Con 1.093patentes estadounidenses ao seu nome, así comopatentes noutros países, Edison está considerado como oinventor máis prolífico da historia dos Estados Unidos.[7][8] ao seu nome así como moitas patentes noReino Unido,Francia eAlemaña. Atribúenselle numerosos inventos que contribuíron ácomunicación de masas e, en particular, dastelecomunicacións. Estes inclúen un taboleiro de cotizacións, unha gravadora de votación mecánica, unha batería para un coche eléctrico, a enerxía eléctrica, a música gravada e aspelículas[6]. A maioría destes inventos non eran completamente orixinais del, e eran feitos verdadeiramente polos seus numerosos empregados. Edison foi criticado por non compartir os méritos.
Inventou ofonógrafo e a bombilla oulámpada incandescente, logo de experimentar con máis de 1000 materiais diferentes, e conseguiu a industrialización desta cun filamento debambú carbonizado. Descubriu o chamadoefecto Edison, o que permite o funcionamento dodíodo de incandescencia.
Edison casou dúas veces e tivo seis fillos. Morreu en 1931 debido a complicacións dediabetes.
Naceu o11 de febreiro de1847 enMilán[6], no estado deOhio (Estados Unidos). Fillo de Samuel Edison,canadense de orixeholandesa e de Nancy Elliot Edison, canadense de orixeescocesa. Foi o fillo pequeno dunha familia modesta con sete pícaros o que chamaron Thomas por un antepasado da familia, e Alva en honor do capitán Alva Bradle.
Al, como chamaban a Thomas Alva Edison, era un neno enfermizo, de grandes ollos azuis, cara redonda, e pelo louro. A súa cabeza era tan anormalmente grande que o médico da aldea chegou a diagnosticarlle unha infección cerebral. A súa nai, Nancy, sentía por el unha gran preocupación; tivera que soportar en 1841 a morte da súa filla Carlile, cando tiña 6 anos. Pouco despois as de Samuel e Eliza, cando só tiñan uns meses. A Edison ensinoulle a ler, escribir e aritmética a súa nai, que era mestra de escola. Foi á escola só uns meses. Con todo, un biógrafo describiuno como un neno moi curioso que aprendía a maioría das cousas lendo pola súa conta.[9] De neno fascináballe a tecnoloxía e pasaba horas facendo experimentos en casa.[10] Al fora considerado polos veciños como un neno difícil. Sempre andaba facendo falcatruadas encontrándose en apuros moitas veces. O celeiro do seu pai foi pasto das chamas porque acendeu unha pequena lumarada (só para ver que pasaba). O incendio estivo a punto de estenderse a toda a aldea; seu pai, Sam, comerciante de madeiras e víveres, castigouno pegándolle publicamente na praza do mercado.
Sendo xa adulto, Thomas Alva falaba da súa nai case con devoción, pero en cambio nunca mencionou nada positivo do seu pai: “Meu pai pensaba que eu era parvo, e eu case cría que en verdade era un idiota”. Á súa vez, o pai tampouco deixou dúbida ningunha de que non podía comprender o rapaz, a súa constante curiosidade, as súas preguntas...
Thomas A. Edison desde pequeno demostrou poder de observación e curiosidade. En 1854 a familia mudouse para Port Huron,Míchigan. No soto da casa Edison instalou un laboratorio de química, onde realizaba experiencias. Aprendeu o códigoMorse e comezou a construírtelégrafos artesanais.
