Ofurhetjusaga erskáldskapargrein sem fæst við sögur um grímuklæddarofurhetjur sem oft búa yfirofurkröftum og glíma viðofurillmenni. Ofurhetjusögur eru sérstök greinspáskáldskapar og sækja fyrirmyndir sínar tilgoðsagna. Fyrirrennarar ofurhetjusagna nútímans eru þannig sögur umGilgames,Herkúles,Davíð konung ogHanúman. Eldri söguhetjur sem notast við grímubúninga og búa yfir nánast ofurmannlegum kröftum eru til dæmisSkuggi,Tarsan,Flash Gordon ogZorró. Fyrsta dæmið um orðið „ofurhetja“ er að finna í myndasögumJerry Siegel ogJoe Shuster umOfurmennið (upphaflega þýtt sem „Kjarnorkumaðurinn“ á íslensku) árið 1938. Ofurmennið kom fyrst fram með margt af því sem síðan hefur einkennt ofurhetjur, eins og leynilegthliðarsjálf, ofurkrafta og litríkan búning með skikkju. Í kjölfar vinsælda Ofurmennisins gáfuDC Comics út fjölda myndasagna um ólíkar ofurhetjur næstu árin. Fjöldi annarra fyrirtækja stökk á sama vagn, þar á meðal Timely Comics sem síðar varðMarvel. Ofurhetjusögur nutu mikilla vinsælda íSíðari heimsstyrjöld. Á 6. áratugnum tóku ofurhetjusögur breytingum, meðal annars undir áhrifum frávísindaskáldskap á tímumKalda stríðsins og á 8. áratugnum urðuandhetjur vinsælar og meiri áhersla var lögð á tilfinningalega dýpt.
Þekktustu ofurhetjurnar koma frá Bandaríkjunum, en nokkrar vinsælar ofurhetjusögur hafa orðið til annars staðar, meðal annars í Bretlandi, Indlandi og Japan. Þótt ofurhetjusögur séu aðallega tengdar myndasögum og myndasögutímaritum, hafa þær verið lagaðar að alls konar miðlum, sem kvikmyndir, sjónvarpsþættir, útvarpsþættir og skáldsögur. Dæmi um frægar ofurhetjur eruOfurmennið,Leðurblökumaðurinn,Kóngulóarmaðurinn,Ofurkonan,Hulk ogKattarkonan. Árið 1960 tók DC Comics upp á þeirri nýjung að setja nokkrar ofurhetjur saman í hópinnJustice League. Síðan þá hefur fjöldinn allur af ofurhetjuteymum komið fram, eins ogAvengers,X-men ogWatchmen.
