 (1965)  | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 4 de marzo de 1936 Kilmany, Reino Unido(en)  |
| Morte | 7 de abril de 1968 (32 anos) Hockenheimring, Alemaña |
| Causa da morte | accidente de tráfico |
| Lugar de sepultura | Chirnside Parish Churchyard(en) |
| Educación | Loretto School(en) Clifton Hall School(en) |
| Actividade | |
| Ocupación | piloto de Fórmula Un, labrego, actor de cinema |
| Nacionalidade deportiva | Escocia |
| Deporte | automobilismo |
| Participou en | |
| 24 Horas de Le Mans | |
| Premios | |
| |
| Descrito pola fonte | Obálky knih, |
     | |
James Clark Jr., Jim ou Jimmy ClarkOBE , nado enKilmany,Escocia, o4 de marzo de1936 finou enHockenheim,Alemaña o7 de abril de1968, foi un piloto deautomobilismo. Gañou dous campionatos do Mundo deFórmula 1 en1963 e1965.
Morreu nun accidente nunha carreira de Fórmula dúas enHockenheimring (Hockenheim), Alemaña en 1968. No momento da súa morte, gañara máis carreiras de Gran Premio (25) e alcanzado máispole position (33) que calquera outro piloto. En 2009,The Times colocou a Clark na cima dunha lista dos máis grandes pilotos da Fórmula 1.[1]
Naceu no seo dunha familia labrega deKilmany, nocondado deFife,Escocia. Único home, e o menor nunha familia de cinco irmáns, estaba predestinado a facerse cargo da granxa familiar, circunstancia que provocou que os seus pais opoñéranse á idea de Clark de adicarse ás carreiras de coches. Comezou a súa carreira nos rally de estradas e subidas locais conducindo o seu propio Sunbeam-Talbot, demostrando ser un competidor temible desde o principio. A súa primeira carreira foi o16 de xuño de1956 ao volante dun DKW Sonderklasse enCrimond, Escocia. En1958, Clark estaba pilotando para o equipo localBorder Reivers, conducindo Jaguar D-Type ePorsche nas competicións nacionais, e gañando 18 carreiras.
No Boxing Day de 1958, Clark correu contra o home que o lanzará á fama. Conducindo un Lotus Elite, terminou segundo contra Colin Chapman nunha carreira de GT de 10 voltas en Brands Hatch. En1959 conducindo un Lotus Elite, terminou décimo en Le Mans asociado con John Whitmore. Chapman quedou o suficientemente impresionado como para dar a Clark, un asento nun dos seus coches de Fórmula Júnior.
A súa primeira carreira para Lotus foi en1960 noGran Premio dos Países Baixos, onde participou no lugar deJohn Surtees quen seguía competindo en motocicletas nese tempo. A carreira ía sen problemas ata que alcanzou o quinto lugar e tivo que retirarse por problemas coa caixa de cambios. A seguinte carreira foi enSpa, Bélxica. Estecircuíto de Spa-Francorchamps era un dos máis perigosos desa época, unha enorme pista de máis de 14km onde en 1960 perderon a vida dous pilotos, incluíndo o compañeiro de equipo de ClarkAlan Stacey. Aínda así Clark logrou terminar en quinto lugar no seu segundo gran premio.
NoGran Premio de Italia Clark estivo involucrado nun accidente polémico e controvertido, o seu Lotus chocou coFerrari doalemánWolfgang von Trips. O Ferrari saíu lanzado cara aos espectadores matando a varios deles así como ao piloto alemán.
A carreira profesional de Clark en Fórmula 1 foi na súa totalidade co equipo Lotus, para quen conduciu desde os seus inicios en1960 ata1968. Os seus maiores éxitos ocorreron en 1963 coLotus 25, co cal Clark gañou sete de dez grandes premios, logrando coroarse comoCampión Mundial de Pilotos e levando a Lotus a gañar o seu primeiroCampionato Mundial de Construtores. En 1965 Clark e Lotus repetiron campionato.
Nese mesmo ano Clark gañou na famosa carreira das500 millas de Indianápolis. Para iso debeu ausentarse do prestixioso Gran Premio de Fórmula 1 deMónaco. Con todo fixo historia ao triunfar por primeira vez nesa carreira cun automóbil comotor colocado detrás do piloto.
