr af fylkingu liðdýra eins ogkóngulær og nokkrir ættbálkar skordýra framleiða silki, ýmist sem fullorðin dýr eða á lirfustigi, en mórberjasilkifiðrildið er sú tegund sem helst býr til silki sem menn geta nýtt sér. Lirfa fiðrildisins framleiðir silkið í púpu sína. Hún breytir laufummórberjatrésins í límkennda froðu sem verður að þræði þegar það kemur úr munni lirfunnar. Úr þessum hárfína þræði býr lirfan svo til púpu. Hægt er að fá þrjár gerðir af silki úr púpunum. Hespusilki eru löngu þræðirnir yst á púpunni og eru þeir um 1000-1500 m langir. Schappelsilki er unnið úr því sem eftir er af púpunni og eru þeir þræðir aðeins 5-30 cm. Hrásilki er svo unnið úr leifum þeirrar vinnslu og eru þeir þræðir styttri en 5 cm.
Silkiþráður er eitt af sterkustu efnum heims miðað við þyngd og það er einnig sveigjanlegt og togsterkt. Silki er mjúkt í að taka og vel einangrandi. Ef silki fær rétta umhirðu hleypur það ekki í þvotti. Ómeðhöndlað silki missir gljáa og góða eiginleika við sólarljós. Það krumpast minna en bómull en meira en ull. Flest silkiefni þola vélþvott á stilingu fyrir viðkvæman þvott en þola ekki þurrkara. Silki er ekki mjög slitsterkt, það rafmagnast auðveldlega og er mölsækið. Efnafræðilega er þráðurinn samsettur úr löngumamínósýrusameindum, mjög svo svipuðumkeratíni, en það er efni sem til dæmis er íhári,fjöðrum ognöglum ýmissa annarra dýra.
Antheraea yamamai (Guénerin-Méneville, 1861) –tensan silkifiðrildi (天蚕). Hefur verið ræktað í Japan í 1000 ár. Silkið er hvítt, sterkt og teygjanlegt, en tekur lítiið lit. Það er nú sjaldgæft og dýrt.[1]
Anisota senatoria (J. E. Smith, 1797) – "Orange-tipped oakworm moth" frá Norður-Ameríku.[4][5]
Automeris io (Fabricius, 1775) – Norður Amerískt fiðrildi.[6]
Euchiera socialis – Madrone fiðrildi frá Mið Ameríku. Myndar stór silkikennd hreiður sem voru notuð í pappírslíkt efni á tímumMoctezuma II,[9] og hafa síðar verið spunnin.[10]
Eutachyptera psidii – frá Mið Ameríku (einnig þekkt semGloveria psidii[11]). Nýtt svipað ogEuchiera socialis hér fyrir ofan.[9][10]