Edison desenvolveu problemas de audición aos 12 anos. A causa da súaxordeira atribúese a un ataque deescarlatina durante a infancia e a infeccións recorrentes nooído medio non tratadas. Posteriormente inventou historias ficticias sobre a causa da súa xordeira.[11] Como estaba completamente xordo dun oído e apenas oía polo outro, dise[12] que Edison escoitaba un reprodutor de música ou un piano cravando os dentes na madeira para absorber as ondas sonoras no seu cranio. A medida que envellecía, Edison cría que a súa perda de audición permitíalle evitar distraccións e concentrarse máis facilmente no seu traballo. Historiadores modernos e profesionais da medicina suxeriron que podería terTDAH.[10]
Thomas Edison comezou a súa carreira como repartidor, vendendo periódicos, doces e verduras, nos trens que ían de Port Huron a Detroit. Aos 13 anos xa gañaba 50 dólares á semana, que destinaba na súa maior parte a comprar equipos para experimentos eléctricos e químicos.[13] Aos 15 anos, en 1862, salvou a Jimmie MacKenzie, de 3 anos, de ser arroiado por un tren fóra de control.[14] O pai de Jimmie, J. U. MacKenzie que era deMount Clemens, Míchigan exefe de estación, quedou tan agradecido que formou a Edison como operador de telégrafo. O primeiro traballo de telegrafía de Edison lonxe de Port Huron foi en Stratford Junction, Ontario, noGrand Trunk Railway.[15] Tamén estudouanálise cualitativa e realizou experimentos químicos ata que deixou o traballo no canto de ser despedido tras ser considerado responsable dunha case colisión de dous trens.[16][17][18]
Edison obtivo o dereito exclusivo de vender xornais na estrada e, coa axuda de catro axudantes, mecanografou e imprimiu oGrand Trunk Herald, que vendeu xunto cos outros periódicos.[18] Edison iniciou así un longo refacho de aventuras empresariais, a medida que descubría o seu talento como home de negocios. En última instancia, o seu espírito emprendedor foi fundamental para a creación dunhas 14 empresas, entre elasGeneral Electric, que é unha das maioresempresas que cotizan en bolsa do mundo.[19][20]
En 1866, á idade de 19 anos, Edison trasladouse aLouisville, Kentucky, onde, como empregado daWestern Union, traballou na oficina da axencia de noticias daAssociated Press. Edison solicitaba a quenda de noite, o que lle deixaba moito tempo para dedicarse aos seus dous pasatempos favoritos: ler e experimentar. Co tempo, este último custoulle o posto. Unha noite de 1867, estaba a traballar cunhabatería de chumbo e ácido cando derramouácido sulfúrico polo chan. O ácido correu entre as táboas do chan e caeu sobre a mesa do seu xefe. Á mañá seguinte, Edison foi despedido.[21]
En 1868 patentou o seu primeiro invento, que foi un contador automático de votos,U.S. Patent 90.646, concedida o 1 de xuño de 1869.[22] Ao atopar pouca demanda para a máquina, Edison trasladouse a Nova York pouco despois. Un dos seus mentores durante eses primeiros anos foi un compañeiro telegrafista e inventor chamadoFranklin Leonard Pope, que permitiu ao mozo empobrecido vivir e traballar no soto da súa casa deElizabeth, Nova Jersey, mentres Edison traballaba paraSamuel Laws na Gold Indicator Company. Pope e Edison fundaron a súa propia empresa en outubro de 1869, traballando como enxeñeiros eléctricos e inventores. Edison comezou a desenvolver un sistema telegráficomultiplex, que podía enviar dúas mensaxes simultaneamente, en 1874.[23]
Laboratorio de Edison en Menlo Park, reconstruído en Greenfield Village, noMuseo Henry Ford de Dearborn, Míchigan
A principal innovación de Edison foi a creación dun laboratorio de investigación industrial en 1876. Construíuse enMenlo Park, unha parte do municipio de Raritan (agora chamadoEdison Township na súa honra) nocondado de Middlesex, Nova Jersey, cos fondos da venda dotelégrafo cuádruplex de Edison. Despois da súa demostración do telégrafo, Edison non estaba seguro de que o seu plan orixinal de vendelo por 4.000 a 5.000 dólares fose correcto, así que pediu a Western Union que fixese unha oferta. Sorprendeulle que lle ofrecesen 10.000 dólares (258.647 dólares en 2022), que aceptou agradecido.[27] O telégrafo cuádruplex foi o primeiro grande éxito financeiro de Edison, e Menlo Park converteuse na primeira institución creada co propósito específico de producir constantes innovacións e melloras tecnolóxicas. A Edison atribuíronselle legalmente a maioría dos inventos producidos alí, aínda que moitos empregados levaron a cabo actividades de investigación e desenvolvemento baixo a súa dirección. Polo xeral, os seus empregados debían seguir as súas instrucións á hora de levar a cabo as investigacións, e el esixíalles con afán que producisen resultados.