Ao seguinte ano, 1966, Lotus, baixo as novas regras de motores de 3.0litros, non acadou bos resultados. Comezaron a tempada de Fórmula 1 cun motorCoventry Climax de 2.0 litros montado no chasis doLotus 33. Ao avanzar a tempada cambiaron a unLotus-BRM 43 cun moi complexo motorBRM H16; o H16 consistía basicamente de dous motores V8 de 1.5 litros unidos para formar unha soa unidade.
En 1967 Clark e Lotus correron con tres combinacións completamente distintas de chasis e motor. O Lotus-BRM foi usado na primeira carreira do campionato enSuráfrica con resultados negativos. En Monaco usou por última vez o Lotus 33, retirándose a metade de carreira cunha avaría na suspensión. A continuación comezou a nova asociación de Lotus conFord Motor Company eCosworth. O motorCosworth DFV usado por primeira vez por Lotus non só gañou a primeira carreira na que foi usado, o Gran Premio dos Países Baixos, senón que ademais converteríase no motor de maiores éxitos na historia da Fórmula 1.
O 7 de abril de 1968, durante unha carreira de Fórmula 2 no circuíto deHockenheimring enHockenheim,Alemaña Jim Clark morreu despois de que o seu automóbil saísese da pista e chocase contra as árbores. As causas do accidente nunca foron definitivamente esclarecidas, con todo os investigadores suxiren como a posibilidade máis factible, unha súbita e repentina perda de presiónpneumática nunha das rodas traseiras. En circunstancias parecidas á morte deAyrton Senna en 1994, a súa morte causou grande impacto no mundo da competición automobilística. Clark era o mellor piloto e dominaba os campionatos da época co mellor equipo de entón. Lotus e Clark foron inseparables desde o principio. O campionato de 1968 foi gañado polo compañeiro de equipo de Clark,Graham Hill (pai do logo tamén campiónDamon Hill).
Ao longo da súa carreira Clark gañou 25 grandes premios e obtivo a pole en 33 ocasións. Clark diferenciábase dos pilotos actuais de Fórmula 1 na súa habilidade para conducir e gañar en calquera tipo de vehículo. A súa capacidade de pelexar vitorias conducindo o sedan de produciónLotus Cortina era impresionante; correu na tempadaNascar enEstados Unidos para o equipo Holman e Moody; batallou cos caprichosos Lotus deportivos modelos 30 e 40; e ata un Lotus deIndyCar Series nunhacarreira de montaña enSuíza.
Clark foi o mellor nunha época onde a habilidade innata e a xenialidade para conducir do piloto baixo calquera circunstancias eran moito máis importantes que a tecnoloxía e as asistencias externas. Considerábaselle un terrible piloto de probas, pois era capaz de acomodarse ao auto e facelo parecer mellor do que en realidade era; ao contrario doutros pilotos que probarían o auto por varias voltas, facéndolle axustes ata conseguir o mellor tempo posible, Clark lograba o mellor tempo así no xeito como atopaba ao auto, e dicíalle aos mecánicos "déixeno, así está ben". Debido a isto facíaselle difícil entender como outros pilotos non podían ser igual de rápidos ca el.
Cando Clark faleceu, atribúeselle ao corredorChris Amon o dicir "se isto pódelle pasar a Clark, que esperanza podemos ter os demais". Hoxe en día é consierado un dos mellores pilotos da historia da Fórmula 1.
Clark está enterrado na vila deChirnside enBerwickshire.
No ano de1990 foi admitido noInternational Motorsports Hall of Fame.
| Ano | Equipo | Co-Pilotos | Coche | Clase | voltas | Pos. | Clase Pos. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1959 |  Border Reivers | Sir John Whitmore | Lotus Elite Mk.14 | GT 1.5 | 257 | 10º | 2º |
| 1960 | Border Reivers | Roy Salvadori | Aston Martin DBR1/300 | S 3.0 | 306 | 3º | 3º |
| 1961 | Border Reivers | Ron Flockhart | Aston Martin DBR1/300 | S 3.0 | 132 | Ret | Ret |
(Chave) As carreiras en letragrosa indicanpole position; as carreiras encursiva indicanvolta rápida.
| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | Pos. | Pts.[2] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1960 | Team Lotus | Lotus18 | ClimaxI4 | ARX | MON | 500 | NED Ret | BEL 5 | FRA 5 | GBR 16 | POR 3 | ITA | USA 16 | 10º | 8 | ||
| 1961 | Team Lotus | Lotus21 | ClimaxI4 | MON 10 | NED 3 | BEL 12 | FRA 3 | GBR Ret | ALE 4 | ITA Ret | USA 7 | 7º | 11 | ||||
| 1962 | Team Lotus | Lotus25 | ClimaxV8 | NED 9 | MON Ret | BEL 1 | FRA Ret | GBR 1 | ALE 4 | ITA Ret | USA 1 | RSA Ret | 2º | 30 | |||
| 1963 | Team Lotus | Lotus25 | ClimaxV8 | MON 8 | BEL 1 | NED 1 | FRA 1 | GBR 1 | ALE 2 | ITA 1 | USA 3 | MEX 1 | RSA 1 | 1º | 54 (73) | ||
| 1964 | Team Lotus | Lotus25 | ClimaxV8 | MON 4 | NED 1 | BEL 1 | FRA Ret | GBR 1 | ITA Ret | 3º | 32 | ||||||
| Lotus33 | ClimaxV8 | ALE Ret | AUT Ret | USA 7 | MEX 5 | ||||||||||||
| 1965 | Team Lotus | Lotus33 | ClimaxV8 | RSA 1 | MON | BEL 1 | GBR 1 | NED 1 | ALE 1 | ITA 10 | USA Ret | MEX Ret | 1º | 54 | |||
| Lotus25 | ClimaxV8 | FRA 1 | |||||||||||||||
| 1966 | Team Lotus | Lotus33 | ClimaxV8 | MON Ret | BEL Ret | FRA NTS | GBR 4 | NED 3 | ALE Ret | 6º | 16 | ||||||
| Lotus43 | BRMH16 | ITA Ret | USA 1 | MEX Ret | |||||||||||||
| 1967 | Team Lotus | Lotus43 | BRMH16 | RSA Ret | 3º | 41 | |||||||||||
| Lotus33 | ClimaxV8 | MON Ret | |||||||||||||||
| Lotus49 | FordV8 | NED 1 | BEL 6 | FRA Ret | GBR 1 | ALE Ret | CAN Ret | ITA 3 | USA 1 | MEX 1 | |||||||
| 1968 | Team Lotus | Lotus49 | FordV8 | RSA 1 | ESP | MON | BEL | NED | FRA | GBR | ALE | ITA | CAN | USA | MEX | 11º | 9 |
(key) (Carreiras engrosa indicanpole position, carreiras encursiva indican volta rápida)
| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1960 | Team Lotus | Lotus18 | ClimaxI4 | GLV | INT | SIL Ret | LOM 2 | OUL Ret | ||||||||||||||||
| 1961 | Team Lotus | Lotus18 | ClimaxI4 | LOM 6 | GLV | PAU 1 | BRX Ret | VIE | AIN 9 | SYR 6 | NAP | LON | DAN 7 | |||||||||||
| Lotus21 | SIL 2 | SOL 7 | KAN Ret | MOD 4 | FLG 4 | OUL Ret | LEW | VAL | RAN 1 | NAT 1 | RSA 1 | |||||||||||||
| 1962 | Team Lotus | Lotus21 | ClimaxI4 | CAP 2 | ||||||||||||||||||||
| Lotus24 | ClimaxV8 | BRX Ret | LOM 1 | LAV | GLV | PAU Ret | AIN 1 | INT 2 | NAP | |||||||||||||||
| Lotus25 | ClimaxV8 | MAL Ret | CPL | RMS Ret | SOL Ret | KAN | MED | DAN | OUL 1 | MEX 1‡ | RAN 1 | NAT 2 | ||||||||||||
| 1963 | Team Lotus | Lotus25 | ClimaxV8 | LOM 2 | GLV | PAU 1 | IMO 1 | SYR WD | AIN 3 | INT 1 | ROM | SOL NC | KAN 1 | MED | AUT Ret | OUL 1 | RAN 16 | |||||||
| 1964 | Team Lotus | Lotus25 | ClimaxV8 | DMT Ret | NWT 1 | SYR | INT Ret | MED 2 | RAN | |||||||||||||||
| Lotus33 | AIN Ret | SOL 1 | ||||||||||||||||||||||
| 1965 | Team Lotus | Lotus33 | ClimaxV8 | ROC Ret | SYR 1 | |||||||||||||||||||
| Lotus25 | SMT 1 | INT | MED 2 | RAN | ||||||||||||||||||||
| 1966 | Team Lotus | Lotus33 | ClimaxV8 | RSA | SYR | INT | OUL 3 | |||||||||||||||||
| 1967 | Team Lotus | Lotus49 | FordV8 | ROC | SPR | INT | SYR | OUL | ESP 1 |
‡ Despois de que Clark fose descualificado por arrincar empuxando, asumiu o control o coche deTrevor Taylor.
