Atipografía (dogrego τύπος,typos, golpe ou pegada, e γράφωgraphο, escribir) é aarte etécnica do manexo e selección de tipos, orixinalmente dechumbo, para crear traballos deimpresión. O tipógrafoStanley Morrison definiuna como:
Arte de dispoñer correctamente o material de imprimir, de acordo cun propósito específico: o de colocar as letras, repartir o espazo e organizar os tipos de cara a prestar ao lector a máxima axuda para a comprensión do texto.Stanley Morison,Principios fundamentais da tipografía (1929)
É unha ferramenta decomunicación e de transmisión de ideas presente en campos nos que especialmente os elementos visuais teñen importancia, como por exemplo apublicidade, aarte, omárketing, odeseño... Comprende a realización de calquera produto (xa sexa impreso ou non) que se comunica cos demais mediante palabras. A pesar de non comunicar a través de imaxes, xa que é un campo distinto, nalgunhas ocasións trabállase con elas. Unha imaxe comunica moita máis información e de maneira máis rápida, eficaz e sinxela ca unha palabra. Cabe mencionar a diferenza entre tipografía ecaligrafía pois, mentres a primeira caracterízase polo emprego de máquinas para poder creala, a segunda tende a crearse a man.
Esta técnica ten a súa orixe coa creación dopapel, así mesmo. Coas primeiras impresións (antigos bloques de madeira talada) foi posible producir textos. Uns anos máis tarde, sobre o século XV,Johannes Gutenberg creou en Alemaña unha forma de creación de moldes usados para elaborar letras e así poder imprimilas no papel creando textos. O primeiro libro impreso foi aBiblia con 42 liñas por páxina.[1] O éxito desta técnica fomentou a súa propagación por toda Europa e o seu perfeccionamento. Un dos lugares nos que destacou a innovación na imprenta foiItalia, onde conseguiron plasmar a caligrafía humanista e carolinxia, marcando un punto de partida para as tipografías que temos hoxe en día.
A tipografía encárgase da materialización visual da escritura, non só hai que xogar artisticamente cos elementos gráficos, senón que se debe gardar a lexibilidade, a harmonía e a coherencia creando á súa vez un produto visualmente agradable en canto á cor, os espazos...A seleción dunha fonte determinada achega certo valor de credibilidade ao texto, como ocorre por exemplo cos periódicos. Algúns exemplos son Franklin, Gothic, Futura, Helvética, Century... O emprego axeitado da tipografía pode marcar a diferenza entre chamar ou afastar os lectores e futuros compradores.