William Joseph Hammer,enxeñeiro eléctrico consultor, empezou a traballar para Edison e iniciou as súas tarefas como axudante de laboratorio en decembro de 1879. Colaborou en experimentos sobre o teléfono, o fonógrafo, o ferrocarril eléctrico, oseparador de mineral de ferro, ailuminación eléctrica e outros inventos en desenvolvemento. Con todo, Hammer traballou principalmente na lámpada eléctrica incandescente e foi posto a cargo das probas e rexistros dese dispositivo. En 1880, foi nomeado enxeñeiro xefe da Edison Lamp Works. No seu primeiro ano, a planta, baixo a dirección do director xeralFrancis Robbins Upton, produciu 50.000 lámpadas. Segundo Edison, Hammer foi "un pioneiro da iluminación eléctrica incandescente".[28]Frank J. Sprague, matemático competente e antigooficial naval, foi recrutado porEdward H. Johnson e uniuse á organización de Edison en 1883. Unha das contribucións de Sprague ao Laboratorio Edison de Menlo Park foi ampliar os métodos matemáticos de Edison. A pesar da crenza común de que Edison non utilizaba as matemáticas, a análise dos seus cadernos revela que era un astuto usuario das análises matemáticas realizadas polos seus axudantes como Francis Robbins Upton, por exemplo, determinando os parámetros críticos do seu sistema de iluminación eléctrica incluíndo a resistencia da lámpada mediante unha análise daLei de Ohm, aLei de Joule e a economía.[29]
Edison's Menlo Park Lab, 1880
Case todas as patentes de Edison eran patentes de utilidade, que estaban protexidas durante 17 anos e incluían inventos ou procesos de natureza eléctrica, mecánica ou química. Ao redor dunha ducia erandeseño de patentes, que protexen un deseño ornamental durante un máximo de 14 anos. Como na maioría das patentes, as invencións que describía eran melloras sobre oestado da técnica. A patente do fonógrafo, en cambio, non tiña precedentes ao describir o primeiro dispositivo para gravar e reproducir sons.[30]
En pouco máis dunha década, o laboratorio de Edison en Menlo Park crecera ata ocupar dous bloques. Edison dixo que quería que o laboratorio tivese "existencias de case todos os materiais imaxinables".[31] Un artigo de xornal impreso en 1887 revela a seriedade da súa afirmación, afirmando que o laboratorio contiña "oito mil tipos de produtos químicos, todo tipo de parafusos, agullas de todos os tamaños, todo tipo de cordas ou arames, pelo de humanos, cabalos, porcos, vacas, coellos, cabras, visóns, camelos...". ... seda en todas as súas texturas, casulos, diversas clases de pezuños, dentes de quenlla, cornos de cervo, casca de tartaruga ... cortiza, resina, verniz e aceite, plumas de avestruz, cola de pavón, acibeche, ámbar, caucho, todos os minerais ..." e a lista continúa.[32]
Sobre o seu escritorio, Edison exhibia un cartel coa famosa cita deSirJoshua Reynolds: "Non hai recurso ao que un home non recorra para evitar o verdadeiro traballo de pensar."[33] Dise que este slogan colocouse noutros lugares das instalacións.