Clark ten as seguinte marcas na fórmula 1:
| Récord | Logrado |
|---|---|
| Maior nº de Grand Slams (pole, vitoria, volta rápida, líder en todas as voltas na mesma carreira) | 8 |
| Maior porcentaxe de puntos posibles no campionato nunha tempada | 100% in1963 e19651 |
| Maior porcentaxe liderando voltas nunha tempada | 71.47% en1963 |
1Récord compartido conAlberto Ascari en1952
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ano | Coche | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Ranq | Puntos |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1965 | Lotus 32B | PUK Ret | LEV 1 | WIG 1 | TER (1) | WAR 1 | SAN 2 | LON 5 | 1º | 35 (44) | |
| 1966 | Lotus 39 | PUK Ret | LEV 2 | WIG Ret | TER Ret | WAR 1 | LAK 3 | SAN 2 | LON 7 | 3º | 25 |
| 1967 | Lotus 33 | PUK 2 | WIG 1 | LAK 1 | WAR 2 | SAN 1 | LON 2 | 1º | 45 | ||
| 1968 | Lotus 49T | LEV Ret | PUK Ret | WIG 1 | TER 2 | ORA 1 | SUR 1 | ADE 1 | SAN 5 | 1st | 44 |
| ano | Coche | 1 | 2 |
|---|---|---|---|
| 1967 | Lotus 33 | LEV 1 | TER 1 |
(Carreiras engrosa indicanpole position, carreiras encursiva indican volta rápida.)
Por razóns de espazo, só mónstranse os eventos de Fórmula 2 nos que Clark correu.
| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1960 | Team Lotus | Lotus18 | ClimaxFPF | BRX Ret | BRC Ret1 | SOL 8 | BRH 1 | ||||||||
| 1964 | Ron Harris Team Lotus | Lotus32 | CosworthSCA | PAU 1 | ADC 1 | GRV 1 | RMS 4 | BET 1 | KAN 2 | ALB Ret | OUL 2 | ||||
| 1965 | Ron Harris Team Lotus | Lotus35 | CosworthSCA | MAL DNS2 | SNE 3 | PAU 1 | LON 1 | RMS 3 | ROU 1 | KAN Ret | BET 1 | OUL 6 | ROU 1 | ||
| 1966 | Ron Harris Team Lotus | Lotus35 | CosworthSCA | OUL DNS2 | SMT Ret | PAU 7 | |||||||||
| Lotus44 | BAR Ret | KAN 3 | FIN 3 | MNT 2 | BLM 6 | BAR NC | BRH 3 | ||||||||
| 1967 | Team Lotus | Lotus48 | CosworthFVA | PAU 4 | BAR 1 | ADC Ret | LIM 2 | RMS Ret | ROU Ret | FTL Ret | MAD 1 | KAN 3 | FIN 1 | HÄM 3 | ALB 3 |
| 1968 | Team Lotus | Lotus48 | CosworthFVA | BAR Ret | HOC Ret |
1Innes Ireland tomou o coche de Clark e terminou no 9º lugar.
2 Carreiras canceladas debido ao mal tempo.
| Predecesor: Phil Hill | Campión da Fórmula 1 1962 | Sucesor: Jim Clark |
| Predecesor: Denny Hulme | Campión da Fórmula 1 1968 | Sucesor: Jackie Stewart |
 | AGalicitas posúe citas sobre: Jim Clark |
 | Commons ten máis contidos multimedia sobre: Jim Clark |
| Control de autoridades |
|
|---|
