Asegunda guerra bóer (eninglés:Second Boer War, enneerlandés:Tweede Boerenoorlog, enafrikaans:Tweede Vryheidsoorlog,Tweede Boereoorlog,Anglo-Boereoorlog ouEngelse oorlog —'segunda guerra de liberación', 'segunda guerra bóer', 'guerra anglo-bóer' e 'guerra inglesa' respectivamente), foi unhaguerra que durou dende o 11 de outubro de 1899 ao 31 de maio de 1902.
OImperio Británico loitou contra os colonos holandeses africáneres[1] de falaafrikáans de dúas repúblicas bóer independentes, a República Surafricana (República de Transvaal) e o Estado Libre de Orange.
Nese momento, os británicos fixeron uso doscampos de concentración. Isto debilitou aos bóers e axudou aos británicos a evitar que a guerra durase máis.
As tropas británicas gañaron a guerra. Como resultado, ambas repúblicas foron anexionadas ao Imperio Británico. Máis tarde, ambos foron finalmente incorporados áUnión de Suráfrica, un dominio do Imperio Británico, en 1910. O conflito coñécese comunmente comoguerra dos bóers ou dosbóeres[2], pero tamén se coñece como aguerra de Suráfrica fóra de alí, aguerra anglo-bóer entre a maioría dos surafricanos e en afrikáans comoAnglo-Boereoorlog ouTweede Vryheidsoorlog ("segunda guerra de liberación" ou "Second Freedom War") ou oEngelse oorlog (guerra inglesa).[3]
A segunda guerra dos bóers forma parte das coñecidas como guerras dos bóers. Estes inclúen a menos coñecida primeira guerra bóer que tivo lugar desde decembro de 1880 até marzo de 1881.