En Menlo Park, Edison creara o primeiro laboratorio industrial dedicado a crear coñecementos e controlar a súa aplicación.[34] O nome de Edison figura en 1.093 patentes.[35]
Edison comezou a súa carreira como inventor enNewark, Nova Jersey, co repetidor automático e outros dispositivos telegráficos mellorados, pero o invento que lle deu a coñecer máis amplamente foi ofonógrafo en 1877.[36] Este logro foi tan inesperado para o gran público que pareceu case máxico. Edison pasou a ser coñecido como "O Mago de Menlo Park".[4]
O seu primeiro fonógrafo gravaba nunhafolla de estaño disposta ao redor dun cilindro estriado. A pesar da súa limitadacalidade de son e de que as gravacións só podían reproducirse unhas poucas veces, o fonógrafo converteu a Edison nunha celebridade.Joseph Henry, presidente da Academia Nacional de Ciencias e un dos electricistas máis reputados dos Estados Unidos, describiu a Edison como "o inventor máis enxeñoso deste país... ou de calquera outro".[37] En abril de 1878, Edison viaxou a Washington para demostrar o fonógrafo ante a Academia Nacional de Ciencias, os congresistas, os senadores e o presidente dos Estados UnidosHayes.[38]The Washington Post describiu a Edison como un "xenio"." e a súa presentación como "unha escena... que vivirá na historia".[39] Aínda que Edison obtivo unha patente para o fonógrafo en 1878,[40] fixo pouco por desenvolvelo ata queAlexander Graham Bell,Chichester Bell eCharles Tainter fabricaron na década de 1880 un aparello similar ao fonógrafo que utilizaba cilindros de cartón recubertos de cera.
En 1876, Edison empezou a traballar para mellorar omicrófono para teléfonos (naquela época chamado "transmisor") desenvolvendo unmicrófono de carbono, que consistía en dúas placas metálicas separadas por gránulos de carbono que cambiaban a resistencia coa presión das ondas sonoras. Faciase pasar unha corrente continua constante entre as placas a través dos gránulos e a variación da resistencia daba lugar a unha modulación da corrente, creando unha corrente eléctrica variable que reproducia a presión variable da onda sonora.
Até entón, os micrófonos, como os desenvolvidos porJohann Philipp Reis eAlexander Graham Bell, funcionaban xerando unha corrente débil. Omicrófono de carbono funciona modulando unha corrente continua e, posteriormente, utilizando un transformador para transferir o sinal así xerado á liña telefónica. Edison foi un dos moitos inventores que traballaron no problema de crear un micrófono utilizable para telefonía facendo que modulara unha corrente eléctrica que pasase a través del.[41] O seu traballo coincidiu co transmisor de carbono de contacto solto deEmile Berliner (que perdeu un caso posterior de patente contra Edison sobre a invención do transmisor de carbono[42]) eDavid Edward Hughes estudan e publican un artigo sobre a física dos transmisores de carbono de contacto perdido (traballo que Hughes non se molestou en patentar).[41][43]
Edison utilizou o concepto de micrófono de carbón en 1877 para crear un teléfono mellorado paraWestern Union.[42] En 1886, Edison atopou unha forma de mellorar un micrófono deBell Telephone (un que utilizaba carbón esmerilado de contacto moido) co seu descubrimento de que funcionaba moito mellor se o carbón estabatostado. Este tipo púxose en uso en 1890[42] e utilizouse en todos os teléfonos xunto co receptor Bell até a década de 1980.
Antes de Edison, moitos inventores idearan lámpadas incandescentes, entre elesAlessandro Volta, que en 1800 realizou unha demostración cun arame incandescente, eHenry Woodward eMathew Evans. Outros que desenvolveron lámpadas eléctricas incandescentes temperás e comercialmente inviables foronHumphry Davy,James Bowman Lindsay,Moses G. Farmer,William E. Sawyer,Joseph Swan eHeinrich Göbel. Todas estas primeiras lámpadas tiñan defectos, como unha vida útil extremadamente curta e a necesidade dunha altacorrente eléctrica para funcionar, o que dificultaba a súa aplicación a gran escala comercialmente.[44]:217–218 Con todo, en Inglaterra, en 1879, meses antes de que Edison comezase a traballar na lámpada eléctrica,Joseph Swan inventou unha lámpada eléctrica cunha cámara sen carga e un filamento de carbono.[45][46] Con todo, as lámpadas fundíanse rapidamente, polo que Swan non comercializou este deseño.[46]
Primeiro modelo da lámpada de Edison, utilizada nunha demostración pública en Menlo Park, decembro de 1879.
