AOrganización para a Seguridade e a Cooperación en Europa (OSCE), ten a súa orixe na CSCE (Conferencia sobre a Seguridade e a Cooperación en Europa), celebrada enHelsinqui en1975, e está conformada actualmente por cincuenta e seis Estados participantes, todos eles países de Europa (incluíndo aFederación Rusa e tódolos países daUnión Europea),Asia Central eAmérica do Norte (Canadá eEstados Unidos). Está recoñecida como organismo rexional conforme o Capítulo VIII daCarta das Nacións Unidas. A Presidencia en Exercicio actual (2008) é exercida porFinlandia.
o Cumio de Xefes de Estado e Goberno (cuxa periodicidade é discrecional);
o Consello Ministerial (que reúne unha vez ao ano aos Ministros de Asuntos Exteriores dos Estados participantes no país que exerce a Presidencia en Exercicio);
o Consello Permanente (que reúne semanalmente aos Embaixadores Representantes Permanentes dos Estados participantes en Viena e é o principal órgano decisorio e de consulta política da OSCE);
a Asemblea Parlamentaria (integrada por máis de 300 parlamentarios de todos os Estados participantes da OSCE, e cuxo principal período anual de sesións ten lugar no mes de xullo);
o Foro de Cooperación en materia de Seguridade (que se ocupa do control de armamentos e das medidas destinadas a fomentar a confianza e a seguridade);
A Presidencia da OSCE, exercida anualmente por un país membro. Da cal dependen directamente:
o Representante Especial da Presidencia en Exercicio para a Loita contra Trátaa de Persoas (Tráfico de Seres Humanos);
o Representante Persoal para o Conflito relacionado coa Conferencia de Minsk;
o Representante para a Liberdade dos Medios de Comunicación;
o Alto Comisionado para as Minorías Nacionais; e
a Oficina para as Institucións Democráticas e os Dereitos Humanos.
o Secretario Xeral da OSCE (cargo que actualmente exerce o diplomático francés,Marc Perrin de Brichambaut). Do Secretariado dependen as seguintes unidades: Unidade de Acción contra o Terrorismo (UAT); o Centro de Prevención de Conflitos (CPC); Cooperación Exterior; Oficina do Coordinador para as Actividades Económicas e Ambientais da OSCE; Unidade para Asuntos Estratéxicos de Policía; e unha Sección de Formación.
Así mesmo, hai que ter en conta que os Estados participantes poden acudir á Corte de Conciliación e Arbitraxe da OSCE.
A OSCE desenvolve as súas actividades e adopta as súas decisións pola regra do consenso. As súas obrigacións e compromisos son de carácter político. Ambos os trazos confiren a esta Organización o seu carácter específico, ao tratarse da Organización de carácter rexional máis importante despois das Nacións Unidas. As súas relacións coas outras organizacións e institucións internacionais desenvólvense sobre a base do espírito de cooperación e coordinación tratando de non duplicar os labores respectivos. As organizacións coas que a OSCE mantén relacións de cooperación son, principalmente, aONU e os seus organismos vinculados, aUnión Europea, aOTAN, aCEI, e oConsello de Europa.
Os debates e as deliberacións destinadas á adopción de decisións teñen por obxecto mellorar, crear e facer un seguimento do acervo político da OSCE no seu tres dimensións: dimensión político-militar; dimensión humana; e dimensión económica e ambiental. Este tres dimensións responden o enfoque amplo que a OSCE outorga á seguridade, definíndose como instrumento primario de alerta temperá, prevención de conflitos, xestión de crise e rehabilitación pos-conflito na súa zona. Así mesmo, os cincuenta e seis estados participantes gozan de igual rango sobre a base dun enfoque cooperativo no desenvolvemento das súas funcións como organización rexional para a seguridade e a cooperación en todo o seu espazo xeográfico.
↑O número entre paréntese é o número de estados membros até o ano designado. En Serbia e Montenegro non rexistra aumento, xa que a República de Serbia sucedeuno na súa anterior posición diplomática; o mesmo ocorre respecto de Rusia, sucesora da a URSS nos mimos termos.
