Բնիկ հնդեվրոպական՝ *de-`, *dō-, *d- «տալ» արմատից. հմմտ. հին հնդկերեն dā, dámi, հունարեն δίδωμι «տալիս եմ», լատիներեն dare, հին պրուսերեն dāt «տալ»։

1. մի բան մեկին հանձնել, իր մոտ գտնված՝ եղած իր ունեցած որևէ բանը մեկին փոխանցել՝ հանձնել◆ Գիրքըտվի քեզ։
2. մեկին թողնել՝ հանձնել, մեկի ձեռքը գցել՝ մատնել◆ Հայոց աշխարհը չենքտա բռնավորին։Դերենիկ Դեմիրճյան
3. տրամադրել, մեկի՝ մի բանի տրամադրության տակ դնել◆ Իմ քաջերիցկտամ քեզ մի գունդ։(Մուրացան)
4. հայտնել, իրազեկ դարձնել◆ Լուր՝ տեղեկությունտալ:
5. խնդիր լուծելիս՝ առաջարկել մի քանակ՝ մեծություն՝ տվյալ, որի հիման վրա գործողությունը պետք է կատարվի
6. վճարել◆ Տասը ճագար էլ սանձի ճամարկտամ:(Ղազարոս Աղայան)
7. նվիրել, ընծայել, պարգևել◆ Բոլորըտամ ու նվերեմ, ինձ ո՛չ մի հուր թող չմնա։Եղիշե Չարենց
8. շնորհել, արժանացնել, պարգևատրել◆ Կոչում՝ շքանշան՝ պատվոգիրտալ:
9. մուծել◆ Անդամավճարը՝ լույսի վարձը՝ հարկըտալ:
10. հանձնարարել, պատվիրել◆ Առաջադրանք՝ հանձնարարությունտալ:
11. սահմանել, նախանշել, նախատեսել◆ Նոր պլան և նորմաներեն տվել:
12. օժտել մի բանով, տեսք՝ ձև՝ հատկություն՝ իմաստ հաղորդել◆ Լորագետը… ձորին շողք ու շուքէ տալիս, ջրաղացին երգ ու կորով։Համո Սահյան
13. արվածել, զարկել, խփել (ձեռքով՝ զենքով և այլնով)(ժղ․)◆ Էնպեսկտամ, որ մորդ հարսանիքը միտդ կգա։
14. հյամապատասխան տեղին՝ մարմնին հանձնել (ըստ հարկի օգտագործման հետագա մշակման և այլնի համար)◆ Գիրքըտալ տպագրության։ Սերմացունտալ կոլտնտեսությանը։
15. կազմակերպել, սարքել (հյուրասիրություն, հրավերք, խնջույք և այլն)
16. հրապարակով ներկայացնել, հանդես գալ որևէ բանով◆ Թատրոն՝ համերգ՝ ներկայացում՝ դասախոսություն՝ հաշվետվությունտալ:
17. առաջ բերել, գոյացնել, առաջացնել իբրև որևէ պրոցեսի հետևանք◆ Նստվածք՝ բերքտալ:
18. արձակել, ծլեցնել, աճեցնել◆ Ոստեր՝ ճյուղերտալ:◆ Փուշն ահա թերթերտվեց:Հովհաննես Թումանյան
19. ծնել, սերել, ծագեցնել◆ Ֆերմայի մաքիները 1800 գառեն տվել:
20. մատնել, հանձնել՝ գցել մեկի ձեռքը◆ Լրտեսները նրան թշնամու ձեռքըտվին:
21. կնության տալ, ամուսնացնել◆ Մարջանինտալիս են Մարտիրոսին։(Շիրվանզադե)
22. վաճառել, ծախել◆ Ոչխարը քանիսո՞վտվիր:
23. բաժանել, բաշխել◆ Ժոդովրդին հացտվեք:Դերենիկ Դեմիրճյան
24. բաժին՝ մաս հանել◆ Իր ծով հարստությունից եղբորը ոչինչչի տվել:
25. հրամցնել, մատուցել◆ Տանտիրուհին մեզ հիանալի սառը թանտվեց:
26. հատկացնել, տրամադրել◆ Այցելուներին պատշաճավոր իջևաններտվեցին:(Րաֆֆի)
27. ավանդել, հաղորդել, փոխանցել◆ Պապն իր երկար կյանքի փորձը սիրովտալիս էր նրան։Սերո Խանզադյան
28. ձևացնել, որևէ բանի տպավորություն ստեղծել◆ (Տրդատ)տալով կամա երևույթը մեկնումի մը անդարձ, գնաց։ (Վարուժան)◆ Չլսելու՝ չիմանալուտալ:
29. թափել, գցել (գույնը, մազը, խավը, բուրդը)
30. դասավանդել, ավանդել◆ Նա մեր դպրոցում ֆիզիկաէր տալիս:
31. ընձեռնել, պայմաններ ստեղծել մի բանի համար◆ Հնարավորություն՝ ազատությանտալ:
32. սովորեցնել, գիտելիքներով օժտել, ուսուցանել◆ Այն հայագիտությունը, որտալիս է հայկական միջնակարգ դպրոցը, իմ համոզմամբ միանգամայն անգոհացուցիչ պետք է համարել։(Վահան Տերյան)
33. որևէ բանի՝ վիճակի դատապարտել՝ վիճակել◆ Ինձ արցունքէ տվել տերը։Հովհաննես Թումանյան
34. պատճառել, հասցնել, առաջացնել◆ Հեղեղը հսկայական վնասներէ տվել:(Սովետական Հայաստան)
35. մեկնել, երկարել◆ Ձեռքըտվավ թագուհուն։(Մուրացան)
36. վերադարձնել, ետ տալ◆ Նա ինձ փող Է պարտք և չի ուզումտալ:(Վահան Տերյան)
