Converteuse en Bispo-Cardeal de Porto no 864. Emprendeu misións diplomáticas enBulgaria (866) e máis enFrancia (869 e 872), onde persuadiu aCarlos o Calvo, rei de Francia, para que fose coroado polo Papa.
Desde 872 foi candidato ao trono pontificio. Mais ese ano mesmo, Roma e a corte do papaXoán VIII creáronlle complicacións políticas. Xoán VIII convocou un sínodo, séndolle dada orde a Formoso orde de presentarse so pena de excomuñón, baixo a acusación de ter aspirado ao arcebispado de Bulgaria e á cátedra de San Pedro, de terse oposto ao Emperador, de abandonar a súa diocese sen autorización papal, de despoxar os mosteiros de Roma, de celebrar o servizo divino a pesar dunha prohibición que pesaba sobre de el, e mesmo de ter conspirado con certas personaxes para destruír a sé pontificia. A sentenza de excomuñón contra Formoso e outros foi promulgada en xullo de872. Seis anos logo, en878, foille levantada, despois de que prometera que non había volver nunca a Roma, nin exercer funcións sacerdotais.
O papa Mariño I, que sucedeu a Xoán VIII en 883 tornoulle a súa diocese de Porto. Logo dos pontificados de Mariño, Hadriano III (884-885) e de Estevo V (885-891), Formoso foi elixido papa o6 de outubro de891.
Foi obrigado a coroar como Emperador ao duqueGuido II de Spoleto en abril de 892, atopándose enleado nun bo número de problemas ben difíciles: o patriarcaFocio, enConstantinopla, dimitira antes de que Estevo, fillo do Emperador Basilio I, tomase o poder. Os arcebispos deHamburgo eColonia disputaban polo bispado deBremen. Eudes, conde de París, e Carlos o Simple, pelexaban en Francia pola coroa. Formoso convenceu aArnulfo de Carintia para que fose a Roma e liberase Italia. No 894, Arnulfo conquistou todo o país ao Norte do río Po. Guido morreu en decembro, deixando seu fillo Lamberto, ao coidado da súa nai Agiltrude, contraria aos Carolinxios. En outubro de 895, Arnulfo emprendeu a súa segunda campaña enItalia e no 896 era coroado polo papa en Roma. O novo Emperador marchou sobreSpoleto, mais enfermo de parálise no camiño, quedou impedido para continuar a campaña iniciada.
O4 de abril do896, Formoso faleceu. Sucedérono os papasBonifacio VI eEstevo VI. Este último so influencia de Lamberto e Agiltrude, montou un xuízo contra Formoso en 897, o coñecido comoconcilio cadavérico. O seu cadáver foi exhumado, revestido das roupas e ornamentos pontificios, e foi sentado sobre un trono, para que se enfrontase a todas as acusacións que noutrora lle levantara Xoán VIII. O veredicto foi que o defunto non era digno do pontificado. Foron anuladas todos os actos e medidas que adoptara e as ordes que conferira el, como papa, declaradas inválidas. Fóronlle arrincados vestidos e ornamentos pontificios, os tres dedos da súa man dereita, que empregara nas consagracións, fóronlle cortados e, por último, o seu cadáver foi botado norío Tíber. Sería atopado entre redes de pescadores e, así que faleceu Estevo VI, os restos serían inhumados de novo na basílica de San Pedro, ao tempo que se prohibía tentar no futuro procesos contra defuntos.
O papaSerxio III (904-911) confirmou, porén, máis tarde as condenas contra Formoso, e esixiu unha nova consagración dos bispos que el designara. Isto deu lugar a unha gran confusión. Aínda máis tarde a validez das consagración de Formoso foi recoñecida de novo e a decisión adoptada por Serxio condenada pola Igrexa, que á inversa, pasou a ser considerado un gran pecador e culpábel de varios asasinatos.
