Chouans ouchuans é o nome que tomaron os insurxentes realistas dodepartamento de Mayenne, ou máis xeralmente de toda a zona noroeste de Francia, ao norte do Loira, naBretaña,Maine,Normandía e o sur deAnjou (e tamén nos departamentos deAveyron eLozère) durante achuanería (Chouannerie), ao mesmo tempo que asguerras de Vendée.[1]
Tanto os chuanos coma os vendenos do sur do Loira afirmaban formar oExército católico e real.
O nome deriva dos líderes que os mandaron, os catro irmáns Chouan, que era o alcume do leñadorJean Cottereau, o primeiro e máis coñecido lexitimista que iniciou a insurrección, e dos seus tres irmáns: François, Pierre, René. Dignos protectores "do trono e do altar", loitaron xunto ao "exército católico e real" no que se chamabaChouannerie, unha guerracontrarrevolucionaria paralela ao levantamento de Vendée, e situada nos departamentos deBretaña,Mayenne eNormandía, no seu día para restaurar omonarquía absoluta dosBorbóns.
Jean Chouan herdou, como os seus outros irmáns, o alcume dechouan ("curuxa" engaló e francés antigo).[2]
A opinión dalgúns historiadores, e en particular do abade Paulouin, que escribiu un libro sobre a insurrección de Chouan tituladoLa Chouannerie du Maine et pays adjacents, é que:"os sublevados daSarthe non recibiran o alcume de Chouan, senón que o deron eles a si mesmos, desde o comezo da súa insurrección".[3]
AChouannerie estalou na primavera de1794 e continuou até1800, opoñéndose primeiro aosxacobinos e despois ao gobernonapoleónico.
Historiadores doséculo XIX, como Savary, Lequinio e, sobre todo,Joseph de Puisaye, que era a persoa máis coñecedora, xa que era o xefe supremo daChouannerie, afirman que os irmáns Chouan deron o seu nome á insurrección que organizaron por primeira vez.
Os líderes chouans máis importantes foron: Jean Chouan (ou Jean Cottereau), Joseph de Puisaye, Georges Cadoudal, Marie Paul de Scépeaux de Bois-Guignot, Aimé Picquet du Boisguy, Louis de Frotté, Louis Auguste Victor de Ghaisne de Bourmont e Jean- Louis Treton.
A morte de Georges Cadoudal, guillotinado en1804 por tramar un complot para asasinar aNapoleón Bonaparte e restaurar a monarquía absoluta conCarlos X, supuxo o fin definitivo daChouannerie.[4]
Un famoso ilustrador das fazañas daChouannerie foi o pintor académicoCharles-Alexandre Coëssin de la Fosse.
