LightSail foi o nome de doussatélites artificiais daSociedade Planetaria adicados a demostrar a viabilidade da técnica de propulsión por presión da luz solar usando unhavela solar.[1][2]
Os dous satélites LightSail eranCubeSats de tres unidades lanzados como sucesores da misión falladaCosmos 1. Das tres unidades de cada CubeSat, unha funcionaba como módulo de control e electrónica mentres que as outras dúas contiñan a vela solar. Os satélites tamén levaban cámaras e sensores para monitorizar o despregue da vela. A vela solar de cada LightSail estaba composta por catro triángulos demylar formando un cadrado de 32 m2.[1][2]
LightSail 1 foi lanzado o 20 de maio de 2015 a bordo dunAtlas 5 nunhaórbita de 356 x 700 km. Despois de dous días sufriu un problema desoftware, deixando de responder e non conseguíndose reiniciar oordenador de a bordo mediante comandos desde terra. Desde o control esperouse a que un impacto fortuíto de radiación espacial reiniciase o ordenador, o que sucedeu tras varios días despois do fallo, recuperándose o control do satélite. Conseguiuse despregar totalmente a vela o 7 de xuño de 2015, co satélite reentrando naatmosfera terrestre o día 15 dese mes, tras 25 días en órbita.[1][2]
LightSail 2 foi lanzado, contido á súa vez no satéliteProx 1, a bordo dunFalcon Heavy o 25 de xuño de 2019 a unha órbita de 709 x 726 km. O satélite foi despregado desde Prox 1 unha vez na súa órbita final, estendendo a súa vela o 23 de xullo de 2019, coa Sociedade Planetaria declarando o éxito da misión o 31 de agosto tras comprobar que oapoxeo da súa órbita aumentara en 2 km grazas á vela solar en catro días.[1][2]
 | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: LightSail |
