Ba théarma d'uasal-aicmemhíleata naSeapáine réamh-thionsclaithe éSamúraí.[1] Tagann an focal ón mbriathar ársa samorau, a d'athraigh go saburau, a chiallaíonn "chun freastal" mar sin is searbhónta atá sa Samúraí, sé sin le rá gur searbhónta Thiarna atá ann. Bhí ardghradam acu agus pribhléidí speisialta ar nós dhá chlaíomh a chaitheamh. Chothaigh siad na cóid bushido de bhuanna comhraic, neamhshuim i bpian, agus dílseacht gan stad, ag gabháil do go leor cathanna áitiúla. Cé go raibh réamhtheachtaithe acu in oifigigh mhíleata agus riaracháin níos luaithe, tháinig na samúraí chun cinn go fírinneach le linn shogunate Kamakura, ag rialú ó c.1185–1333. Rinneadh an aicme pholaitiúil díobh, le cumhacht nach beag ach freagracht shuntasach freisin. Le linn an 13ú haois, bhunaigh na samurai iad féin mar laochra cumasacha i gcoinne naMongols ionradh. Sna 1870idí b'ionann teaghlaigh samurai agus 5% den daonra. De réir mar a tháinig míleataigh nua-aimseartha chun cinn sa 19ú haois, bhí na Samúraí imithe i léig agus an-chostasach le coinneáil i gcomparáid leis an ngnáthshaighdiúir coinscríofa. Chuir Athchóiriú Meiji deireadh lena róil fheodacha, agus bhog siad isteach i róil ghairmiúla agus fiontraíochta. Fanann a gcuimhne agus a n-arm chun suntais i gcultúr móréilimh na Seapáine.
