Berners-Lee é o director doWorld Wide Web Consortium (W3C) que el mesmo fundou en outubro de1994 para supervisar e estandarizar o desenvolvemento das tecnoloxías sobre as que se fundamentaa Web e que permiten o funcionamento de Internet. É tamén o fundador daWorld Wide Web Foundation, ademais de investigador sénior e titular da cátedra 3Com no Laboratorio de ciencia computacional e intelixencia artificial do MIT (CSAIL)[11]. É un dos directores da Web Science Research Initiative (WSRI),[12] e un dos membros do consello consultivo do Centro para a intelixencia colectiva do MIT.[13] En 2011 foi nomeado membro do consello de administración daFundación Ford.[14] É un dos fundadores e presidente doOpen Data Institute e asesor darede socialMeWe.[15]
En2002, xunto conLawrence Roberts,Robert Kahn eVinton Cerf, Berners-Lee recibiu oPremio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica, pola súa contribución o desenvolvemento deInternet e aWorld Wide Web.[23] En2004 levou oMillennium Technology Prize,[24] que lle reportou un millón de euros;[25] e en2016 oPremio Turing "pola invención do World Wide Web, o primeiro navegador web, e os algoritmos e protocolos fundamentais que permiten o acceso á web",[26] entre os que destacan a LinguaxeHTML (HyperTextMarkupLanguage) ou linguaxe de etiquetas de hipertexto, o protocoloHTTP (HyperTextTransferProtocol) e o sistema de localización de obxectos na webURL (UniformResourceLocator).
Placa conmemorativa nas oficinas doCERN onde naceu aWorld Wide Web.OrdenadorNeXT que usou Berners-Lee noCERN e que chegou a ser o primeiro servidor web do mundo.
Despois de graduarse, Berners-Lee traballou como enxeñeiro na compañía detelecomunicacións Plessey enPoole,Dorset.[1] En1978, uniuse a D. G. Nash enFerndown, Dorset, onde axudou a crearsoftware de configuración paraimpresoras.[1] Berners-Lee traballou como autónomo noCERN desde xuño a decembro de1980. Durante este tempo propuxo un proxecto baseado no concepto dehipertexto para facilitar compartir e actualizar información entre investigadores.[30] Para demostralo, construíu un prototipo de sistema nomeadoENQUIRE.[31][32]
Despois de deixar o CERN, traballou na John Poole's Image Computer Systems, Ltd, enBournemouth, Dorset.[33] Dirixiu o equipo técnico da compañía durante tres anos.[34] Traballou no proxecto "chamada de procedemento remoto en tempo real" que lle deu experiencia enredes de computadoras.[33] En1984 retornou ao CERN, xa cun contrato.[31]
En1989 o CERN era onodo de Internet máis grande deEuropa e Berners-Lee viu a oportunidade de unir o hipertexto conInternet. Enviou unha proposta na que ligaba os conceptos de hipertexto,TCP eDNS. A proposta foi aceptada polo CERN, comezando os traballos en1990 en dúas oficinas: unha no edificio 31 no Departamento de Computación e Creación de Redes (Computing and Networking Division: CN), e outra no edificio 2 no Departamento de Electrónica e Computación para a Física (Electronics and Computing for Physics Division: ECP). Os dous equipos de traballo xuntáronse en1991 nas oficinas do segundo na ECP para rematar o traballo, creando o primeironavegador web e editor, chamadoWorld Wide Web, enNEXTSTEP e o primeiroservidor web, chamadohttpd. Os responsables deste descubrimento foron os membros do CERN, Tim Berners-Lee eRobert Cailliau, axudados por gran número de colaboradores, fellows, estudantes técnicos e estudantes de verano.[35]
O primeirositio web aloxouse enhttp://info.cern.ch e entrou en liña o6 de agosto de1991. Explicaba o concepto da Tea de Araña Mundial, como se podía navegar e como se instalaba un servidor web. Incluía o primeiro directorio web, xa que Berners-Lee mantiña unha lista doutros sitios web á parte do seu propio.
A finais de1994, Berners-Lee deixou o CERN para fundar oConsorcio da Rede Mundial (W3C), unha organización a nivel mundial co obxectivo de desenvolver plenamente todo o potencial da Web. O W3C fundouse coa axuda do CERN, aComisión Europea, oInstituto de Tecnoloxía de Massachusetts (Massachusetts Institute of Technology: MIT), o Instituto Nacional francés para a investigación en Informática e en Automática (Institut National pour la Recherche en Informatique et en Automatique:INRIA) e a Axencia americana para proxectos de investigación avanzada (Advanced Research Projects Agency:ARPA).[35] Tamén participaron varias empresas dispostas a crear padróns e recomendacións que mellorasen a calidade da Web.
