| Cocoliche | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| |||||||
| Wikidata | |||||||
Ococoliche foi unha fala oupidgin docastelán mesturado con diversosdialectos italianos do século XIX e comezos do século XX do norte e do sur de Italia (aAlta Italia ou Norte e aBaixa Italia ou Mezzogiorno, respectivamente).[1] O italiano do centro de Italia e o normativo tiveron moi pouca influencia. Os falantes dos dialectos italianos devanditos formaban, entre 1880 e 1930, máis dun 40 % da poboación da cidade deBuenos Aires, capital daArxentina.
O cocoliche pode definirse como unha variedade mixta de castelán e de dialectos italianos cuxo uso era case exclusivamente falado (oral). Nesta especie depidgin, as formas léxicas italianas alternábanse coas castelás pola gran proximidadefiloxenética entre as linguas daPenínsula Ibérica e daPenínsula Itálica.
Tal variedade lingüística foi usada no teatro popular riopratense, nosainete e mesmo no circo crioulo, onde aparecía o personaxe cómico «Cocoliche», caricatura dun inmigrante italiano.
SegundoJosé Podestá,[2] o nome orixinouse no inmigranteAntonio Cuccoliccio, un peóncalabrés da súa compañía teatral, quen fora caricaturizado polo actor do grupoCelestino Petray, que tiña gran facilidade para imitar os italianos crioulos.
