It deisanatoarium Herfte, krekt bûten Swol, 1925Oerbleaune toer fan it Grunwald Sanatoarium (Sokolowsko, Poalen).
Insanatorium is in ynstelling foar gronysk sike minsken om better te wurden. Se waarden yn de earste helte fan de 20e iuw ynrjochte om fraltuberkuloazepasjinten kuere te litten. Bêdrêst, skjinne lucht en sûne fieding wiene doe noch de wichtichste genêsmiddels tsjin dizze besmetlike sykte.Antybiotika wiene der noch net, mar men operearre wol oan de sike longen.
It earste sanatoarium foar TBC-pasjinten waard yn1854 iepene yn Görbersdorf ynDútslân (Brehmerschen Heilanstalt für Lungenkranke) trochHermann Brehmer (1826-1889); tsjintwurdich hjit dit plak Sokołowsko en leit it ynPoalen.
Switserlân hie in protte sanatoariums omdat men miende dat de súvere berchlucht it bêste medisyn foar longsyktes yn 't generaal wie. It wrâldferneamde sanatoarium fanDavos wurdt noch hieltyd brûkt foar behanneling fan longpasjinten, dy't fan hein en fier komme.
Yn 1943 ûntdutsAlbert Schatz fan deRutgers Universiteit (New Jersey), it antybiotikumStreptomycine, it earste wier doelmjittige medisyn tsjin TBC. Mids 1950er jierren wie TBC net sa'n grut gefaar mear foar defolkssûnens en waarden de measte sanatoaria stadichoan sletten of omfoarme ta algemiene sikehûzen.