37. նշանակել, կարգել մի գործի՝ պաշտոնի◆ Մեզ քահանայապետտուր, - ասում էին արքային։(Րաֆֆի)
38. թույլ տալ, թողնել◆ Տուր ինձ, փոքր ինչ օգնեմ քեզ։(Րաֆֆի)
39. կցել, միացնել◆ Կցանտալ:
40. կազմել, ձևացնել◆ Գետն այնտեղ ծունկէ տալիս: Անկյուն՝ ոլորանտալ:
41. խփել, վնասել, փչացնել◆ Արևը՝ ցուրտը՝ երաշտըտվել է:
42. բերել, արտադրել, արդյունահանությամբ մատակարարել◆ Ամեն տարի Սևանա լիճը հսկայական քանակությամբ ձուկէ տալիս երկրին։
43. հայթայթել, մատակարարել◆ Կյանքի ճանաչողությունը հսկայական նյութէ տալիս հեղինակին իր կերպարներն ամբողջացնելու համար։ (ԳԹ)
44. ուղղել՝ դարձնել դեպի◆ Աջ՝ ձախ՝ առաջտալ:
45. հենել, դեմ անել◆ Մեջքը պատինէր տվել ու կանգնել։
46. ասպարեզ հանել, իր միջից՝ իր ծոցից դուրս բերել◆ Հայ ժողովուրդը Խորենացի ու Շիրակացի, Նարեկացի ու Թումանյանէ տվել աշխարհին։
47. զբաղմունք և որևէ զբաղմունքի հետ կապված վայր՝ հաստատություն ցույց տվող բառերի հետ՝ մի գործի՝ պաշտոնի դնել, որևէ զբաղմունքի մեջ մտցնել◆ Մեկին սովորելու՝ գործի՝ ինստիտուտ՝ գործարան՝ արհեստիտալ:
48. անձնատուր լինել մի բանի, նվիրվել, տարվել մի բանով◆ Իրեն խմելուն՝ խաղալուն՝ կարդալունտալ:◆ Թագավորը, իրեն որսորդությանէ տալի:Հովհաննես Թումանյան
49. արձակել, տարածել, սփռել◆ Լույս՝ տաքություն՝ հոտտալ:
50. ներշնչել, վարակել մի բանով◆ Ոգևորություն՝ ուժ՝ քաջություն՝ եռանդտալ:
51. լցնել, ածել◆ Հողը՝ մոխիրըտվեց գլխին։
52. ավելացնել, գումարել◆ Եթե այդ 15 տարին տանք Աբրահամ Բեկնազարյանի հասակին, երբ նա Ղարաբաղից գերիտարվեցավ Պարսկաստան - 100 տարին բոլորովին բաց է մնում։(Րաֆֆի)
53. առաջարկել, գնահատել◆ Որքա՞ն գինկտաս այս ձիուն։
54. արտաքին տպավորությամբ որոշել (տարիքը, չափը, քանակը և այլն)◆ Նա մոտ 60 տարեկան էր, բայց ոչ ոք այդքանչէր տալիս:(Ակսել Բակունց)
55. ներկայացնել◆ Դիմում՝ բողոք՝ ամբաստանագիրտալ:
56. հատկացնել, վերագրել◆ Այն հրաշալիքներն ու դևերի փախուստը, որ Ագաթանգեղոսըտալիս է Լուսավորչին, այս պատմագետներն էլտալիս են Մեսրոպին։(Հրաչյա Աճառյան)
57. ցուցաբերել, դրսևորել, արտահայտել◆ Սե՛րտուր, սեր առ, աչքերդ վառ։
58. ստեղծել, ստեղծագործել, արտադրել◆ Դեռչենք տվել կյանքում մենք այն, ինչ կարող էինք գուցե մենք տալ։Եղիշե Չարենց
59. գույն ցույց տվող բառերի տրական հոլովի հետ
    1. այդ գույնի երանգն ունենալ◆ Սևին կարմրին՝ դեղնինտալ:
    2. այդ գույնով երևալ՝ նշմարվել՝ փայլել՝ ցոլար◆ Հեռվից սպիտակինէ տալիս Արարատի գագաթը։◆ Մթան մեջ կարմրինեն տալիս երկու գույգ կրակներ։
60. հայերենի դիմավոր ձևերի հետ՝ դեմքի ու թվի համաձայնությամբ և նախադաս գործածությամբ արտահայտում է գործողության սաստկություն◆ Ամեն ինչկտա կտանի։Կտա կավերի։
61. իբրև օժանդակ բառ ներգործական (հաճախ նաև չեզոք) բայերի անորոշ դերբայի հետ կազմում է պատճառական բայեր◆ Բերելտալ, սովորելտալ, նստելտալ, ասելտալ, շիկնելտալ և այլն։
62. գոյականների հետ կազմում է հարադրական բայեր, ինչպես՝ արձագանքտալ (=արձագանքել), բարևտալ (=բարևել), շուռտալ (=շրջել), խոստումտալ (=խոստանալ), երդումտալ (=երդվել) և այլն

Բնիկ հնդեվրոպական՝ gəlōu- արմատից. հմմտ. հունարեն հուն., լատիներեն glōs, հին սլավոներեն zūzūva «տալ»

1. ամուսնու քույրը կնոջ համար

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան,Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ,Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան,Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան,Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ,ISBN 978-99941-1-933-2։