Comezou abordando o problema de crear unha lámpada incandescente duradeira, algo que sería necesario para uso en interiores. Con todo, Thomas Edison non inventou alámpada.[47] Edison probou primeiro cun filamento feito de cartón carbonizado con borralla comprimida. Este queimábase demasiado rápido como para proporcionar unha luz duradeira. A continuación, experimentou con diferentes tipos deherbas ecanas, como ocánabo e opalmeira, antes de decidirse polobambú como o mellor filamento.[48]
En 1878, Edison empezou a traballar nun sistema de iluminación eléctrica, algo que esperaba que puidese competir coa iluminación a base de gas e petróleo.[49]
Abordou a iluminación como un sistema.[44]:190 Para resolvelo necesitáronse investigacións experimentais; estudos de mercado, conGrosvenor Lowrey (en), que incluíron establecer contactos con poderosos investidores, examinar un xerador eléctrico mecánico e planificar a distribución da enerxía; e grandes declaracións públicas para promover o seu traballo.[50] Edison fundou aEdison Electric Light Company na cidade de Nova York xunto con varios financeiros, entre elesJ. P. Morgan,Spencer Trask (en)[51] e os membros dafamilia Vanderbilt.
Edison seguiu tentando mellorar este deseño e, o 4 de novembro de 1879, solicitou a patente estadounidense núm. 223.898 (concedida o 27 de xaneiro de 1880) para unha lámpada eléctrica que utilizaba "un filamento ou tira de carbono enrolado e conectado a cables de contacto de platino".[52] A patente describía varias formas de crear o filamento de carbono, incluíndo "fío dealgodón eliño, taboas de madeira e papeis enrolados de diversas formas".[52] Non foi ata varios meses despois de que se concedese a patente que Edison e Batchleor descubriron que un filamento de bambú carbonizado podía durar máis de 1200 horas.[52][46]:384 A alta resistencia do filamento levou a Edison a seleccionar a fonte de alimentación de 110 V, estándar nos Estados Unidos na actualidade. Esta era unha voltaxe moito maior que a que usaban os competidores.[46]:384,385,422 Moitos dos seus empregados axudaron a realizar experimentos con filamentos, fabricar o vidro para as lámpadas e crear baleiros para que o filamento fose incandescente no seu interior.[46]:375,383-385 En febreiro de 1880, os espectadores acudían a ver a "Aldea da Luz" ao redor de Menlo Park.[46]:363
Os intentos de evitar o ennegrecemento da lámpada debido á emisión de carbono cargado do filamento quente[53] culminaron nas lámpadas deefecto Edison.[54] A patente de Edison de 1883 para aregulación de tensión[55] é a primeira patente estadounidense para un dispositivoelectrónico debido ao uso do efecto Edison nuncompoñente activo.[46]:438-439 O efecto Edison foi fundamental no deseño final dostubos de baleiro.[53]
Inventou un equipamento electromecánico que transmitía telegraficamente as evolucións da bolsa de valores, que lle proporcionou grandes beneficios económicos. Despois produciu moitos inventos que non tiveron gran resultado comercial.
Despois dalgún tempo, Edison inventou un dos seus dispositivos, un aparello que axilizaba as transmisións encódigo morse. Era unha pena eléctrica que simplificaba a duplicación enmimógrafo. Mudándose para Menlo Park,Nova York, diversificou as súas investigacións, abordando as máis diversastecnoloxías, iniciando as investigacións entelefonía, perfeccionou ofonógrafo, e creou a primeiralámpada incandescente confilamento de carbón. Xa cun gran equipo de profesionais, construíu o primeirodínamo de alta potencia e patentou moitas invencións, destacando oxerador dealto vacuo para a fabricación de lámpadas, o medidor de consumo eléctrico ou o regulador de corrente para máquina de solda eléctrica.
En outubro de 1879 a Edison Electric Light Company era unha potencia económica dominando a xeración de electricidade nos Estados Unidos. Porén, o seu creador continuou coa súa produción de inventos. Nesta época patentou a lámpada incandescente de filamento fino de carbón a alto vacuo. O produto, debido á nova tecnoloxía, tivo un aumento substancial da súa vida útil. En 1883, despois de ter descuberto oefecto Edison, patentou o primeiro dispositivo termoiónico, undíodo termoiónico ouválvula de Edison, que foi precursora da válvula de radio, ouválvula termoiónica.
