| HH. Piter en Fransiskuskatedraal Cattedrale di San Pietro e San Francesco | ||
 | ||
 | ||
| Lokaasje | ||
| lân |  Itaalje | |
| regio |  Toskane | |
| plak | Massa | |
| adres | Piazza Aranci | |
| koördinaten | 44°02' N 10°08' E | |
| Tsjerklike gegevens | ||
| tsjerkegenoatskip | Roomsk-Katolike Tsjerke | |
| bisdom | Massa Carrara-Pontremoli | |
| patroanhillige | Sint-Piter Fransiskus fan Assisi | |
| Webside | ||
| https://www.duomodimassa.it/ | ||
| Kaart | ||
  | ||
DeKatedraal fan Massa (Italjaansk:Duomo di Massa;Cattedrale dei Santi Pietro e Francesco) is inroomskekatedraal yn 'eToskaanske stêdMassa,Itaalje.
De hjoeddeiske katedraal fan Massa hat syn oarsprong yn inFransiskaansk kleaster, dat oan 'e ein fan 'e 15e iuw stifte waard. Yn 1460 krige Taddea Pico della Mirandola, de frou fan Jacopo Malaspina, fan pausPius II tastimming om in klaster te bouwen foar de Frati Minori Osservanti, in tûke fan 'e fransiskanen. De earste stien waard op 4 jannewaris 1477 lein en de nije kleastertsjerke waard wijd oan de hilligeFransiskus fan Assisi.
Yn 'e 17e iuw folge in grutte ferbouwing ûnder de arsjitekt Giovanni Francesco Bergamini en syn soan, dy't de tsjerke in grutter en mear monumintaal karakter joegen. Doe waard ek de Cappella Ducale (Kapel fan 'e Hartoch) tafoege, in keninklike sydkapel dêr't de leden fan it foarstedom Massa en Carrara yn byset waarden.
Mei't yn 1807 yn opdracht fan Elisa Baciocchi (de suster fanNapoleon Bonaparte) de âlde Sint-Piterkatedraal yn it hert fan Massa ôfbrutsen waard, waard de fransiskaanske tsjerke oanwiisd as nije biskopstsjerke. Dy krige dêrom de dûbele titel fan Cattedrale dei Santi Pietro e Francesco (Piter en Fransiskuskatedraal). Yn 1822 waard dat offisjeel befêstige troch pausPius VII. Letter, yn 1936, waard de gevel fernijd neffens in ûntwerp fan Cesario Fellini, en yn 1964 waard de tsjerke troch de paus ferheven tabasilica minor.
De Duomo di Massa stiet oan 'e Piazza Aranci, it grutte sintrale plein fan 'e stêd, dêr't ek it eardere paleis fan de hartoggen fan Massa stiet. De gevel is makke fan wyt moarmer út de moarmergroeven fan Carrara en hat inklassisistyske, symmetryske opbou mei in brede trep en in trijehoekich fronton boppe de yngong. It ûntwerp út 1936 hat de tsjerke in weardich oansjen jûn dat goed past by de stedsomjouwing.
De tsjerke hat inbasilikale grûnfoarm mei trijeskippen, ferdield troch moarmeren pylders enrûnbôgen. It ljocht falt troch hege finsters nei binnen.
Efter deapsis leit de Cappella Ducale, in rikebarokke oanbou út de 17e iuw, dêr't de famylje Cybo-Malaspina harren grêven hat.
De muorren yn 'e tsjerke binne meast ljocht, mar de alters en sydkapellen binne ryk fersierd mei kleurich moarmer, stúkwurk en keunstwurken út ferskate iuwen.
Der binne njonken ithaadalter yn 'e apsis noch acht sydaltars. It haadaltaar is in foarbyld fan 17e-iuwske Italjaanske barok. Under de koepel fan it preesterkoer steane bylden fan Sint-Piter en Sint-Fransiskus, depatroanhilligen fan 'e tsjerke.
Bysûnder binne de skilderijen fan ferneamde keunstners lykas Carlo Maratta en Luigi Garzi en in oan Sint-Fransiskus wijd alterstik, dat tradisjoneel oan Pinturicchio taskreaun wurdt. De doopkapel fan Riccomanni útPietrasanta, datearjend út de 15e iuw, heart ta de âldste dielen fan it gebou.
De Cappella delle Stimmate (Kapel fan Stigmata) hat in stien mei in ynskripsje út 1389 dat de stiftingsstien fan 'e tsjerke is dy't dêr earder op it plak stie.
 | Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategoryDomtsjerke fan Massa fanWikimedia Commons. |