| Grönnens laid Van Lauwerzee tot Dollard tou, van Drenthe tot aan 't Wad, doar gruit, doar bluit ain wonderlaand, rondom ain wondre stad. Ain Pronkjewail in golden raand is Grönnen, Stad en Ommelaand; ain Pronkjewail in golden raand is Stad en Ommelaand! Doar broest de zee, doar hoelt de wind, doar soest 't aan diek en wad, moar rustig waarkt en wuilt het volk, het volk van Loug en Stad. Ain Pronkjewail in golden raand is Grönnen, Stad en Ommelaand; ain Pronkjewail in golden raand is Stad en Ommelaand! Doar woont de dege degelkhaaid, de wille, vast as stoal, doar vuilt het haart, wat tonge sprekt, in richt- en slichte toal. Ain Pronkjewail in golden raand is Grönnen, Stad en Ommelaand; ain Pronkjewail in golden raand is Stad en Ommelaand! | Groninger Lied
Von Lauwerszee bis hin zum Dollart, von Drenthe bis hinan zum Watt, gedeiht und blüht ein herrlich' Land rund um die wunderschöne Stadt. Ein Prachtjuwel mit gold'nem Rand, ist Groningen, Stadt und Ommeland; Ein Prachtjuwel mit gold'nem Rand, ist Groningen, Stadt und Ommeland! Dort tost die See, dort heult der Wind, dort braust's an Deich und Watt, doch ruhig wirkt und schafft das Volk, das Volk in Dorf und Stadt. Ein Prachtjuwel mit gold'nem Rand, ist Groningen, Stadt und Ommeland; Ein Prachtjuwel mit gold'nem Rand ist Groningen, Stadt und Ommeland Dort lebt solide Gediegenheit, der Wille, hart wie Stahl, dort fühlt das Herz, was die Zunge spricht, mit direktem, schlichtem Wort. Ein Prachtjuwel mit gold'nem Rand, ist Groningen, Stadt und Ommeland; Ein Prachtjuwel mit gold'nem Rand ist Groningen, Stadt und Ommeland! |