En 1888 fundouse a Edison General Electric, iniciando un dos maiores conglomerados industriais doplaneta, fabricando tódolos tipos de dispositivos eléctricos, comoxeradores,motores ou xigantescas válvulassolenoides. A empresa transformouse nun dos maiores fabricantesmultinacionais. Durante aprimeira guerra mundial, a General Electric entrou no campo dametalurxia naval producindo xigantescas máquinas e equipamentos que viñeron incorporar os novosnavíos que estaban sendo producidos nos máis diversosestaleiros dos Estados Unidos. A GE entrou tamén no ramo daindustria química perfeccionando os métodos de fabricación de novos produtos e substancias.
DocumentalA Day with Thomas Edison (1922), en galegoUn día con Thomas Edison.
Edison está considerado un dos inventores máis prolíficos do seu tempo, pois rexistrou 1.093patentes co seu nome. A maioría desas invencións non eran completamente orixinais, senón melloras máis adiantadas de patentes anteriores, e foron feitas realmente polos seus numerosos empregados. Edison foi frecuentemente criticado por non repartir os seus beneficios.
Entre as súas contribucións atópanse alámpada eléctrica incandescente (mediante un sistema de filamento que aínda é utilizado actualmente), ogramófono, ocinetoscopio, oditáfono e omicrófono de gránulos de carbón para oteléfono; Edison é un dos precursores da tecnoloxía doséculo XX. Moitos o consideran o maior inventor de todos os tempos e tivo o seucociente intelectual estimado en cerca de 240. Atribúenselle máis de 1.300 patentes, das cales varias centenas son de feito da súa propia autoría.
↑Riedstra, L. (2010)."Stratford's Railway Industry"(PDF).Visit Stratford. Stratford Tourism. Arquivado dendeo orixinal(PDF) o 7 de marzo de 2017. Consultado o 28 de xullo do 2023.
↑Trollinger, Vernon (11 de febreiro de 2013)."Happy Birthday, Thomas Edison!".Bounce Energy. Arquivado dendeo orixinal o 2 de xuño de 2013. Consultado o 30 de xullo do 2023.
↑Biographiq (2008).Thomas Edison: Life of an Electrifying Man. Filiquarian Publishing. p. 9.ISBN978-1-59986-216-3.
↑Israel, Paul."Edison's Laboratory".The Gilder Lehrman Institute of American History. Arquivado dendeo orixinal o February 25, 2013. Consultado o 19 de agosto do 2023.
↑Edison, Thomas A. 1989.Menlo Park: The early years, April 1876 – December 1877. Edited by P. B. Israel, K. A. Nier and L. Carlat. Vol. 3, The papers of Thomas A Edison. Baltimore: Johns Hopkins University Press. Doc. 1117
↑Baldwin, Neil. 2001.Edison: Inventing the century. Chicago: University of Chicago Press, pp. 97–98.
↑"Genius before science".The Washington Post, April 19, 1878.
↑Edison, Thomas A. 1877.Telephones or speaking-telegraphs. US patent 203,018 filed December 13, 1877, and issued April 30, 1878.
↑41,041,1Hope, Adrian (11 de maio de 1978), "100 Years of Microphone",New Scientist, Vol. 78, No. 1102, p. 378.ISSN0262-4079.
↑42,042,142,2IEEE Global History Network: Carbon Transmitter. New Brunswick, NJ: IEEE History Center"Carbon Transmitter". Arquivado dendeo orixinal o 18 de marzo de 2010. Consultado o 28 de febreiro do 2024.
Koenigsberg, Allen (1987).Edison Cylinder Records, 1889–1912. APM Press.ISBN978-0-937612-07-1.
Pretzer, William S., ed. (1989).Working at Inventing: Thomas A. Edison and the Menlo Park Experience. Dearborn, Michigan: Henry Ford Museum & Greenfield Village.ISBN978-0-933728-33-2.
.png)
