Ishu'a ella Eeshu'a, sýriskt-aramæiska navnið áJesusiTrýmælt skelti viðEradina íIrak við teksti á aramæiskum (ovast),kurdiskum ogabiskum (tvey tey síðstu við arabiskari skrift).
Aramæiskt (fornsýrisktܐܪܡܝܐAramaya) er eitt nú svinnandisemitiskt mál, sum hevur eina minst 3000 ára gamla søgu. Aramæiskt er nær skilt viðfønikiskt oghebraiskt, og fjarari (longri úti), viðarabiskt. Gamla aramæiska skriftmálið legði lunnar undir øðrum nýggjari skriftmálum, t.d. hebraiskum og arabiskum. Aramæiskt var gerandismál íJuda í seinna tempultíðarskeiðnum (539 f.Kr.-70 e.Kr.), og fleirijødiskir tekstir, m.a. partar avbíbliuni (gamla testamenti), vórðu skrivaðir á aramæiskum. Málið verður hildið at vera móðurmálið hjáJesusi og teimum hann prædikaði fyri í síni samtíð. Aramæiskt var gerandismálið í meginpartinum avMiðeystri fram til7. øld, táislam og harviðarabiska málið tók yvir. Nútíðar aramæisk málføri (dialektir) nevnd "nýaramæiskt" (Neo-Aramaic) verða enn tosað av uml. 4-500.000 kristnum upprunafólkum í Miðeystri, har meginparturin av teimum kristnu nú annars tosa arabiskt, og avassýriskum útlegdarfólki, serliga ívesturheiminum.
Í núlivandi málførunum (dialektiunum) eru tveir høvðusbólkar, assýriskt nýaramæsikt (Assyrian Neo-Aramaic) og kaldæiskt nýaramaiskt (Chaldean Neo-Aramaic) ið umfata uml. 90% av øllum teim aramæisktmæltu. Hesi búgva í útnyrðingsIran, landsynningsTurkalandi og NorðurIrak. Nýaramæiskt varð tosað av kristnumaronittunum íLibanon fram til17 øld tá tað var endaliga avloyst av arabiskum. Síðan hevur tað bara verið brúkt sum gudstænastumál av maronittunum.
Seinastu árini eru maronittar íísraelsku bygdiniJish, har málið annars er arabiskt, við stuðli frá ísraelska undirvísingarmálaráðnum, farnir undir at endurkveikja nýaramæiskt sum gerandismál í bygdini, har málið hevur fingið almennan status og er vorðið lærugrein í barnaskúlanum. Í2014 avgjørdi Ísrael at viðurkenna aramæiska samfelagið sum ein serstakan (kristnan) minniluta í landinum, so kristin nú kunnu skráseta seg sum verandi "aramæar" heldur enn "arabar". Flestu ið velja hendan møguleikan eru maronittar, hvørs forfedrar vóru aramæiskt mæltir kristnir libanesar.
Aramæiskt hevur tvey kyn, kvennkyn og kallkyn, eins oglatínsku málini. Lýsingarorð bendast eftir kyni, tali og falli, og navnorð hava trý føll. Aramæiskt verður skrivað við aramæiskum bókstavum.