Tim Berners-Lee e Robert Cailliau recibiron en1995 oACM Software System Award pola creación da World Wide Web. No ano2004, Tim Berners-Lee foi o primeiro galardoado en recibir oMillenium Technology Prize outorgado pola Fundación para os premios fineses de tecnoloxía.[35] Nese mesmo ano aceptou unha cátedra en Informática na Escola de Electrónica e Informática daUniversidade de Southampton, desde a que traballa no seu novo proxecto, aRede Semántica.
O30 de abril de1993 o CERN, propietario do invento da WWW, puxo o software desta nodominio público co obxectivo de maximizar a súa propagación.[36] O Consorcio da Rede Mundial insiste en que os seus padróns deben estar baseados en tecnoloxía libre de cargos, de maneira que poida ser adoptada por calquera persoa.
Despois de vivir na parroquia de Colehill en Wimborne,East Dorset, no2001 Berners-Lee converteuse en patrón do East Dorset Heritage Trust.[37] En decembro de2004 acepta a cadeira de ciencia computacional na Escola de electrónica e ciencia computacional daUniversidade de Southampton, para traballar naweb semántica.[38][39]
Nun artigo doTimes en outubro de2009, Berners-Lee admitiu que opar inicial de barras oblicuas ("//") na dirección web era "innecesario". Contou que podería ter deseñado facilmente a dirección web sen esas barras. "Pero mira ti, parecía unha boa idea naquel momento", dixo na súa desapaixonada defensa.[40]
Berners-Lee casou en1990 con Nancy Carlson, unha programadora americana que tamén estivo traballando enSuíza para aOrganización Mundial da Saúde.[41] Tiveron dous fillos e divorciáronse en2011. En2014 casou en segundas nupcias con Rosemary Leith na Capela Real do Pazo de St. James de Londres.[42] Leith é unha empresaria canadense de banca e Internet, cofundadora daWorld Wide Web Foundation.[43] A parella tamén colaborou concapital risco para apoiar compañías deintelixencia artificial.[44]
Berners-Lee foi criado comoanglicano, pero na súa mocidade apartouse da relixión. Despois de ser pai fíxoseuniversalista unitario (UU).[45] Ten afirmado: "Como moita xente, tiven unha educación relixiosa que rexeitei na adolescencia ... Como moita xente, volvín á relixión cando tiven fillos".[46] El e a súa muller querían ensinar espiritualidade aos seus fillos, e despois de escoitar un ministro e visitar a igrexa unitaria, optaron por ela.[47] É un activo membro desa igrexa,[48] á que se adheriu porque a percibe como unha crenza tolerante e liberal. Ten dito: "Creo que gran parte da filosofía da vida asociada a moitas relixións é moito máis sólida que o dogma co que se acompaña. Polo tanto eu respéctoas".[46] Cando foi preguntado sobre se cría en Deus, respondeu: "Non no mesmo sentido que a maioría da xente, son ateo e universalista unitario".[49]
↑"72 New Members Chosen By Academy" (Nota de prensa)(eninglés). United States National Academy of Sciences. 28 de abril de 2009. Consultado o 22 de febreiro de 2020.
↑Quittner, Joshua (29 de marzo de 1999). Time Magazine, ed."Tim Berners Lee—Time 100 People of the Century"(eninglés). Consultado o 22 de febreiro de 2020.He wove the World Wide Web and created a mass medium for the 21st century
↑Berners-Lee, Tim (27 de xullo de 2012). Twitter, ed."This is for everyone"(eninglés). Consultado o 22 de febreiro de 2020.
↑Klooster, John W. (2009).Icons of Invention: the makers of the modern world from Gutenberg to Gates(eninglés)2. ABC-CLIO. p. 611.ISBN978-0-313-34743-6.
Gaines, Ann (2001).Tim Berners-Lee and the Development of the World Wide Web. Unlocking the Secrets of Science. Mitchell Lane Publishers.ISBN1-58415-096-3.
Stewart, Melissa (2001).Tim Berners-Lee: Inventor of the World Wide Web. Ferguson's Career Biographies. Ferguson Publishing Company.ISBN0-89434-367-X. Children's biography.
.jpg)
