Բեզե,Մերենգա (ֆրանսերեն՝ baiser-համբույր,ֆրանսերեն՝ meringue- բեզե), ֆրանսիական աղանդեր, որը պատրաստվում էշաքարավազից ևձվի հարածսպիտակուցից[1]։ Երբեմն օգտագործում են նաևգինեքար կամեգիպտացորենիօսլա (որպես միացնող բաղադրիչ)։ Հաճախ բեզեն հավելվում էվանիլով և քիչ քանակությամբկոկոսի կամնուշի էքստրակտով։ Դրանք թեթև են, փխրուն և քաղցր։
Բեզե բառն առաջացել է ֆրանսերեն baiser-համբույր բառից։ Մերենգա անվան առաջացման մասին կա երկու վարկած։ Ըստ առաջին վարկածի մերենգաները ստեղծվել են շվեյցարականՄայրինգեն քաղաքում, իտալացի շեֆ-խոհարար Գասպարինի կողմից։ Ավելի հավանական է համարվում երկրորդ վարկածը, ըստ որի մերենգա բառն առաջին անգամ օգտագործել էՖրանսուա Մասսիալոն, խոհարարական գրքում, որը հրատարակվել է1962 թվականին։
Գոյություն ունեն բեզեի մի քանի տեսակներ, որոնք օգտագործվում են այլ աղանդերի վերին շերտի համար (ֆրանսիական «Լողացող կղզի»,լիմոնով, մերենգամիներվ կարկանդակ և այլն), ինչպես նաև որպես առանձին ուտեստ։ Բեզեները տարբերվում են նաև պատրաստման եղանակով։
Այսպես կոչված «իտալական բեզեն» պատրաստում են եռացողշաքարիօշարակով, որից հետո օգտագործում են տարբերտորթերի մեջ, կամ թխում են առանձին։ Իսկ «շվեյցարական մերենգաները» պատրաստելոու համար նախ հարում են տաք ջրի մեջ, հետո թողնում են որ սառչի, առանց դադարի հարում են և դրանից հետո թխում։
«Շվեյցարական մերենգաները» հաճախ օգտագործվում են«Պավլովի տորթ» աղանդերի համար։ Ավելի շատ տարածված է «ֆրանսիական բեզեն»։
Բեզեն թխում են ցածր ջերմասիճանում (80-108°С) երկար ժամանակում։ Թխումից հետո բեզեները կարելի է երկար ժամանակ թողնել վառարանում, որի պատճառով դրանք ստացել են «մոռացված թխվածք» անվանումը։ Պատրաստված մերենգաները պետք է լինեն չոր և խրթխրթան առանց մգացած կեղևի։ Բեզենսառնարանում պահել չի կարելի, քանի որ այն խոնավանում է։ Հերմետիկ փաթեթավորման մեջ այն կարելի է պահել մեկ շաբաթ։
Եթե բեզեն օգտագործվում է աղանդերի վերին շերտի համար, այն կարող է թխվել ավելի բարձր ջերմաստիճանում և ավելի կարճ ժամանակահատվածում։ Այդպիսի բեզեներն ավելի փափուկ են։
- ↑Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона